Μάρκο Νίκολιτς: «Ο Μάριος Ηλιόπουλος είναι ο καλύτερος ιδιοκτήτης που είχα ποτέ» Ο Σέρβος τεχνικός της ΑΕΚ ανοίγει τα χαρτιά του στη Mozzart Sport, αποθεώνει το μοντέλο διοίκησης της Ένωσης και εξηγεί πώς η απόλυτη ελευθερία κινήσεων έφερε τον τίτλο του 2026.
Η κατάκτηση του πρωταθλήματος από την ΑΕΚ φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Μάρκο Νίκολιτς, όμως ο ίδιος ο Σέρβος τεχνικός σπεύδει να μοιραστεί τα εύσημα με τον άνθρωπο που βρίσκεται στο τιμόνι της διοίκησης. Σε μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη στα Μέσα της πατρίδας του, ο αναμορφωτής της Ένωσης σκιαγραφεί το προφίλ του Μάριου Ηλιόπουλου, αποθεώνοντας τη φιλοσοφία του και τονίζοντας ότι η συνεργασία τους είναι η κορυφαία που είχε σε ολόκληρη την καριέρα του.
Ο Νίκολιτς στάθηκε ιδιαίτερα στην οργανωτική δομή της ομάδας, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία των Χαβιέρ Ριμπάλτα και Μηνά Λυσάνδρου εγγυάται μια υποδειγματική και υγιή καθημερινότητα, ενώ δεν δίστασε να σχολιάσει με χιούμορ και τις πιο… εκκεντρικές πτυχές του «ισχυρού άνδρα» των κιτρινόμαυρων.
Για τον χαρακτήρα και την αυτονομία στα αποδυτήρια
Ο Σέρβος προπονητής ξεκαθάρισε ότι το «κλειδί» της επιτυχίας βρίσκεται στο γεγονός πως η διοίκηση του παρέχει απόλυτη ελευθερία, χωρίς να παρεμβαίνει στο τεχνικό κομμάτι, παρά το έντονο συναισθηματικό δέσιμο του ιδιοκτήτη με την ομάδα:
«Είναι ένας εξαιρετικά συμπαθής, δυναμικός χαρακτήρας, απρόβλεπτος και πολύ συναισθηματικός, κάτι που μου ταιριάζει γιατί είμαι κι εγώ έτσι. Είναι φρέσκος στο ποδόσφαιρο. Aυτή είναι μόλις η δεύτερη σεζόν του και η πρώτη μεγάλη επιτυχία, οπότε πρέπει να κατανοήσει κανείς τις υπερβολικές αντιδράσεις του στους πανηγυρισμούς. Μας παρείχε όλα όσα χρειαζόμασταν, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι έχω απόλυτη αυτονομία. Δεν εμπλέκεται στην εβδομαδιαία διαδικασία μας. Δεν παρεμβαίνει στο τεχνικό κομμάτι. Ο άνθρωπος αγαπά το ποδόσφαιρο. Του αρέσει να αγκαλιάζει έναν παίκτη όταν βγαίνει στο γήπεδο για να του δώσει ενέργεια. Μπαίνει στα αποδυτήρια λίγες φορές τον χρόνο, μετά από μεγάλες νίκες ή όταν δίνονται μπόνους, για να τραγουδήσει και να χορέψει με την ομάδα».
Για το τετράγωνο της επιτυχίας και το μοντέλο διοίκησης
Η καθημερινή επικοινωνία και ο σχεδιασμός του πρότζεκτ γίνονται μέσα από ένα συγκεκριμένο σχήμα συνεργασίας, το οποίο ο Νίκολιτς χαρακτηρίζει ως το κορυφαίο που έχει συναντήσει στους πάγκους:
«Έχουμε υγιή επικοινωνία. Ο αθλητικός διευθυντής Χαβιέρ Ριμπάλτα, ο πρόεδρος Μηνάς Λυσάνδρου, ο ιδιοκτήτης και εγώ. Μιλάμε συχνά τηλεφωνικά και μερικές φορές οι τέσσερίς μας συναντιόμαστε για να ανταλλάξουμε απόψεις για το πρότζεκτ, το πού βρισκόμαστε και τι πρέπει να αλλάξει. Η συνεργασία είναι υποδειγματική. Μπορώ να πω ότι πιθανότατα δεν είχα καλύτερο πρόεδρο ή ιδιοκτήτη στην καριέρα μου».
Για το προφίλ του πρωταθλητή και το πάθος για την ΑΕΚ
Αναφερόμενος στην προσωπικότητα του Μάριου Ηλιόπουλου έξω από το ποδόσφαιρο, ο Νίκολιτς επισήμανε ότι η νοοτροπία του νικητή που έχει από τους αγώνες ράλι μεταφέρεται και στον σύλλογο:
«Σίγουρα είναι εκκεντρικός, το είδατε κι εσείς ότι αγαπά να τραγουδά και αγαπάει τα αυτοκίνητα ταχύτητας. Είναι παλιός πρωταθλητής εκεί. Από ό,τι έχω ακούσει, είναι χρόνια ο καλύτερος οδηγός ράλι. Άρα είναι και επαγγελματίας αθλητής, πέρα από το ότι είναι ιδιοκτήτης της Sea Jets, του μεγαλύτερου στόλου στο Αιγαίο. Η καρδιά του ανήκει στην ΑΕΚ και σε αυτή την ομάδα. Για μένα είναι ο καλύτερος ιδιοκτήτης που είχα ποτέ».
Οι επιδόσεις στο… τραγούδι και η σύγκριση
Κλείνοντας με μια πιο χαλαρή διάθεση, ο προπονητής της Ένωσης παραδέχθηκε με δόση αυτοσαρκασμού ότι στις γιορτές της ομάδας για την κατάκτηση του τίτλου, ο Μάριος Ηλιόπουλος αποδείχθηκε… ανίκητος στο μικρόφωνο:
«Εδώ και μέρες δεν έχω φωνή, αλλά αυτή είναι η μικρότερη θυσία που μπορεί να κάνει κανείς. Ο εορτασμός ήταν πραγματικά εκπληκτικός. Πρέπει όμως να δουλέψω λίγο το τραγούδι μου. Ο Πρόεδρος είναι σοβαρός ανταγωνιστής εκεί, είναι σχεσόν επαγγελματίας, τραγουδάει κάθε μέρα κι εγώ δεν μπορώ να τον ανταγωνιστώ, χαχαχα! Υπάρχουν προπονητές που τραγουδούν καλύτερα από μένα, ο Σάβο Μιλόσεβιτς είναι ο πρώτος που μου έρχεται στο μυαλό, είναι πολύ καλύτερος. Και υπάρχουν κι εκείνοι που αγαπούν να τραγουδούν αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι καλύτεροι από μένα. Εγώ βρίσκομαι κάπου στη μέση, το απολαμβάνω, αλλά δεν πιάνω συχνά το μικρόφωνο».
