ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ
Ιστορική απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ανατρέπει όλα όσα ίσχυαν έως σήμερα
«Ασπίδα» στους ιδιοκτήτες που παρανόμησαν (εφόσον όμως δεν έχουν άλλο σπίτι) και «μήνυμα» στις εθνικές κυβερνήσεις να προστατεύσουν ακόμα περισσότερο τα νόμιμα ακίνητα από κατασχέσεις. Το σκεπτικό του 5ου Tμήματος του ΕΔΔΑ.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο
Η Θέση μας: Λαϊκοί πρωθυπουργοί και γυάλινος κόσμος
Διαβάστε online την «δημοκρατία» ,εδώ
Διαβάστε επίσης:
►ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ο Τσοχατζόπουλος πριν το χειρουργείο
►Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ! Ακτιβιστική δράση η ληστεία
►Οκτώ τρομοδέματα στα ΕΛ.ΤΑ.
►Υπέκλεπταν κωδικούς πιστωτικών καρτών
►Υπόκλιση του ΝΑΤΟ στον «σουλτάνο»
►Ο Μαρινάκης δεν θέλει να καταθέσει για το Koriopolis. Πιθανή η βίαιη προσαγωγή του
►Σε «ομηρία» μετά το Eurogroup Τσακαλώτος και Αχτσιόγλου
Από τον
Παναγιώτη Στάθη
Eνα ευρύ πλέγμα νομικής προστασίας ορθώνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την πρώτη και κύρια κατοικία, όταν αυτή κινδυνεύει από κατεδάφιση και, κατ’ επέκταση, ακόμα και από κατάσχεση. Η επίμαχη απόφαση, με αφορμή ζευγάρι από τη Βουλγαρία, είναι προφανές ότι αφορά ιδιαίτερα τη χώρα μας, καθώς χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της κατάσχεσης ή της κατεδάφισης της κατοικίας τους.
Σε μια εποχή μάλιστα που η πρώτη κατοικία δέχεται μνημονιακά πυρά και οι πολίτες είναι απροστάτευτοι, είναι προφανές ότι αυτή η απόφαση διευρύνει τα νομικά όπλα των πολιτών έναντι των «απειλών» της στέγης τους.
Τo σκεπτικό
Η απόφαση του 5ου Τμήματος του ΕΔΔΑ αποφαίνεται επί της ουσίας ότι η κατεδάφιση της μοναδικής και κύριας κατοικίας, ακόμη κι αν αυτή είναι αυθαίρετη, συνιστά την πιο ακραία μορφή επέμβασης στο δικαίωμα του ατόμου για σεβασμό του ιδιωτικού βίου.
Στο δικαστήριο είχε προσφύγει ζευγάρι Βουλγάρων, όταν εκδόθηκε απόφαση κατεδάφισης της κατοικίας του. Για το Στρασβούργο πρωτεύον ζήτημα είναι αν η κατεδάφιση θα επιτύχει μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων της προσφεύγουσας να κρατήσει τα υπάρχοντά της και του δημόσιου συμφέροντος να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή της απαγόρευσης κτιρίων χωρίς άδεια.
Αυτό σημαίνει ότι ένα μέτρο πρέπει να είναι κατάλληλο για την επίτευξη του στόχου και να μην είναι δυσανάλογο προς τον σκοπό αυτόν. Ουσιαστικά, δηλαδή, το δικαστήριο δίνει κατευθυντήρια γραμμή στα εθνικά δικαστήρια, καθώς αναβαθμίζει σοβαρά τη θέση της μοναδικής κατοικίας και προστατεύει τους πολίτες που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους. Παράλληλα, είναι σαφές ότι, αν η απαγόρευση κατεδάφισης, δηλαδή η προστασία, αφορά αυθαίρετο κτίσμα, τότε, σε περίπτωση νόμιμου κτίσματος, και δη πρώτης και μοναδικής κατοικίας που απειλείται, αυτή η προστασία ισχύει επαυξημένα.
Ουσιαστικά, λοιπόν, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υποχρεώνει τα εθνικά δικαστήρια να εφαρμόζουν σε κάθε περίπτωση τη θεμελιώδη αρχή της αναλογικότητας και δίνει την κατευθυντήρια γραμμή της απόλυτης εξατομίκευσης κάθε υπόθεσης. Επιβεβαιώνει δε ότι θεμελιώδης αρχή του Ευρωπαϊκού Δικαίου είναι η πρόκριση, πέραν του στενού δημόσιου συμφέροντος, της επιλογής προστασίας της κατοικίας, που στηρίζει την ατομική και την οικογενειακή ζωή.
