Θα είναι από τις βραδιές που θα μας παρασύρουν στα μονοπάτια της jazz μουσικής, από τη Nina Simone και τον Frank Sinatra… • Αρθρο «δημοκρατίας» Β. Ελλάδος
…έως τον Louis Armstrong και τον Ray Charles, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού και μαέστρου Μιχαήλ Χατζηαναστασίου, με σολίστ τον πιανίστα Χρήστο Δίγκα και τον Γιώργο Σπυρόπουλο στο βιολί. Απόψε, στις 21.00, στο θέατρο Αυλαία, η Συμφωνική Ορχήστρα Jazz Βορείου Ελλάδος μάς υποδέχεται και μας υπόσχεται μια μαγευτική βραδιά συνοδευόμενη από μελωδίες και ακούσματα των πιο γνωστών jazz έργων της παγκόσμιας δισκογραφίας, σε συμφωνική ενορχηστρωτική απόδοση.
Από τι εμπνέεται ο Μιχαήλ Χατζηαναστασίου για όλα τα παραπάνω; «Το μουσικό θεωρητικό σύστημα της jazz σε επίπεδο αρμονίας, δρόμων και αυτοσχεδιαστικής αντίληψης στηρίζεται άμεσα και είναι θεωρώ άρρηκτα συνδεδεμένο με το μουσικό θεωρητικό σύστημα της αρχαίας Ελλάδας. Πάντα θεωρούσα ότι θα έρθει η στιγμή που θα μου δοθούν ο χρόνος και η δυνατότητα να αναπτύξω και να αποδώσω ενορχηστρωτικά και σε συμφωνικό επίπεδο αυτό το μουσικό είδος, το οποίο αποτελεί στην ουσία του μια εφαρμοσμένη συνέχεια της μοντέρνας αρμονίας στην κοσμική της μορφή» αναφέρει και εξομολογείται όσα χρειάζονται για να βρεθεί κανείς στην καρέκλα της καλλιτεχνικής διεύθυνσης, και μάλιστα να αγαπάει αυτό που κάνει.
«Σε επίπεδο σπουδών και τίτλων, γι’ αυτόν που θέλει να ακολουθήσει την καριέρα ενός αρχιμουσικού – διευθυντή ορχήστρας, γιατί… μαέστρο εμείς σε αυτήν τη χώρα αποκαλούμε έως και τον εμπειρικό οργανοπαίχτη, ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Προϋποθέτει υψηλό γνωστικό επίπεδο, εγκυκλοπαιδική μόρφωση και ικανότητα διαχείρισης ευθυνών. Δεν νομίζω, ωστόσο, ότι χρειάζονται θυσίες για να κάνεις κάτι για το οποίο είσαι προορισμένος και αγαπάς πολύ. Σε συνέχεια μάλιστα όλων αυτών που θεωρούν ότι η τέχνη απαιτεί θυσίες, θα πρόσθετα “ναι, απ’ τους ατάλαντους”».
Για εκείνον οτιδήποτε ξεφεύγει από το εύπεπτο αποτελεί καλό προσάναμμα σκέψης και πνευματικής αγωγής για το κοινό. «Το κοινό, πάντως, έχει τη δική του αντίδραση σε αυτά τα θεάματα. Αρκετοί κάνουν ότι καταλαβαίνουν, λίγοι υποπτεύονται και λιγότεροι γνωρίζουν. Στο σύνολό του ο κόσμος πιστεύω ότι απολαμβάνει ένα αποτέλεσμα που ξεφεύγει από την πεπατημένη οδό ενός παρηκμασμένου τρόπου διασκέδασης. Οι σάλες γεμίζουν και αυτό αποτελεί απόδειξη του ότι το κοινό… ανακάμπτει» υπογραμμίζει και αναγνωρίζει ότι η Θεσσαλονίκη είναι ξεχωριστή. «Είναι η πόλη μου, το σπίτι μου. Ολα ξεκίνησαν εδώ και όλα εδώ θα καταλήξουν έπειτα από ένα ταξίδι που εδώ και χρόνια ξεκίνησε και που εύχομαι να ‘ναι μακρύ και… ταραχώδες».
