Η «συνάντηση» του Πρ. Παυλόπουλου με Στουρνάρα και Πικραμμένο που έδωσε αφορμές για αρνητικά σχόλια!
Εδωσε λαβή για παρερμηνείες η «χαλαρή συνάντηση» του Προέδρου με Κυριάκο, Στουρνάρα και Πικραμμένο…
Η αλήθεια είναι ότι η είδηση μας εξέπληξε αρνητικά. Και η διαρροή της, ακόμη περισσότερο. Ειδικότερα με τη μορφή ενός εξαιρετικά φλύαρου αλλά παντελώς ανούσιου ρεπορτάζ από την ημερήσια εφημερίδα του καταρρέοντος ΔΟΛ.
Οταν, λοιπόν, καταλήγεις να εμπλουτίζεις ένα γεγονός τριών αράδων με αχρείαστες σάλτσες τριών σελίδων, κάτι δεν πάει καλά. Γι’ αυτό και περιμέναμε ένα 24ωρο να ακούσουμε μία διάψευση ή έστω ένα σχόλιο από τους (κατά πρώτο λόγο) ενδιαφερομένους.
H «παρέα»
Αυτό δεν συνέβη και αναγκαζόμαστε να επανέλθουμε. Για να σημειώσουμε ότι ο αναμφιβόλως συμπαθής στη «δημοκρατία» και εξαιρετικά προσεκτικός Πρόεδρος Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος κατά κανόνα αποφεύγει αμφίσημες πολιτικές ή κοινωνικές επαφές εκτός πρωτοκόλλου, θα έπρεπε να έχει μπει σε δεύτερες σκέψεις όταν εκλήθη στο σπίτι του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης «για δείπνο με παρέα»…
Από μόνο του το γεγονός μπορεί να επιτρέψει παρερμηνείες. Πολύ περισσότερο, όμως, όταν στη σύνθεση της «παρέας» συμμετέχουν και άλλες προσωπικότητες με διακριτό συμβολισμό, στίγμα και πορεία. Γιατί το ζεύγος Στουρνάρα, επί παραδείγματι, εκπέμπει πολυδιάστατη σημειολογία.
Ο μεν κύριος Στουρνάρας, εκτός από τον θεσμικό ρόλο του κεντρικού τραπεζίτη που κατέχει, διεκδικεί και έναν άλλον: αυτόν του διαχρονικού «μαϊντανού» που προσβλέπει σε περαιτέρω «αξιοποίηση», αλλά και του ανθρώπου που έφερε σε επαφή και ζύμωση τον εκσυγχρονιστικό εσμό του Σημίτη με τον Αντώνη Σαμαρά και τη Νέα Δημοκρατία. Οπως όλα δείχνουν, δε, η ζύμωση αυτή συνεχίζεται και… εμβαθύνεται από τον σημερινό αρχηγό της παράταξης.
Η κυρία Στουρνάρα, από την άλλη, έχει βρεθεί στο στόχαστρο μιας αρνητικής δημοσιότητας για την επαγγελματική εμπλοκή της με κονδύλια του Δημοσίου, παραβιάζοντας σίγουρα ένα ηθικό ασυμβίβαστο, κατ’ άλλους δε και τη νομοθεσία. Για τις δραστηριότητές της διεξάγεται έρευνα από τους οικονομικούς εισαγγελείς.
Για τον τέταρτο της παρέας επίσης δεν χρειάζονται συστάσεις. Διαχρονικός φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη, συνταξιούχος ανώτατος δικαστικός και υπηρεσιακός πρωθυπουργός ολίγων ημερών, κυρίως όμως εμβληματική φυσιογνωμία μιας γερμανόφιλης αστικής νομενκλατούρας, που δεν κρύβει τη συμπάθειά της στον «εκσυγχρονιστικό τρόπο σκέψης» και την προσήλωσή της στην ευρωπαϊκή ιδέα που οραματίζεται το Βερολίνο, αν όχι ο Σόιμπλε ο ίδιος!
Πρώτο ατόπημα
Πρώτο ατόπημα, λοιπόν, η κοινωνική συναναστροφή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα με έναν πολιτικό αρχηγό. Καλώς ή κακώς, αυτές οι επαφές πρέπει να περιορίζονται στο Προεδρικό Μέγαρο. Δεύτερη και πιο σοβαρή αστοχία, ο συγχρωτισμός με δημόσια πρόσωπα που, ανεξαρτήτως θεσμικών αξιωμάτων, εμφανίζονται να ευλογούν το «μπόλιασμα» της κεντροδεξιάς παράταξης με τα απολειφάδια της περιόδου Σημίτη.
Σε μια τέτοια ανορθόδοξη συνεύρεση, που περιγράφηκε μάλιστα δημοσιογραφικά ως «μυστικός δείπνος» με «όρκους σιωπής», ελάχιστα διορθώνει την κατάσταση το ότι ο Πρόεδρος «πήγε, είδε και απήλθε», υπό την έννοια ότι έφτασε τελευταίος και έφυγε πρώτος, «για να συνεχίσει τη μεταμεσονύκτια εργασία του στο γραφείο του». Ούτε, βεβαίως, απαλύνει την εικόνα το ότι κάποιοι μπορεί να χρειάζονται «εντατικό φροντιστήριο» από τον κ. Παυλόπουλο για να κατανοήσουν τις «κόκκινες γραμμές» σε εθνικά θέματα, όπως το Κυπριακό.
Δυστυχώς αυτή η παράξενη κοινωνική εκδήλωση, με τον τρόπο μάλιστα που διέρρευσε και μοιραία ερμηνεύτηκε, δημιούργησε μία ανεπαίσθητη εκδορά στην κατά τα άλλα άψογη δημόσια εικόνα του εγγυητή των θεσμών της δημοκρατίας μας. Οι καιροί είναι εξαιρετικά πονηροί και παντελώς ακατάλληλοι για «μυστικούς δείπνους» και… μακαρονάδες άλλων εποχών!
