Την αποκλειστική διαχείριση των παραλιών της χώρας ζητεί η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδος μετά το φιάσκο της παραχώρησης του αιγιαλού της Ψαρούς στο κέντρο Nammos αντί πινακίου φακής, όπως αποκάλυψε η «δημοκρατία».
H ΚΕΔΕ θεωρεί ότι οι δήμοι μπορούν να διασφαλίσουν υψηλότερα τιμήματα, προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος, και για τον λόγο αυτόν πρέπει να είναι οι αρμόδιοι για την εκμετάλλευση του αιγιαλού.
Η ΚΕΔΕ δηλαδή θέλει να τα βάλει με τα μεγάλα συμφέροντα που λυμαίνονται τις παραλίες, όπως ισχυρίστηκε ότι θα κάνει και η γενική γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας Πέτη Περκα, καθώς οι δήμαρχοι θεωρούν (γιατί άραγε;) ότι μπορούν να εγγυηθούν τη διαφάνεια στις διαδικασίες παραχώρησης.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η ΚΕΔΕ τονίζεται ότι η αποτυχημένη διαπραγμάτευση και το πολύ χαμηλό τίμημα για το Δημόσιο της παραλίας της Μυκόνου, σε αντίθεση με «τα υψηλά τιμήματα που επιτυγχάνουν οι δήμοι στις δικές τους δημοπρασίες, καθιστούν επιτακτική πλέον την ανάγκη αλλαγής του υπάρχοντος
θεσμικού πλαισίου».
Οι δήμοι θεωρούν ότι, αν αναλάβουν τη διαχείριση του αιγιαλού, «θα υπάρχει διαρκής έλεγχος των πράξεων και αποφάσεων της διοίκησης από τους πολίτες, σε επίπεδο πλέον τοπικής κοινωνίας, αφού πλέον κανείς δεν θα μπορεί να κρυφτεί από τους πολίτες για τις πράξεις και τις αποφάσεις του».
«Ανικανότητα»
Σχετικά με την αποκάλυψη της «δημοκρατίας» για την παραχώρηση της παράλιας της Ψαρούς στο Nammos με ενοίκιο 80 ευρώ το τ.μ., η ΚΕΔΕ αναφέρει: «Ο καθορισμός του ανταλλάγματος της συγκεκριμένης παραλίας της Μυκόνου στη γνωστή επιχείρηση αποδεικνύει για ακόμη μια φορά τη διαχρονική ανικανότητα του κεντρικού κράτους να διασφαλίσει τα έσοδα του Δημοσίου.
Το χαμηλό τίμημα που δίνεται προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και δεν πείθουν κανέναν οι δικαιολογίες που επικαλέστηκε η κυρία Πέρκα γι’ αυτό. Και αυτό γιατί διέθετε τα “εργαλεία” για να πετύχει ένα πολύ υψηλότερο αντίτιμο για την παραχώρηση της παραλίας της Μυκόνου, αρκεί να εφάρμοζε την Κοινή Υπουργική Απόφαση που εξέδωσε το υπουργείο Οικονομικών τον Μάιο του 2017. Δεν μπορεί το κεντρικό κράτος και οι γραφειοκράτες του να αποφασίζουν από τα γραφεία τους στην Αθήνα για το μέλλον των τοπικών κοινωνιών ερήμην τους».
Συνεπώς, υπογραμμίζει η ΚΕΔΕ, «στην περίπτωση της Μυκόνου θα μπορούσε να ορίσει ένα πολύ υψηλότερο αντάλλαγμα, λαμβάνοντας υπόψη τη σήμερα διαμορφωμένη αξία του συγκεκριμένου παραλιακού χώρου, όπως αυτή προκύπτει τουλάχιστον από την ημερήσια εκμίσθωση των ομπρελοκαθισμάτων στους λουομένους, με 150 ευρώ την ημέρα».
Τέλος, η ΚΕΔΕ σημειώνει: «Οι δήμοι δεν θα ανεχτούν άλλο τον ρόλο της καθαρίστριας και του ναυαγοσώστη στις παραλίες τους ούτε θα ανεχθούν άλλο να τους στερούνται οικονομικοί πόροι που τους ανήκουν δικαιωματικά».
