Ούτε απαθείς απέναντι στην εξαπάτηση ούτε ξεγραμμένοι από τα 42 μαςΑπό τον
Δημήτρη Η. Κρανιά*
Ο Νικηφόρος είναι ένας συμπολίτης μας 42 χρόνων, παντρεμένος, με τρία παιδιά. Ο ίδιος είναι «dealer» προϊόντων σε συγκεκριμένη κατηγορία καταστημάτων και κατά τις αργίες εργάζεται ως μπάρμαν σε γνωστό στέκι της πρώτης πρωτεύουσας της χώρας.
Η σύζυγός του εργάζεται σε γνωστή αλυσίδα και το μεγαλύτερο παιδί του δείχνει να είναι ένα ανατέλλον αστεράκι.
Ο Νικηφόρος είχε την ανάγκη να μιλήσει και να τον ακούσουν. Η φωνή του ήταν πραγματικά δυνατή, γιατί ήταν αληθινή. Είχε άποψη για το ποιοι δούλεψαν την κοινωνία και πώς. Η οικογενειακή πολιτική παράδοση είχε καθορίσει την ψήφο του (δεξιά, όπως είπε) μέχρι κάποιες εκλογές πριν.
Στις επόμενες «είχε πάει παραλία». Αφού είπε αυτά που ήθελε, έπρεπε να απαντήσει κι αυτός σε μία ερώτηση. Και αυτό γιατί δεν μπορείς να κατακρίνεις, να απέχεις, να συνηγορείς και να κατηγορείς χωρίς να απαντάς. «Επρεπε» να απαντήσει στο ερώτημα τι περιμένει, τι θα ήθελε από την πολιτική και την επόμενη κυβέρνηση.
Ο Νικηφόρος δεν αισθάνθηκε καμία δυσκολία. Απάντησε αυθόρμητα και άνετα. Είπε, λοιπόν: «Εγώ θεωρώ τον εαυτό μου ξεγραμμένο. Ο,τι λεφτά βγάζω τα σπρώχνω στην οικογένεια για φαγητό και τις ανάγκες των παιδιών. Αφήνω την Εφορία και τις τράπεζες. Θέλω τα παιδιά μου να μάθουν και να κάνουν τη δουλειά που τους αρέσει». Και μην ξεχνάμε, το πρώτο παιδί του είναι αστεράκι.
Ολα τα προηγούμενα που είπε ο φίλος μου είχαν τη δική τους βαρύτητα (και η επίθεση σε δημοσίους υπαλλήλους για τον καφέ στην παραλία, και η πρόωρη συνταξιοδότηση του θείου, και το ζόρικο μεροκάματο, και η εξαπάτηση και η ανικανότητα των πολιτικών προσώπων.
Ομως το «hard rock» είναι το «ξεγραμμένος» και η επιθυμία για τα παιδιά του (14 ετών το αστεράκι).
Λοιπόν, φίλε Νικηφόρε, αφού σου πω ότι έχεις κι εσύ την ευθύνη σου και γι’ αυτά που ψήφισες και γι’ αυτά που δεν ψήφισες, να ξέρεις ότι αυτά που θέλεις μπορούν να γίνουν μόνο αν συνεχίσεις να συμμετέχεις, να κράζεις την εξαπάτηση, να συνεχίσεις να απαιτείς, να απορρίπτεις το παραμύθι και φυσικά να μη θεωρείς τον εαυτό σου ξεγραμμένο στα 42. Το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας είναι η αποφασιστικότητά μας.
ΥΓ.: Το περιστατικό είναι πραγματικό και για εμένα συγκλονιστικό. Το όνομα του ήρωά μας είναι απόρροια της δύναμης του «ξεγραμμένου» και η έλλειψη κομματικής αναφοράς συνειδητή.
* Πρώην βουλευτής και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής
της Νέας Δημοκρατία
