Η Αθήνα «πρωταθλήτρια» στην απόγνωση – Ενάμιση κατώτατο μισθό ζητούν οι ιδιοκτήτες για ένα δυάρι
Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, η πραγματικότητα στην αγορά ακινήτων εκθέτει ανεπανόρθωτα τον κρατικό σχεδιασμό. Η Αθήνα έχει μετατραπεί σε μία από τις πιο αφιλόξενες πρωτεύουσες της Ευρώπης για τους εργαζόμενους, με την Ελλάδα να φιγουράρει στις πρώτες θέσεις της στεγαστικής κρίσης, την ώρα που οι παρεμβάσεις παραμένουν από ελάχιστες έως ανύπαρκτες.
Η «μαύρη λίστα» της Ευρώπης και η θέση της Ελλάδας
Σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC), η Ελλάδα βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα εκρηκτικό μείγμα χαμηλών αμοιβών και ανεξέλεγκτων ενοικίων. Για ένα τυπικό διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων στην Αθήνα, ένας εργαζόμενος που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό πρέπει να καταβάλει το 153% των ακαθάριστων αποδοχών του.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν διαθέσει ολόκληρο τον μισθό του, χρειάζεται επιπλέον μισό μισθό κάθε μήνα μόνο για να καλύψει το ενοίκιο. Η Αθήνα κατατάσσεται στην 5η θέση των πιο ακριβών πρωτευουσών της ΕΕ σε σχέση με τον μισθό, πίσω μόνο από την Πράγα, τη Λισαβόνα, τη Βουδαπέστη και την Μπρατισλάβα.
Εικονική πραγματικότητα οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί
Ενώ το κυβερνητικό επιτελείο εστιάζει στις ονομαστικές αυξήσεις του κατώτατου μισθού, η αγοραστική δύναμη των πολιτών εξανεμίζεται από τις αυξήσεις σε ενοίκια, ενέργεια και τρόφιμα. Η «αποσύνδεση» μισθού και κόστους ζωής χαρακτηρίζεται από τους ειδικούς ως μη βιώσιμη, οδηγώντας μεγάλα τμήματα του πληθυσμού σε κοινωνικό αποκλεισμό από τα αστικά κέντρα.
Κοινωνική Στέγη: Η απουσία ουσιαστικών δημόσιων επενδύσεων σε κοινωνικές κατοικίες αφήνει τους πολίτες έρμαια της κερδοσκοπίας.
Ανοχή στην Αισχροκέρδεια: Η κρατική παρέμβαση στην αγορά ενοικίων παραμένει σπάνια, την ώρα που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εφαρμόζονται πλαφόν και ρυθμίσεις.
Πλαστή Ανάπτυξη: Η Ελλάδα παραμένει «καλή επιλογή» για εργαζόμενους με κατώτατο μισθό μόνο αν επιλέξουν την επαρχία, όπου και εκεί όμως απαιτείται σχεδόν ο μισός μισθός (περίπου 40%) για στέγαση.
Τα «καρφιά» της ETUC για την κυβερνητική αδράνεια
Η γενική γραμματέας της ETUC, Έστερ Λιντς, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας ότι οι χαμηλοί μισθοί σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος στέγασης σπρώχνουν τους εργαζόμενους στον δανεισμό ακόμη και για τα βασικά. Οι συστάσεις των συνδικάτων προς τις κυβερνήσεις είναι σαφείς και αναδεικνύουν την αποτυχία του τρέχοντος μοντέλου:
Άμεση εφαρμογή της οδηγίας για τον κατώτατο μισθό με στόχο δίκαιες αποδοχές που να ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής.
Υποχρεωτικός συνυπολογισμός του κόστους στέγασης κατά τον καθορισμό των κατώτατων αμοιβών.
Αναθεώρηση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις ώστε να επιτραπούν μαζικές επενδύσεις σε κοινωνικές κατοικίες.
