Μπαίνοντας στο δεύτερο μισό του, τελειώνει σιγά σιγά ο Αύγουστος και μαζί του τελειώνουν και οι βουτιές. Για το Μέγαρο Μαξίμου θα ενταθεί τώρα το πραγματικό θερινό σπορ: το κυνήγι του χαμένου ψηφοφόρου…
- Γράφει ο Ανδρέας Καψαμπέλης
Η ΔΕΘ πλησιάζει και τα κυβερνητικά επιτελεία ξαναπιάνουν μολύβια, κομπιουτεράκια και δημοσκοπήσεις. Οχι τόσο για να ανακαλύψουν τι χρειάζεται η οικονομία όσο για να εντοπίσουν ποια κοινωνική ομάδα πονάει περισσότερο και, κυρίως, ποια εγκαταλείπει εκλογικά τη Ν.Δ.
Μεσαία τάξη; Κάτι πρέπει να πάρει. Συνταξιούχοι; Να βρεθεί κάτι και γι’ αυτούς. Ελεύθεροι επαγγελματίες; Να διορθώσουμε όσα τους κάναμε. Αγρότες; Μην τους ξεχάσουμε. Ιδιοκτήτες ακινήτων; Χρειάζονται κι αυτοί ένα νεύμα. Οικογένειες; Βάλτε τες κι αυτές στο καλάθι. Σε λίγο θα χρειάζεται μόνο αριθμός προτεραιότητας…
Κάπως έτσι η οικονομική πολιτική κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα τεράστιο προεκλογικό καλάθι, μέσα στο οποίο πρέπει να χωρέσουν όλοι όσοι έχουν απομακρυνθεί από το κυβερνών κόμμα…
Το ενδιαφέρον είναι ότι πολλά από τα προβλήματα που τώρα το Μαξίμου ετοιμάζεται να «θεραπεύσει» δεν εμφανίστηκαν χθες. Η ακρίβεια δεν ξέσπασε τον Αύγουστο. Οι μικρομεσαίοι δεν ανακάλυψαν φέτος τη φορολογική πίεση. Οι συνταξιούχοι δεν άρχισαν ξαφνικά να μετρούν τα ευρώ τους. Ούτε οι νέοι περίμεναν τη φετινή ΔΕΘ για να καταλάβουν ότι η στέγη έχει γίνει άπιαστο όνειρο…
Ολα αυτά υπήρχαν. Απλώς τώρα υπάρχει και κάτι ακόμα: οι εκλογές στον ορίζοντα. Και, ως γνωστόν, τίποτε δεν οξύνει περισσότερο την κοινωνική ευαισθησία μιας κυβέρνησης από τις δημοσκοπήσεις που ανάβουν κόκκινα λαμπάκια στο Μαξίμου…
Κάπως έτσι ξαφνικά ανακαλύπτεται η μεσαία τάξη. Ξαφνικά περισσεύει η έγνοια για το διαθέσιμο εισόδημα. Ξαφνικά ψάχνεται μέχρι τελευταίου ευρώ ο «δημοσιονομικός χώρος» για να χωρέσουν ελαφρύνσεις και παροχές. Εκεί που επί χρόνια η απάντηση ήταν ότι «δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα», τώρα φαίνεται πως λίγο πριν από τις κάλπες το δέντρο άρχισε να βγάζει καρπούς…
Δεν είναι ασφαλώς κακό να μειώνονται φόροι ή να ενισχύονται εισοδήματα. Κάθε άλλο. Το ερώτημα είναι γιατί οι ανάγκες των πολιτών γίνονται ξαφνικά επείγουσες, ακριβώς όταν επείγουσες γίνονται και οι εκλογικές ανάγκες της κυβέρνησης. Διότι άλλο κοινωνική πολιτική και άλλο πολιτική -παλαιοκομματικού μάλιστα τύπου- επαναπατρισμού ψηφοφόρων…
Ο Κ. Μητσοτάκης γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη μάχη μέχρι τις εκλογές δεν θα είναι απέναντι στην αντιπολίτευση. Θα είναι απέναντι στους πρώην ψηφοφόρους του. Σε εκείνους που κουράστηκαν, απογοητεύτηκαν ή ακόμα κι έπαψαν να πιστεύουν ότι η καθημερινότητά τους μοιάζει με την Ελλάδα των κυβερνητικών παρουσιάσεων. Γι’ αυτό και η φετινή ΔΕΘ έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Θα μάθουμε πόσο κοστολογείται η επαναφορά κάθε χαμένου ακροατηρίου…
Το Μαξίμου μπορεί να ονομάσει το πακέτο «στήριξη της κοινωνίας». Οι καχύποπτοι, όμως, θα το δουν διαφορετικά: ως το μεγαλύτερο καλάθι χαμένων ψήφων της επταετίας. Και όσο πλησιάζουν οι κάλπες τόσο περισσότερο θα γεμίζει το καλάθι – όχι επειδή ξαφνικά περίσσεψαν τα χρήματα, αλλά επειδή λιγόστεψαν οι ψηφοφόροι…
Από τη στήλη «ο κοριός» της «Δημοκρατίας»
