Παρουσίασε «εκ καθήκοντος ιστορικού» ως επιτυχία τη μεγαλύτερη αποτυχία το 2011
Σταθερός στην πολυετή τακτική διαστροφής των πραγματικών γεγονότων και αυτοβράβευσής του ακόμα και για εξόφθαλμα λάθη και παραλείψεις του παραμένει ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος (φωτό).
Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του καινούργιου βιβλίου του πρέσβη ε.τ. Αλέξανδρου Μαλλιά για τις ΗΠΑ και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αργά το βράδυ της Δευτέρας, ο κ. Βενιζέλος προέβη σε μια -για να είμαστε αντικειμενικοί- εμπεριστατωμένη ομιλία για τις νέες ισορροπίες με την Αγκυρα. Τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι, αν και κατά τα 15 χρόνια εξουσίας Ερντογάν δεν υπήρξε μείζον επεισόδιο, διανύουμε μεταβατική περίοδο, καθώς η πολιτική της Αθήνας και της Λευκωσίας να αντιμετωπίζουν την Τουρκία μέσω της Ε.Ε. ίσως φθάνει στο τέλος της, από τη στιγμή που η Αγκυρα επανεξετάζει την ευρωπαϊκή προοπτική της.
Κάπου στο μέσον της ομιλίας, ο κ. Βενιζέλος δεν άντεξε να μην περιαυτολογήσει, τονίζοντας «εκ καθήκοντος ιστορικού, ότι την περίοδο 2010-2015 έγιναν λεπτές κινήσεις, οι οποίες προσπαθούν να εμπλουτίσουν το σκηνικό των ελληνοτουρκικών σχέσεων». Μεταξύ αυτών ιεράρχησε ως πρώτη τη «νέα δομή διοίκησης του ΝΑΤΟ», το 2011, με την «κατάργηση του αεροπορικού στρατηγείου της Σμύρνης και αντικατάστασή του από χερσαίο στρατηγείο, που οδήγησε μέσα από αλληλουχία ρυθμίσεων να μην υπάρχουν τουρκικές παρενοχλήσεις με νατοϊκό καπέλο στο Αιγαίο, σε μια αλλαγή πολύ σημαντική σε σχέση με την ιστορία της Μεταπολίτευσης».
Ωστόσο η κατάθεση του μεγαλοπρεπούς κ. Βενιζέλου προς την… Ιστορία σε αυτό το θέμα, που έχει επανειλημμένα αναδείξει η «δημοκρατία», πάσχει πολλαπλά. Γιατί «ξέχασε» να αναφέρει ότι, με τη νέα δομή του ΝΑΤΟ και επί θητείας του στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, η Ελλάδα, για πρώτη φορά από το 1952, δεν διαθέτει σημαντική ή συντονιστική δομή της Συμμαχίας στο έδαφός της, ενώ η Τουρκία διατήρησε χερσαίο στρατηγείο. Κατά τη λογική του κ. Βενιζέλου, επειδή η Τουρκία προσπαθούσε να βάζει συμμαχικό καπέλο, η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να το αντιμετωπίζει (όπως πάντα έκανε από την επανένταξη στο ΝΑΤΟ το 1980 μέχρι το 2011), αλλά, μαζί με το αεροπορικό στρατηγείο Σμύρνης, να καταργηθεί και το αεροπορικό κέντρο στη Λάρισα και να μην υπάρχει και καμία άλλη νατοϊκή δομή στη χώρα μας.
Ταυτόχρονα -και ίσως το σημαντικότερο για τον ιστορικό του μέλλοντος- ο κ. Βενιζέλος λησμόνησε, όλως τυχαίως, ότι η ύστατη διαπραγματευτική γραμμή του ιδίου και του υπουργείου Εξωτερικών (αφού πλέον είχε χαθεί η μάχη εγκατάστασης στρατηγείου στην Ελλάδα) ήταν διπλή: Αφενός να τερματιστεί η λειτουργία του στρατηγείου Σμύρνης και αφετέρου να καταργηθεί το λεγόμενο «δόγμα Λουνς», που επέβαλλε ίσες αποστάσεις του ΝΑΤΟ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μαζί με τις απαράδεκτες οδηγίες του ευρωπαϊκού στρατηγείου για τις πτήσεις και άλλες συμμαχικές δραστηριότητες της Συμμαχίας στο Αιγαίο («SHAPE Aegean Islands Policy Guidance»).
Δυστυχώς για τα εθνικά συμφέροντά μας, το μόνο που απέσπασε τότε η Ελλάδα, μέσω του κ. Βενιζέλου, ήταν μια επιστολή του γ.γ. του ΝΑΤΟ προς όλους τους υπουργούς των κρατών-μελών, που ίσως ερμηνευτικά και πλαγίως θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κάποτε θα μας διευκόλυνε. Κάτι που δεν έχει συμβεί στα έξι χρόνια που μεσολάβησαν.
