Ο ζωγράφος Λάζαρος Πάντος μιλά για τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, την έμπνευση και τον μύθο που φτάνει μέχρι το σήμεραΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και η ζωγραφική είναι σίγουρα το φίλτρο για να βλέπει τη ζωή πιο όμορφη, πιο δημιουργική, πιο σπουδαία. Ο Λάζαρος Πάντος δεν είναι ένας συμβατικός ζωγράφος. Στους καμβάδες του συναντιούνται έθνη, κουλτούρες, θρησκείες, άνθρωποι, χρώματα, αισθήσεις. Πίσω τους, φυσικά, κρύβονται ιστορίες που οπωσδήποτε θα θέλαμε να αποκωδικοποιήσουμε. Εχοντας σπουδάσει ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και τη Royal Academy of Fine Arts του Λονδίνου, η τέχνη του τον διαπέρασε και μάλιστα του άφησε γερά σημάδια.
Τη διετία 1985-1986 μαθήτευσε κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη, έχει εμμονή με τα πορτρέτα του Φαγιούμ και αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει ως εικαστικό είναι η αγάπη του για τον φωτογραφικό ρεαλισμό. Τη δεκαετία του ’80 επικεντρώθηκε περισσότερο στη ζωγραφική της ευρωπαϊκής Αναγέννησης και του Καραβάτζιο, αλλά και σ’ εκείνη των οριενταλιστών, και σήμερα τον συναντάμε στη Θεσσαλονίκη να συνεχίζει με το πινέλο παραμάσχαλα και με τις μπογιές σε ετοιμότητα – γιατί πώς αλλιώς μπορείς να περιγράψεις έναν δημιουργό χωρίς τα αγαπημένα του αξεσουάρ; Εργα του έχουν παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και αυτό το ταξίδι, όπως φαίνεται, είναι άκρως βιωματικό.
Θεμέλιος λίθος
«Η ζωγραφική για μένα είναι βίωμα. Ασχολούμαι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αργότερα, οι σπουδές και οι αναζητήσεις με έφτασαν σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο έως τώρα. Η Θεσσαλονίκη είναι η γενέτειρά μου. Εχει μνήμες από καταβολής της, τις οποίες αναπλάθω στα έργα μου. Κυρίως εμπνέομαι από τη μετάβαση του μύθου στη σημερινή καθημερινότητα, περισσότερο με πορτρέτα από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, τα οποία θεωρώ και τον θεμέλιο λίθο στην ιστορία του πορτρέτου» αναφέρει και μας συστήνεται, αν και η πόλη τον γνωρίζει, τον ακολουθεί και ζει μέσα από τα έργα του το μεγαλείο της ζωγραφικής. Οπως ο ίδιος δηλώνει, εκθέτει διαρκώς με τους συνεργάτες του στον χώρο του, όπου βρίσκεται και το εργαστήριό του.
«Σπανίως εκθέτω πλέον εκτός έδρας, χωρίς βεβαίως να αποκλείω οποιαδήποτε πρόκληση όσον αφορά την επίδειξη της δουλειάς μου» τονίζει και στα έργα του βλέπουμε πρόσωπα που άλλοτε φανερώνουν με έναν τρόπο την ιδιότητά τους κι άλλοτε αναπαριστούν απλώς μια οντότητα οικεία, με βλέμμα γνώριμο. Κι αν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία για κάθε καλλιτέχνη είναι ο τόπος και ο τρόπος που δημιουργεί, τότε ο Λάζαρος Πάντος μάς βάζει στον δικό του κόσμο και μας αφήνει να δούμε την «αχίλλειο πτέρνα» του.
