Ο σκηνοθέτης Γρ. Παπαδόπουλος μας μιλά για το project του ΚΘΒΕ, που θυμίζει περιοδεία από παλιό… μπουλούκι!Από την
Ελένη Σκάρπου
Μας θυμίζει τα θεατρικά μπουλούκια του παλιού καλού καιρού και μας ταξιδεύει στη θεατρική διαδικασία με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο. Η παράσταση «Οι Ηλίθιοι» του Νιλ Σάιμον ανήκει σε εκείνο το μοναδικό project του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, όπου το θέατρο βγαίνει από το χωροταξικό του πλαίσιο και πάει να συναντήσει τον θεατή στα πιο κοντινά στέκια του, στα συνοικιακά θέατρα και όχι μόνο.
Την παράσταση σκηνοθετεί ο Γρηγόρης Παπαδόπουλος και ήδη έχει παιχτεί στον Δήμο Νεάπολης – Συκεών, στον Δήμο Θέρμης, στον Δήμο Θερμαϊκού και τον Δήμο Αμπελοκήπων – Μενεμένης, ενώ από την Πέμπτη 12 έως την Κυριακή 15 Απριλίου θα συναντήσουμε τον θίασο σε ακόμη μία γειτονιά, στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη». Το έργο σατιρίζει τα κοινωνικά ήθη και τα πολιτικά συστήματα του 20ού αιώνα και σίγουρα θα βρεθούμε μπροστά σε καταστάσεις και συναισθήματα που έχουμε βιώσει.
Η υπόθεση
Σε ένα μικρό χωριό της Ουκρανίας μια κατάρα έχει καταδικάσει σε ισόβια ηλιθιότητα όλους τους κατοίκους τα τελευταία 200 χρόνια. Ενας νεοφερμένος δάσκαλος προσπαθεί μέσα σε 24 ώρες να σπάσει την κατάρα ή αλλιώς θα γίνει και αυτός ηλίθιος. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε επί σκηνής, αλλά θα μοιραστούμε αυτό το υπαρξιακό παραμύθι με τον σκηνοθέτη του Γρηγόρη Παπαδόπουλο.
«Είναι μια ιδέα του Γιάννη Αναστασάκη, που χαιρετίζω, και νομίζω ότι είναι υπέροχο το θέατρο να θέλει να κάνει τα πάντα για την πόλη. Ολο αυτό γίνεται για εκείνον που δεν έχει τη δυνατότητα να πάει στο θέατρο και για εκείνον που είναι κοντά, αλλά επίσης δεν πηγαίνει. Το θεώρησα, λοιπόν, μια ωραία ιδέα, που έχει τη δυσκολία της, γιατί υπάρχουν μεν ωραία θέατρα στην πόλη, αλλά και μικρότερα που χρειάζονται εξοπλισμό.
Αντιμετωπίσαμε διάφορα, αλλά, ευτυχώς, βρέθηκαν οι λύσεις. Προσέξαμε να μη γίνουν εκπτώσεις σε σκηνικά, μετακομίζοντας από το ένα θέατρο στο άλλο. Παλαιότερα συμμετείχα σε παραστάσεις που μετακινούνταν συχνά, αλλά φτιάχνονταν για έναν χώρο. Στο ελεύθερο θέατρο πρέπει να προσαρμόζεσαι. Αυτή η παράσταση ξεκίνησε με σκοπό να μετακινείται και ο κόσμος είναι χαρούμενος και ενθουσιασμένος» αναφέρει ο Γρηγόρης Παπαδόπουλος και αισθάνεται πλήρης που αυτή η συνθήκη πάει καλά! «Είναι μια κλασική ιστορία με γονείς, γάμο, έρωτα. Το κείμενο περνάει στο κοινό. Είναι λαϊκό θέαμα χωρίς να λαϊκίζει και αυτός ήταν ο στόχος. Υπάρχει υπαρξιακός προβληματισμός με πολύ χιούμορ μαζί.
Φρόντισα σκηνοθετικά να μη σβήσει τίποτε από το χιούμορ και τις συγκρούσεις, τίποτε από την ανάλαφρη νότα του Νιλ Σάιμον» εξηγεί ο ίδιος και περιγράφει αυτήν τη σχέση του ΚΘΒΕ και του κοινού ως πιο δοτική, με αφορμή αυτό το εγχείρημα.
«Ο ηθοποιός πάει πλέον στο κοινό του»
«Κάποιοι θεατές έχουν πάει από τον έναν δήμο στον άλλον. Αυτό που εγώ έχω καταλάβει και αισθανθεί είναι ότι χαίρονται που το ΚΘΒΕ πάει σε σχολεία, πάει σε νοσοκομεία, πάει σε σπίτια με δράσεις και τώρα και με παραστάσεις.
Πλέον δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να μην πάει κάποιος στο θέατρο, γιατί εμείς ήρθαμε απέναντι στο σπίτι του» επισημαίνει και με τους 10 ηθοποιούς του στη σκηνή θέλει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη του κόσμου απέναντι στο θέατρο και στην τέχνη γενικότερα. «Με μπροστάρη το θέατρο προσπαθούμε να χτίσουμε την εμπιστοσύνη, μια και το θέατρο -κατά τη γνώμη μου- είναι βασικό κομμάτι της ψυχαγωγίας. Από τη συνύπαρξη μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον και πάντα ο σκοπός του θεάτρου ήταν να δώσει κάποιες λύσεις. Υπάρχει πάντα ένας πυρήνας που παρακολουθεί θέατρο ή το κάνει για την ψυχή του. Το θέατρο είναι εδώ και τον περιμένει. Στη δική μας περίπτωση δεν τον περιμένει καν… πηγαίνει να τον βρει. Ο κόσμος, βέβαια, νιώθει συχνά ότι τον κοροϊδεύουν ακόμη και στα θεάματα, και έχει μια πιο τηλεοπτική επιθυμία σε σχέση με αυτό που θα δει στο θέατρο.
Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει καλό θέατρο που μπορεί να προβληματίσει και με τα χαρακτηριστικά του να ενεργοποιήσει τον κόσμο» καταλήγει ο Γρηγόρης Παπαδόπουλος.
