Διάσωση; Ποια διάσωση; «Ακόμη και αν η συμφωνία (ανάμεσα στην Αθήνα και στους δανειστές της) επιτευχθεί τον Αύγουστο, αυτό που θα “καταφέρει” η Ελλάδα θα είναι να βρει μπροστά της ένα τεράστιο τείχος χρέους, με ελάχιστες πιθανότητες να το αποπληρώσει. Τη στιγμή, μάλιστα, που προς το παρόν στο τραπέζι δεν υπάρχει κανένα θέμα συγχώρεσης του χρέους της» τόνιζε χθες το Business Insider, που υπενθύμιζε ότι «κάποια κράτη-μέλη εντός ευρωζώνης εξακολουθούν να έχουν περισσότερες απαιτήσεις, που υπερβαίνουν τα μέτρα λιτότητας τα οποία ψήφισε πρόσφατα η ελληνική Βουλή».
Σε πίνακες που δημοσιεύονταν χθες στην οικονομική επιθεώρηση, με στοιχεία που συνέλεξε η Naxitis, προέκυπτε ακόμη ένα ενδιαφέρον -πλην όμως τρομακτικό- στοιχείο.
Οι υποχρεώσεις
Το γεγονός ότι οι τεράστιες υποχρεώσεις της Ελλάδας προς τους πιστωτές της μετά την ολοκλήρωση και του τρίτου πακέτου στήριξης θα φτάσουν έως και το έτος… 2073. Και κάπου εκεί πέφτει στο τραπέζι της συζήτησης το λογικό ερώτημα: «Πόσο άνετοι μπορεί να είναι οι δανειστές, όταν αφήνουν ένα μικρό έθνος με τέτοιο προφίλ χρέους;»
Το Business Insider εξηγούσε ότι «οι προκλήσεις γύρω από το νέο σχέδιο διάσωσης είναι σοβαρές. Και αυτό διότι η παρεμβατική φύση των μεταρρυθμίσεων που οι πιστωτές ζητούν από την Αθήνα να εφαρμόσει είναι πιθανό να επιδεινώσει την ήδη έντονη εχθρότητα των Ελλήνων προς τα θεσμικά όργανα της τρόικας».
Η όξυνση της ελληνικής κρίσης χρέους και οι πρόσφατες σκληρές διαπραγματεύσεις στη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της 12ης Ιουλίου ανάμεσα στους ηγέτες των κρατών-μελών της ευρωζώνης από τη μία δοκίμασαν τη συνοχή της Ευρώπης, αλλά από την άλλη επανέφεραν στο προσκήνιο το στερεότυπο του «μισητού Γερμανού». Την εκτίμηση αυτή έκανε χθες με δηλώσεις του στη γερμανική ραδιοφωνία ο εκδότης της «Frankfurter Allgemeine Zeitung» («FAZ») Γιούργκεν Κάουμπε, τονίζοντας ότι τώρα «το ζητούμενο είναι η επιστροφή σε πιο νηφάλιους τρόπους επικοινωνίας», καθώς οι προκαταλήψεις που υπάρχουν ανάμεσα στους λαούς πολλές φορές δεν είναι αθώες, αλλά χρησιμοποιούνται για πολιτικούς σκοπούς. Για τον ίδιο πάντως το στερεότυπο του «μισητού Γερμανού» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, καθώς «πρόκειται για άμετρη υπερβολή», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Δεν παρέλειψε ωστόσο να προσθέσει: «Βεβαίως υπάρχουν πολλές προκαταλήψεις και προς την αντίθετη κατεύθυνση. Και τι δεν έχει ειπωθεί ή τυπωθεί εδώ (στη Γερμανία) σχετικά με τους Ελληνες. Αλλά, στην πραγματικότητα, όλα αυτά στερούνται περιεχομένου».
Spiegel:Επίθεση κατά του Σόιμπλε
«Η Ευρώπη που οραματίζεται ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κινδυνεύει με ανάφλεξη» εκτιμούσε χθες με νέο άρθρο του στο «Der Spiegel» ο έγκυρος αναλυτής Βόλφγκανγκ Μίνχαου, τονίζοντας ότι το «πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της Ευρώπης αυτής είναι ένας πυρήνας που θα συγκλίνει στην άποψη της Γερμανίας και αυτό δεν αφορά μόνο τους κανόνες που ισχύουν για όλους αλλά και τη σύγκλιση στην ιδιωτική οικονομία». Πάντα σύμφωνα με τον Μίνχαου, από πολιτική άποψη, το όραμα του Σόιμπλε θα μπορούσε να λειτουργήσει μόνο βραχυπρόθεσμα. Κι αυτό διότι «μακροπρόθεσμα η Ευρώπη του Σόιμπλε θα ήταν αντιμέτωπη με μεγάλες αντιστάσεις. Διότι μια τέτοια δομή θα αφαιρούσε δημοκρατικό έλεγχο από τις χώρες όχι μόνο αναφορικά με τη νομισματική πολιτική, όπως μέχρι τώρα, αλλά και με τη δημοσιονομική πολιτική. Αυτή η αποδημοκρατικοποίηση θα προκαλούσε σφοδρές αντιδράσεις, τις πρώτες επιπτώσεις των οποίων ήδη βλέπουμε με την άνοδο ακροδεξιών και λαϊκιστικών κομμάτων σε μερικές χώρες, όπως το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία και το Κίνημα των Πέντε Αστέρων στην Ιταλία».