Πώς η Ελλάδα κατάφερε να καταντήσει κακέκτυπο του εαυτού τηςΑπό τον
Θάνο Γκουρνέλο*
Δεν είμαστε Φαρ Ουέστ, δεν μπορεί κάθε πολίτης να κατέχει και να κάνει χρήση όπλου απλά γιατί βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι».
Τάδε έφη ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας σε συνέντευξή του στον Real fm 97,8.
Αυτή η δήλωση ήρθε δύο μέρες μετά την εμφάνιση μιας ανεκδιήγητης και ανεπανάληπτης οδηγίας της Ελληνικής Αστυνομίας (η οποία, να λέμε την αλήθεια, υπάρχει από πέρυσι) που προτρέπει τους πολίτες να κάνουν πως κοιμούνται σε περίπτωση που αντιληφθούν πως έχουν μπει διαρρήκτες στο σπίτι τους.
Αν μη τι άλλο, γινόμαστε Ευρώπη σιγά σιγά, λογικά συνέχεια έχει ο διαχωρισμός ανδρώ-γυναικών στα μέσα μαζικής μεταφοράς για την αποφυγή σεξουαλικών παρενοχλήσεων ή ό,τι άλλο σκεφτούν οι πεφωτισμένοι ηγέτες της χώρας τούτης.
Παραδόξως πώς, η «Εξάβιβλος», η νομική πραγματεία που συνέγραψε τον 14ο αιώνα ο ανώτατος δικαστικός Κων/νος Αρμενόπουλος και υιοθετήθηκε με βασιλικό διάταγμα το 1835 ως ο αστικός κώδικας του ελληνικού κράτους και παρέμεινε ως το 1946, προέβλεπε τη μη ποινική δίωξη όποιου χρησιμοποιήσει βία (ακόμα και θανατηφόρα) απέναντι σε άτομο το οποίο εισήλθε παράνομα στην οικία του.
Σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου υπάρχει νομοθεσία που δεν προβλέπει αρχή της αναλογικότητας όταν πρόκειται για τέτοιες περιστάσεις.
Ασφαλώς στη γαληνοτάτη ελληνική δημοκρατία είναι δεδομένο ότι ακόμα και στην αυτοάμυνα πρέπει να ισχύει η αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή αν ο εισβολέας επιτιθέμενος έχει μαχαίρι και ο αμυνόμενος πιστόλι, δεν μπορεί να βάλει κατά του επιτιθέμενου.
Προφανώς ο νομοθέτης είχε στο μυαλό του πως αμυνόμενος και επιτιθέμενος θα πάνε σε κάποιο παρκάκι, θα βάλουν μπαντάζ στα χέρια και θα παίξουν στα ίσα για να είναι δίκαιος ο αγώνας. Δεν θα αναφερθώ καν στο νομοθετικό σύστημα των ΗΠΑ και στο τι αυτό προβλέπει γιατί, όπως είπε και ο αναπληρωτής υπουργός, εδώ δεν είναι Φαρ Ουέστ.
Εδώ είναι Ελλάδα, μία Ελλάδα που μέσα σε 70 χρόνια κατάφερε να παρεκκλίνει τόσο από τις αρχαίες παραδόσεις της (η «Εξάβιβλος» που αναφέραμε πριν), ώστε έχει καταντήσει ένα κακέκτυπο του εαυτού της.
*Πολιτικός αναλυτής
