Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει η προσπάθεια της Κομισιόν να αυξήσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο φυσικό αέριο, σε μια Ευρώπη όπου οι ενεργειακές τιμές παραμένουν ήδη υψηλές.
Ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών Τζιανκάρλο Τζορτζέτι άσκησε βέτο στο ECOFIN, υπερασπιζόμενος – όπως είπε – την επιβίωση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών.
«Η αύξηση του φόρου στο φυσικό αέριο θα ήταν υποβοηθούμενη αυτοκτονία για την ευρωπαϊκή βιομηχανία», δήλωσε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι στην Ιταλία το 63% της κατανάλωσης φυσικού αερίου αφορά τη βιομηχανία και τη μεταποίηση.
Ένα μέτρο που σχεδιάστηκε το 2021, πριν αλλάξει ο κόσμος
Η πρόταση για κοινούς ευρωπαϊκούς ελάχιστους φόρους στο φυσικό αέριο είχε κατατεθεί το 2021, πριν τον πόλεμο στην Ουκρανία και πριν εκτοξευθούν οι τιμές ενέργειας. Η φιλοσοφία της ήταν να αποθαρρύνει την κατανάλωση φυσικού αερίου και να ενισχύσει την «πράσινη» μετάβαση.
Ωστόσο, σήμερα:
• Το TTF κινείται άνω των 30 €/MWh, υπερδιπλάσιο σε σχέση με την προ του πολέμου περίοδο
• Η κατάργηση του ρωσικού φυσικού αερίου ως το 2027 οδηγεί σε εξάρτηση από ακριβότερο LNG
• Η βιομηχανία προειδοποιεί για απώλεια ανταγωνιστικότητας και αύξηση του κόστους ζωής
Τι προέβλεπε η νέα οδηγία
Η συμβιβαστική πρόταση της δανέζικης προεδρίας όριζε από το 2030:
• 0,05 σεντ/kWh για ηλεκτρική ενέργεια
• 3,46 σεντ/m³ για φυσικό αέριο
• 36,24 σεντ/λίτρο για βενζίνη
Η Κομισιόν υποστήριξε ότι έτσι θα εξασφαλίζονταν ισότιμοι κανόνες ανταγωνισμού και ευθυγράμμιση με τις κλιματικές πολιτικές.
Τι φοβούνται οι βιομήχανοι: Αποβιομηχάνιση και εξάρτηση από την Κίνα
Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες εκπέμπουν SOS:
• Ο πρόεδρος της Confindustria, Εμανουέλε Ορσίνι, προειδοποιεί ότι η Κίνα εκμεταλλεύεται τις ευρωπαϊκές αδυναμίες
• Οι κινεζικές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ μειώθηκαν 14%, ενώ προς την Ευρώπη αυξήθηκαν 9%
• Η «πράσινη» φορολογία της ΕΕ απειλεί – όπως λένε – να επιταχύνει την αποβιομηχάνιση
Οι κλάδοι που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου:
χάλυβας, χημικά, ενέργεια, ναυτιλιακή εφοδιαστική και μεταποίηση.
Το ενεργειακό κόστος εκτοξεύει τις τιμές σε ολόκληρη την οικονομία
Η δραματική αύξηση των τροφίμων στην Ευρώπη – 25% σε τέσσερα χρόνια – αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στο ενεργειακό κόστος.
Η αντικατάσταση του ρωσικού αερίου από LNG σημαίνει:
• υψηλότερη τιμή φυσικού αερίου,
• υψηλότερη τιμή ηλεκτρικού ρεύματος,
• μεγαλύτερη πίεση σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.
Οι τιμές ενέργειας διαφέρουν τεράστια μεταξύ των κρατών μελών: στη Νορβηγία το κόστος είναι σχεδόν το 1/10 σε σχέση με άλλες χώρες.
Παράγοντες της αγοράς εξηγούν ότι η τελική τιμή ενέργειας είναι ένα μωσαϊκό επιβαρύνσεων:
• τιμή πρώτης ύλης
• φόροι
• ΦΠΑ
• επιπλέον χρεώσεις, τέλη και προσαυξήσεις
Σε αυτό το περιβάλλον, η επιβολή ενός ακόμη ευρωπαϊκού φόρου θεωρείται ότι θα μεγαλώσει τις ανισότητες μεταξύ κρατών και θα πλήξει δυσανάλογα τις πιο ενεργοβόρες οικονομίες.
