Η Τουρκία, διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών της Χακάν Φιντάν, αυτοανακηρύχθηκε, αίφνης, εκπρόσωπος ολόκληρου του μουσουλμανικού κόσμου, δηλώνοντας ότι «υπάρχουν μουσουλμανικές χώρες ενοχλημένες με τη συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ». Με αυτόν τον τρόπο επιτίθεται στην Ελλάδα για το πιο αυτονόητο κυριαρχικό της δικαίωμα: να επιλέγει ελεύθερα τους συμμάχους της, να συνάπτει διμερείς συμφωνίες και να οικοδομεί περιφερειακές συνεργασίες με όποιες χώρες κρίνει ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντά της.
Η ειρωνεία είναι σαφής. Το 1997, όταν η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία στρατιωτικής και αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ, η Ελλάδα δεν εξέδωσε καμία ανακοίνωση καταδίκης, δεν εξέφρασε δυσαρέσκεια, δεν προσπάθησε να «κινητοποιήσει» άλλες χώρες εναντίον της Αγκυρας. Σεβάστηκε το δικαίωμα κάθε κυρίαρχου κράτους να επιλέγει εταίρους. Σήμερα η Αγκυρα, με ύφος αυτόκλητου προστάτη του Ισλάμ, θέλει να μετατρέψει την κυριαρχική επιλογή της Αθήνας σε «πρόβλημα» για ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο. Αυτή η συμπεριφορά είναι μια πρωτόγονη, κουτοπόνηρη προσπάθεια εκβιασμού.
Η Ελλάδα κινείται απολύτως εντός του πλαισίου του Διεθνούς Δικαίου. Οι συμφωνίες της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι διμερείς, διαφανείς και πλήρως συμβατές με τις υποχρεώσεις της ως μέλους του ΝΑΤΟ. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα -ούτε η Τουρκία- να μας φέρνει τεχνητά αντιμέτωπους με τρίτες χώρες, παρουσιαζόμενος ως υπερασπιστής του Ισλάμ.
Κι εδώ είναι το μείζον θέμα. Η συνεργασία μας με την Ουάσινγκτον. Η σχέση με τις ΗΠΑ δεν πρέπει να είναι… μονόπλευρη. Παρέχουμε κρίσιμες διευκολύνσεις, βάσεις, λιμάνια και στρατηγική σταθερότητα στην ανατολική Μεσόγειο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να παραμένουν αμέτοχες όταν ένας σύμμαχός τους δέχεται επίθεση ακριβώς επειδή συνεργάζεται μαζί τους.
Η Ουάσινγκτον οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση και για λόγους αρχής, αλλά κυρίως για λόγους αμοιβαιότητας. Η σιωπή της θα ερμηνευτεί ως ανοχή στην τουρκική προκλητικότητα και θα υπονομεύσει την αξιοπιστία της ως εγγυήτριας της σταθερότητας στην περιοχή. Η Ελλάδα ζητά το αυτονόητο: να υπερασπιστεί η Ουάσινγκτον τον σύμμαχο που στέκεται δίπλα της με συνέπεια, όταν αυτός δέχεται χυδαία επίθεση για τις νόμιμες επιλογές του.
