Ο Τιάγκο Νους ήταν εκ των ηρώων και σκόρερ του ΟΦΗ στον τελικό και το πανηγύρισε ανεβαίνοντας μαζί με τη μητέρα του στα κιγκλιδώματα
Κάθε σπουδαίο παιχνίδι έχει τη μεγάλη του στιγμή. Τον ήρωά του, το αποτύπωμά του, τη σκηνή του. Ο προχθεσινός τελικός Κυπέλλου βρήκε από το 50ό λεπτό κιόλας τη φωτογραφία που σφράγισε τον θρίαμβο των Κρητικών.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Μπορεί το σκορ να διαμορφώθηκε σε 3-2 στην παράταση, στο ματς-θρίλερ ΟΦΗ – ΠΑΟΚ στο Πανθεσσαλικό, όμως η στιγμή που η μητέρα του Αργεντινού Τιάγκο Νους σκαρφάλωνε στα κάγκελα για να αγκαλιάσει τον γιο της στο δεύτερο γκολ των Ηρακλειωτών είχε ήδη κάνει τον γύρο των social media και των σάιτ πολύ πριν από το τελικό σφύριγμα του διαιτητή.
Το πάθος μιας μάνας όταν είδε την κορυφαία στιγμή του παιδιού της «μίλησε» στις καρδιές όσων έβλεπαν το παιχνίδι, είτε από τις εξέδρες είτε από το σπίτι τους. Ο τρόπος που βρέθηκε ξαφνικά στα σύρματα της εξέδρας, κάνοντας άλμα μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, σαν να πρόκειται για μια έφηβη θερμόαιμη οπαδό, για τον Τιάγκο της και τη δικαίωσή του ήταν το πιο σπουδαίο πλάνο στον θρίαμβο του Δαυίδ επί του Γολιάθ.
Κακά τα ψέματα, το μεγάλο φαβορί ήταν ο πανίσχυρος ΠΑΟΚ, όχι ο ΟΦΗ, που, παρά την αναγέννησή του επί ιδιοκτησίας Μπούση, δεν δείχνει ακόμα ανταγωνιστικός απέναντι στο «Big-4». Κι όμως, στον αγωνιστικό χώρο οι παίκτες του Κόντη απέδειξαν ότι μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια έναν πολύ πιο δυνατό αντίπαλο. Οχι μόνο βρέθηκαν πίσω στο σκορ, αλλά το ανέτρεψαν και, όταν ισοφαρίστηκαν σε 2-2, κατάφεραν με πέναλτι να σηκώσουν το τρόπαιο στην παράταση.
Για να αναλογιστεί κανείς τον συντελεστή δυσκολίας του επιτεύγματος του ΟΦΗ θα πρέπει να δει όλα τα δεδομένα. Τελευταία φορά που πήρε το Κύπελλο μια ομάδα εκτός Big-4 ήταν πριν από σχεδόν 20 χρόνια, όταν η Λάρισα επικράτησε του Παναθηναϊκού το 2006-07. Για κάτι ανάλογο στο πρωτάθλημα πρέπει να πάμε πίσω κοντά 40 χρόνια, το 1988 με τη Λάρισα.
Ο ΟΦΗ είχε στην τροπαιοθήκη του το κύπελλο από το 1987, όταν είχε νικήσει στη διαδικασία των πέναλτι τον Ηρακλή του Βασίλη Χατζηπαναγή. Ηταν ο μεγάλος ΟΦΗ του Εγκεν Γκέραρντ, μια υπέροχη ομάδα που εκείνη την εποχή έκανε πρωταθλητισμό με ποδοσφαιριστές α’ κλάσης, όπως ο Νιόπλιας, ο Σαμαράς, ο Ισις, ο Περσίας κ.ά. Τη σεζόν 1985-1986 ο ΟΦΗ είχε κατακτήσει τη 2η θέση στο πρωτάθλημα, πίσω μόνο από τον Παναθηναϊκό.
Από τη δεκαετία του 2000, δηλαδή μετά τον θάνατο του Θεόδωρου Βαρδινογιάννη και στη συνέχεια την αποχώρηση του Γκέραρντ, ο ΟΦΗ πέρασε και δύσκολες εποχές, όπως όταν το 2006 εντάχθηκε στο άρθρο 44, ενώ τρία χρόνια αργότερα υποβιβάστηκε. Ανέβηκε στη Σούπερ Λίγκα, αλλά το 2015 βρέθηκε στη Γ’ Εθνική χτυπημένος ξανά από σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Από το 2018 πέρασε στα χέρια του ομογενούς επιχειρηματία από το Σικάγο Μιχάλη Μπούση. Ο ΟΦΗ σιγά σιγά άρχισε να στέκεται στα πόδια του. Το 2020 κατέλαβε την 5η θέση και πήρε πρώτη φορά ευρωπαϊκό εισιτήριο έπειτα από 20 χρόνια. Πέρυσι έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 2-0, όμως φέτος κατάφερε να σηκώσει το δεύτερο κύπελλο της ιστορίας του, με την υπερβατική νίκη επί του ΠΑΟΚ. Αυτό σημαίνει ότι ο ΟΦΗ έχει πλέον τη μεγάλη ευκαιρία να ανέβει επίπεδο. Με μια πρόκριση στα πλέι οφ θα εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στο Europa League και έσοδα πάνω από 10 εκατ. ευρώ.
Ακόμα κι αν αποκλειστεί, θα έχει σίγουρη συμμετοχή στο Conference League με έσοδα τουλάχιστον 5 εκατ. ευρώ. Για ένα κλαμπ με τα οικονομικά δεδομένα του ΟΦΗ αυτή η εξέλιξη ισοδυναμεί με εκτόξευση, εφόσον γίνουν οι σωστές κινήσεις. Η Κρήτη βλέπει ξανά το καμάρι της να πρωταγωνιστεί. Το ωραίο γκολ του Φούντα, η αγκαλιά του Νους με τη μητέρα του, το πάθος παικτών όπως ο Αθανασίου, το κερδισμένο πέναλτι στην παράταση, η χαρά του Κόντη, ο πανηγυρισμός όταν το κύπελλο σηκώθηκε στο Πανθεσσαλικό φέρνουν τον ΟΦΗ ξανά στο προσκήνιο. Κάτι που είχε ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο, όπως έχει ανάγκη κι από μια ισχυρή Λάρισα, από έναν δυνατό Πανιώνιο κ.ά.
Μετά τον τελικό τόσο ο Νους όσο και η μητέρα του έκαναν δηλώσεις. «Δεν μπορώ να το περιγράψω με λέξεις. Να πανηγυρίζω το κύπελλο δίπλα στη μαμά μου και στην οικογένειά μου και να μου λένε πόσο περήφανοι είναι» ανέφερε ο Αργεντινός εξτρέμ. Μόλις είδε την μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα του ΠΑΟΚ, έτρεξε στο σημείο της κερκίδας που ήταν η μητέρα του. Κι αν το σπριντ και το σκαρφάλωμα του Νους δεν προκάλεσε έκπληξη, το γεγονός ότι η μητέρα του ήταν ήδη πάνω στα κάγκελα για να αγκαλιάσει τον Τιάγκο και η ένταση που έβγαλε αγκαλιάζοντάς τον ήταν πραγματικά η εικόνα του τελικού.
Η μαμά του, στις δηλώσεις κι έχοντας κάνει πολύωρο ταξίδι για να βρεθεί δίπλα στη μεγάλη στιγμή του γιου της, «φούσκωνε» δικαιολογημένα από περηφάνια: «Είναι μεγάλη η περηφάνια για όλη την οικογένεια. Από 5 χρονών τον βλέπω να παίζει ποδόσφαιρο. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα παίζει στην Ευρώπη, θα κατακτά το Κύπελλο και θα μπορεί να παίζει σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις» έλεγε βουρκωμένη. Και δικαιωμένη, όπως κάθε μάνα, για όσα καταφέρνει το παιδί της.
ΤΙΑΓΚΟ ΝΟΥΣ
Ποδοσφαιριστής ΟΦΗ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 2001 στη πόλη Κανιουέλας της Αργεντινής. Αρχισε την καριέρα του από την Ντεπορτίβο Εσπανιόλ το 2019 και το 2020 πήρε μεταγραφή για την Αρχεντίνος Τζούνιορ, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο. Δόθηκε δανεικός στην Ατλέτικο ντε Ραφαέλα την ίδια χρονιά. Το πρώτο του επαγγελματικό παιχνίδι με την Αρχεντίνος στην κορυφαία κατηγορία Αργεντινής το έδωσε το 2022. Με τα χρώματα του συλλόγου έπαιξε 54 ματς και πέτυχε 4 γκολ. Το 2024 δόθηκε δανεικός στον ΟΦΗ με 26 συμμετοχές και 8 γκολ. Οι Κρητικοί τον απέκτησαν το 2025 και μέχρι σήμερα έχει ακόμα 22 συμμετοχές με 7 γκολ. Προχθές κατέκτησε τον πρώτο τίτλο στην καριέρα του με τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, σκοράροντας το δεύτερο γκολ της ομάδας του (ΟΦΗ – ΠΑΟΚ 3-2 στην παράταση).
