• Oταν ένας βουλευτής της Ν.Δ. καταγγέλλει αλαζονεία στην κυβέρνηση, πρόκειται για εσωκομματική κριτική. Oταν όμως αυτός ο βουλευτής λέγεται Ντόρα Μπακογιάννη, είναι πρώην υπουργός, κορυφαίο ιστορικό στέλεχος και, κυρίως, αδελφή του πρωθυπουργού, τότε τα λόγια αποκτούν αναπόφευκτα διαφορετικό πολιτικό βάρος.
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Και τα λόγια αυτή τη φορά ήταν βαριά. Η Ντόρα μίλησε ανοιχτά για «αλαζονεία» υπουργών του Κυριάκου Μητσοτάκη, είπε ότι ορισμένοι «έχουν κουράσει» και τους συνέστησε να «ξεκαβαλικέψουν», ζητώντας μάλιστα τέτοια φαινόμενα να κοπούν άμεσα. Δεν είναι, μάλιστα, η πρώτη προειδοποιητική βολή…
• Το ενδιαφέρον επομένως δεν βρίσκεται μόνο σε όσα είπε. Βρίσκεται και σε εκείνα που δεν είπε. Δεν κατονόμασε τους υπουργούς. Δεν εξήγησε ποιοι είναι οι «καλαμοκαβαλάρηδες». Δεν αποκάλυψε ποια συγκεκριμένα περιστατικά την οδήγησαν σε μια τόσο βαριά δημόσια παρέμβαση. Και κάπως έτσι γεννιέται το αυτονόητο ερώτημα: μήπως οι υπουργοί είναι το σαμάρι και το πραγματικό μήνυμα προορίζεται για τον αναβάτη;
• Τους υπουργούς αυτούς άλλωστε κάποιος τους επέλεξε. Κάποιος τους διατηρεί στις θέσεις τους. Κάποιος αξιολογεί καθημερινά τη συμπεριφορά και την πολιτική αποτελεσματικότητά τους. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον πρωθυπουργό…
• Πίσω από την κλιμάκωση των δηλώσεών της υπάρχει και οικογενειακή πολιτική τριβή εν όψει των επόμενων εκλογών, με επίκεντρο το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Η ίδια επιθυμεί να βρίσκεται σε αυτό, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει λάβει το πράσινο φως από τον κ. Μητσοτάκη. Γι’ αυτό οι δημόσιες παρεμβάσεις παύουν να διαβάζονται μόνο ως η αγωνία μιας έμπειρης πολιτικού για την πορεία της παράταξής της, αφού αποτελούν παράλληλα μέσο πίεσης προς το Μαξίμου. Και η πίεση θα ανεβαίνει, ενώ όσοι συναναστρέφονται την Ντόρα «αντιλαμβάνονται» πλήρως τι συμβαίνει το τελευταίο διάστημα…
• Η Ντόρα δεν συγκρούεται ευθέως με τον αδελφό της. Αντιθέτως, την ίδια ώρα που κατακεραυνώνει υπουργούς του, εξακολουθεί να δηλώνει ότι τον θεωρεί καλύτερη κυβερνητική επιλογή από τους πολιτικούς αντιπάλους του. Αυτό ακριβώς κάνει την τακτική της ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: προστατεύει δημοσίως τον πρωθυπουργό, αλλά χτυπά ολοένα δυνατότερα το σύστημα γύρω του. Το παλιό «χτυπάω το σαμάρι για να ακούσει το γαϊδούρι» σε πολιτική εκδοχή…
• Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η σιωπή που ακολούθησε. Πρώην υπουργός και αδελφή του πρωθυπουργού καταγγέλλει δημοσίως αλαζονεία μέσα στο υπουργικό συμβούλιο και καλεί υπουργούς να «ξεκαβαλικέψουν». Θα περίμενε κανείς είτε μια κυβερνητική απάντηση είτε έστω κάποιος από τους θιγόμενους να ζητήσει να μάθει ποιους εννοεί. Αντί γι’ αυτό, σιωπή…
• Κατανοητή ίσως από το Μαξίμου, που δεν έχει κανέναν λόγο να μετατρέψει μια οικογενειακή και εσωκομματική ένταση σε δημόσιο πόλεμο. Περισσότερο παράξενη από τους υπουργούς, οι οποίοι ακούν ότι κάποιοι ανάμεσά τους είναι αλαζόνες και «καλαμοκαβαλάρηδες» και αποφεύγουν να σηκώσουν το γάντι. Ισως επειδή κανείς δεν θέλει να μάθει δημοσίως αν η Ντόρα εννοούσε εκείνον…
• Κάπως έτσι μια φαινομενικά απλή δήλωση αποκτά πολύ μεγαλύτερο παρασκήνιο. Με τις εκλογές να πλησιάζουν, τη Ν.Δ. να βρίσκεται υπό πίεση και τις προσωπικές στρατηγικές να αρχίζουν να ξεδιπλώνονται, οι οικογενειακές ισορροπίες αποκτούν ξανά πολιτική σημασία. Γιατί στην οικογένεια Μητσοτάκη οι διαφωνίες μπορεί να παραμένουν οικογενειακές. Τα μηνύματα, όμως, στέλνονται πάντοτε πολιτικά…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
