Το «πείραμα δημοκρατίας» στην πολυπληθέστερη δημοκρατία του αραβικού κόσμου δεν μοιάζει να έχει πετύχει -τουλάχιστον όχι με «βασικό συστατικό τον Μόρσι»– και η αιγυπτιακή ιστορία ξαναγράφεται με «νέους αριθμητές, αλλά κοινό παρονομαστή» μετά τη λήξη προθεσμίας του στρατιωτικού τελεσίγραφου. Ο στρατός ανακοίνωσε στον ισλαμιστή ηγέτη της Αιγύπτου ότι δεν είναι πλέον ο πρόεδρος της Αιγύπτου, σύμφωνα με την αιγυπτιακή κρατική εφημερίδα «Αλ Αχράμ», ενώ παράλληλα τανκ κατέκλυζαν το Κάιρο, ο ήχος από τα πολυβόλα έσκιζε τον αέρα και το φάντασμα του Μουμπάρακ στοίχειωνε την αιγυπτιακή πρωτεύουσα.
Η αιγυπτιακή εικόνα με τα στρατιωτικά άρματα στους δρόμους αναπαράγεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τους ίδιους τους Αιγυπτίους. Αρκετοί εξ αυτών έχουν ταμπουρωθεί στα σπίτια τους, ενώ αντικυβερνητικοί διαδηλωτές και υποστηρικτές του Μουμπάρακ «αντιπαρατίθενται» στην πλατεία Ταχρίρ, σχηματίζοντας ένα σπάνιο θέαμα, που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε εμφυλιακό σκηνικό, πραξικοπηματικό κλίμα και Αραβική Ανοιξη. «Δεν έχει καμία σχέση αυτό που συμβαίνει με την “αιγυπτιακή άνοιξη”» υποστηρίζει ο Μοχάμεντ Αμπτέ Γουαντούτ, λέκτορας Ισλαμικής Αρχιτεκτονικής στο Τμήμα Αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Καΐρου. «Η επανάσταση όμως ήταν ενάντια σε ένα καθεστώς τριάντα χρόνων. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι εναντίον σε κάποιον που κυβερνά μόλις έναν χρόνο και δεν έχει προλάβει να δείξει τίποτα. Δεν είμαι υπέρ του Μόρσι, αλλά υπέρ της δημοκρατίας. Ομως μάλλον εμείς οι Αιγύπτιοι δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε» καταλήγει.
Τη στιγμή που μας μεταφέρει μέσω της διήγησής του στη νέα επανάσταση – μη επανάσταση στην πλατεία Ταχρίρ, τα διεθνή πρακτορεία απαριθμούν τα τεθωρακισμένα άρματα μάχης που αναπτύσσονται στην περιοχή, όπου είναι συγκεντρωμένοι υποστηρικτές του ισλαμιστή προέδρου της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι, ενώ στρατιώτες τοποθετούν συρματοπλέγματα και φράχτες γύρω από το στρατόπεδο όπου βρίσκεται ο ισλαμιστής πρόεδρος.
Κι ενώ η δημοκρατία στην Αίγυπτο παραδίδεται στα «στρατιωτικά χέρια», τα διεθνή μέσα επιμένουν να κάνουν λόγο για επανάληψη της αραβικής επανάστασης, παρόλο που αυτήν τη φορά οι ένοπλες δυνάμεις έχουν ήδη καταλάβει κτίριο της κρατικής τηλεόρασης.
Ο αιγυπτιακός Τύπος έριξε με τη σειρά του τους τίτλους τέλους στο ισλαμικό καθεστώς, δημοσιεύοντας παράλληλα τον «οδικό χάρτη» του στρατού, όπου προβλέπεται ο διορισμός ενός τριμελούς προεδρικού συμβουλίου που θα διευθύνεται από τον πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και αναστολή του Συντάγματος η οποία μπορεί να διαρκέσει ως έναν χρόνο. Κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου προβλέπεται να σχηματιστεί μια κυβέρνηση τεχνοκρατών υπό «την ηγεσία ενός από τους αρχηγούς του στρατού».
Σήμερα: Αποπομπή ή παραίτηση» ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της κρατικής εφημερίδας «Αλ Αχράμ». «Τέλος» ήταν ο τίτλος της εφημερίδας «Αλ Ουάταν».
«Αυτό που δεν θέλουν με τίποτα είναι ένα ισλαμικό ρεύμα στην Αίγυπτο» εξηγεί ο Μοχάμεντ Αμπτέ Γουαντούτ. Τόσο οι εγχώριοι κοσμικοί φιλελεύθεροι βολεμένοι όσο και οι ξένοι, κυρίως Αμερικανοί.
Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι από τη μεριά τους καταγγέλλουν το «πραξικόπημα». «Για χάρη της Αιγύπτου και για λόγους ιστορικής ακρίβειας, ας αποκαλέσουμε αυτό που συμβαίνει με το αληθινό του όνομα: Στρατιωτικό πραξικόπημα» σημείωνε σε μια ανάρτησή του στο Facebook ο Ισάμ αλ Χάνταντ, σύμβουλος του προέδρου για θέματα εθνικής ασφάλειας…
Μόνο που «εθνική ασφάλεια» πια δεν υπάρχει. Η Αίγυπτος έκανε εκ νέου «μακροβούτι» στο χάος, με τις ευλογίες της Δύσης.
Ενας ολόκληρος λαός στα γόνατα
Ενα ανθρώπινο πολύχρωμο κύμα «στα γόνατα». Αυτή ήταν μία από τις εικόνες της Αιγύπτου, όταν τόσο αντικυβερνητικοί όσο και φιλοκυβερνητικοί γονάτισαν για την καθιερωμένη προσευχή εν μέσω της μαζικής διαμαρτυρίας λίγο πριν από την εκπνοή του στρατιωτικού τελεσίγραφου και ενώ παράλληλα τα θύματα της νέας αιγυπτιακής εξέγερσης αυξάνονταν.. .
Η Αίγυπτος μετρούσε ήδη είκοσι νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, ενώ ο άκαμπτος πρόεδρος Μόρσι επέμενε πριν από την εκπνοή πως είναι καλύτερα να πεθάνει «όρθιος σαν ένα δένδρο», υπερασπιζόμενος την εκλογική νομιμότητά του, παρά να μείνει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που κατέστρεψε τις ελπίδες των Αιγυπτίων για δημοκρατία. Ανάλογη στάση διατήρησε και ο στρατός, ο οποίος συστήνεται ως ο μοναδικός εγγυητής του λαϊκού αιτήματος… που απαγορεύει ρητά τόσο στον Μόρσι όσο και στους Αδελφούς Μουσουλμάνους να εγκαταλείψουν τη χώρα…
Δήμητρα Αθανασοπούλου
