Οι αριθμοί καταδεικνύουν την ολοσχερή αποτυχία των προγραμμάτων
Από τον
Χρήστο Ξενοκώστα*
Οι πρόσφατες δηλώσεις από τον επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, αλλά και του προέδρου των Γερμανών Φιλελευθέρων Κρίστιαν Λίντνερ αναφορικά με το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης, το οποίο λήγει το ερχόμενο καλοκαίρι, αναδεικνύουν ότι τα κρίσιμα για τη χώρα μας έρχονται.
Οι Ευρωπαίοι ανώτατοι αξιωματούχοι έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμούν ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αλλά ενδεχομένως θα μπορούσαν να αποδεχθούν αναδιάρθρωση του χρέους με ένα νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης, το οποίο θα συνοδεύεται από ένα καινούργιο σκληρό πακέτο μέτρων ή, σε διαφορετική περίπτωση, θα συνιστά μονόδρομο η έξοδος της χώρας μας από την ευρωζώνη.
Η στρατηγική της «σκληρής διαπραγμάτευσης» και των «απειλών» προκειμένου να επιτύχουμε καλύτερη συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους μας αλλά και την έξοδο από τα Μνημόνια έχει αποδειχθεί ουτοπική, αδιέξοδη και με υψηλό κόστος.
Ούτε η στρατηγική της πλήρους αποδοχής και εφαρμογής των Μνημονίων οδηγεί την ελληνική οικονομία στα επιθυμητά επίπεδα, αλλά, τουναντίον, ακριβώς στα αντίθετα αποτελέσματα. Οι αριθμοί για το ΑΕΠ, το δημόσιο χρέος αλλά και τα υπόλοιπα οικονομικά μεγέθη καταδεικνύουν την ολοσχερή αποτυχία αυτών των προγραμμάτων τόσο για τη χώρα όσο και για τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.
Υπάρχουν άλλος δρόμος και άλλη στρατηγική για τη χώρα μας;
Η απάντηση βρίσκεται στις αξίες της Ευρώπης και στην αναβίωση του οράματος των μεγάλων μεταπολεμικών Ευρωπαίων ηγετών. Η Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας, του δικαίου, της ελευθερίας, της προόδου και του κοινωνικού κράτους καθίσταται εξίσου επίκαιρη όσο ήταν και η μεταπολεμική Ευρώπη.
Η άνοδος ξενοφοβικών, ρατσιστικών, ακραίων αντιευρωπαϊκών δυνάμεων στο πολιτικό προσκήνιο επιτάσσει άμεσα τη χάραξη πολιτικού σχεδιασμού εναρμονισμένου στο υπό εξέλιξη ευρωπαϊκό περιβάλλον.
Οι συμμαχίες με όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου, ανεξαρτήτως ιδεολογικών αποχρώσεων, οι οποίες όμως στηρίζουν το ευρωπαϊκό εγχείρημα, καθίστανται επιτακτικές. Η σύμπλευση όμως αυτή πρωτίστως οφείλει να εδράζεται στην κοινή ευρωπαϊκή διακήρυξη αρχών και αξιών.
Η συσπείρωση των φιλοευρωπαϊκών δημοκρατικών δυνάμεων δεν θα αποσκοπεί να δημιουργήσει μόνο κοινή βάση, αλλά κυρίως να επιτύχει την κοινή στόχευση. Πυρήνας του κοινού οράματος θα είναι η ευρωπαϊκή οικονομική ολοκλήρωση και η δημοκρατική εμβάθυνση των θεσμών και των λειτουργιών.
Η άρση των οικονομικών ανισοτήτων, η εμπέδωση της δημοκρατίας και του δικαίου σε όλους τους τομείς θα καταστήσουν την Ευρώπη το φιλόξενο σπίτι για τους λαούς της και θα αναγεννήσουν τις υπέρτατες αξίες της.
Η ελληνική κυβέρνηση άμεσα οφείλει να χαράξει νέα ευρωπαϊκή στρατηγική, εάν δεν θέλει πάλι σύντομα να βρεθεί ενώπιον αδιεξόδων, τα οποία θα είναι μέγκενη για τον ελληνικό λαό και θα τσακίσουν στα βράχια τις ελπίδες μας για ανάκαμψη!
*Συγγραφέας, αρθρογράφος
