Ανεξαρτήτως των προσπαθειών και των προθέσεων -ειλικρινών ή όχι- βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, οι στρατηγικοί στόχοι της Αγκυρας για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης είναι αμετάβλητοι. Η διείσδυση στη Θράκη αποτελεί στρατηγική επιδίωξη, για την οποία συνεισφέρει η εκάστοτε τουρκική ηγεσία, και στον πυρήνα της βρίσκεται η μετατροπή της θρησκευτικής μειονότητας σε εθνική. Είναι η λεγόμενη επιχείρηση τουρκοποίησης των μουσουλμάνων της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων Πομάκων και Αθιγγάνων, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα τουρκικά συμφέροντα. Τα σχέδια αυτά διευκολύνθηκαν από την αδιαφορία και από παλαιότερες τραγικές επιλογές του ελληνικού κράτους, όπως εκείνη της γκετοποίησης των μουσουλμανικών πληθυσμών -κυρίως στην οροσειρά της Ροδόπης-, που διαμόρφωσε ευνοϊκές συνθήκες χειραγώγησής τους από τους Τούρκους.
Πάντως, τις τελευταίες δεκαετίες η ελληνική Πολιτεία εδραίωσε στη Θράκη μια ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία, με τη διαφορετικότητα στη γλώσσα, στη θρησκεία και στον πολιτισμό να μη διχάζει. Η μειονότητα απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις -όπως στην εισαγωγή νέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση- γίνονται θετικές διακρίσεις υπέρ της.
Παρ’ όλα αυτά οι επιταγές του «στρατηγικού βάθους» δεν έχουν αποσυρθεί από την τουρκική ηγεσία, που καλλιεργεί συχνά μισαλλοδοξία, παράλογο φανατισμό και επικίνδυνο εθνικισμό. Μοχλός της στρατηγικής διείσδυσης είναι το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, του οποίου οι δραστηριότητες υπερβαίνουν κατά πολύ τις συνήθεις διπλωματικές υπηρεσίες. Είναι ενδεικτική η πραγματοποίηση προ ημερών τελετής προσευχής (μεβλίτ) στο τζαμί Σουνέ της Ξάνθης από την Τουρκική Ενωση Ξάνθης, που θεωρείται όργανο του προξενείου, για τους Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι σκοτώθηκαν κατά τις μάχες με τους Κούρδους αντάρτες!
Ανεργία και φτώχεια
Η ραγδαία αύξηση του ποσοστού ανεργίας στον νομό Ξάνθης, εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης και της αποβιομηχάνισης, αποδεικνύεται «σύμμαχος» των τουρκικών επιδιώξεων. Οι τρεις κύριες εστίες απασχόλησης των μουσουλμάνων της περιοχής, η καλλιέργεια καπνών, οι βιομηχανικές μονάδες και η οικοδομή έχουν πληγεί καίρια από την οικονομική κρίση. Η σοβαρή κάμψη των δύο πρώτων τομέων άρχισε την περασμένη δεκαετία, ενώ την τελευταία διετία κατέρρευσε και η οικοδομή στέλνοντας χιλιάδες μουσουλμάνους στην ανεργία. Αντιμετωπίζοντας πλέον βιοποριστικό πρόβλημα και στερούμενοι εργασιακών διεξόδων γίνονται ευάλωτοι στην… προσέγγιση του προξενείου, το οποίο είναι διατεθειμένο να βοηθήσει τους φτωχούς μουσουλμάνους, με αντάλλαγμα βεβαίως την πρόσδεση στο άρμα του. Είναι άλλωστε κοινό μυστικό ότι το προξενείο… σιτίζει αρκετούς μουσουλμάνους, στους οποίους έχει ανατεθεί η διάδοση των τουρκικών θέσεων. Για την ποδηγέτηση των μουσουλμανικών κοινοτήτων μέσω της οικονομικής εξάρτησής τους χρησιμοποιείται και η τουρκική ZIRAAT BANK, που έχει καταστήματα σε Ξάνθη και Κομοτηνή και δανειοδοτεί σχεδόν αποκλειστικά μουσουλμάνους.
Συνεπώς το όλο κλίμα επιβάλλει διαρκή επαγρύπνηση και αδιάλειπτο ενδιαφέρον των ελληνικών αρχών για την ακριτική Θράκη, η οποία δεν θα πάψει να κατέχει περίοπτη θέση στους τουρκικούς σχεδιασμούς.
Ανθιμος: Ασκούν τρομοκρατία στις κοινότητες
Για τον ρόλο του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής είχε μιλήσει ευθέως και ευθαρσώς σε συνέντευξή του, προ μηνών, στην εφημερίδα μας ο μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης, Τραϊανούπολης και Σαμοθράκης Ανθιμος: «Το προξενείο κάνει πολιτικές κινήσεις και δεν περιορίζεται στις προξενικές αρμοδιότητές του. Ασκεί τρομοκρατική τακτική στις μουσουλμανικές κοινότητες. Επιπλέον τα πολιτικά μνημόσυνα του Σαδίκ (όταν ξέρουμε ότι η ισλαμική θρησκεία δεν προβλέπει μνημόσυνα), οι πολυάνθρωπες και πολύκροτες επισκέψεις πολιτικών της γείτονος (που αποκαλούν τους μουσουλμάνους “Τούρκους” και την Τουρκία “μητέρα πατρίδα”), καθώς και η ανοχή του δικαστικού νόμου, της Σαρία (σκάνδαλο και μομφή για τη δικαστική εξουσία της ευρωπαϊκής χώρας μας), αποτελούν διαπιστωμένες τακτικές εκμετάλλευσης της μειονότητας κάτω από την εγκληματική αδιαφορία του κράτους μας». Πράγματι, όπως διαπιστώσαμε και κατά την αποστολή μας στην Ξάνθη, στις τάξεις των μουσουλμάνων κυριαρχεί ο φόβος για το προξενείο, το οποίο αποφεύγουν ακόμη και να αναφέρουν σε ανοιχτές συζητήσεις.
Δημήτρης Κυριακόπουλος
