Η ανάγκη για έναν ισχυρό δεξιό πόλοΑπό τον
Παναγιώτη Χ. Δούμα*
Χιλιάδες Ελληνες συγκρούονται καθημερινά ακέφαλοι στα πεζοδρόμια, χωρίς προοπτική, εκτελώντας απλά το πατριωτικό καθήκον τους. Απουσιάζει ο ηγέτης ή η ηγετική ομάδα που θα τους οδηγήσει στην πολυπόθητη δικαίωση, όπως αυτό ήδη συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δυστυχώς γι’ αυτούς, η Ελλάδα δεν διαθέτει έναν ισχυρό δεξιό πόλο, ενώ η πάλαι ποτέ δεξιά Ν.Δ. ολιγωρεί υπόπτως.
Πλην της Νέας Δεξιάς του Φαήλου Κρανιδιώτη, που διαθέτει συγκεκριμένες προτάσεις επί πληθώρας ζητημάτων, το πολιτικό σκηνικό στην ευρύτερη δεξιά παράταξη απαρτίζεται από ένα ψηφιδωτό κομμάτων και οργανώσεων, με το έθνος και την πατρίδα ως συνθετικό, χωρίς ιδιαίτερα διαφοροποιητικά χαρακτηριστικά. Ομοιάζουν τα κόμματα αυτά περισσότερο με «καπετανάτα» που διεξάγουν ένα αντάρτικο εναντίον όλων. Υπάρχουν πάνω από 10 πατριωτικά κόμματα, που θεωρητικά συμφωνούν μεταξύ τους -κάποια μάλιστα συνεστήθησαν για να συσπειρώσουν τα υπόλοιπα-, αλλά δεν μπορούν να καθίσουν σ’ ένα τραπέζι να συζητήσουν.
Η εικόνα αυτή επιδεινώνεται καθημερινά με την ανακοίνωση νέων φορέων που εν τέλει δεν διεκδικούν την εξουσία, αλλά ένα μερίδιο από την ορφανή πίτα της Δεξιάς, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των έργων και των λόγων τους. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για φορείς αλλά για άτομα με προσωπικές ατζέντες που επιζητούν την κεφαλαιοποίηση της μικρής ή της μεγάλης πολιτικής διαδρομής τους. Γι’ αυτό, άλλωστε, τα πρόσωπα αυτά διακηρύττουν μεν την αγάπη τους για την πατρίδα, αποφεύγουν δε επιμελώς να μας πουν και πώς θα τη σώσουν.
Η συσπείρωση του δεξιού χώρου όμως είναι ένα θέσφατο εν όψει της τρέχουσας ιστορικής συγκυρίας. Δεν είναι μόνον τα επίκαιρα εθνικά θέματα που την καθιστούν αναγκαία. Είναι το δημογραφικό, είναι και η ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης που θα πέσει στο τραπέζι αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, τοποθετώντας στην τελική ευθεία τη διαδικασία καταργήσεως των εθνικών κρατών. Είναι και η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου, που στρουθοκαμηλίζει στην ψιλή άμμο του οικονομισμού, εγκαταλείποντας τη Δεξιά και φλερτάροντας με ποταμίσιες λογικές και ιδεοληψίες. Ξέρουν, βλέπετε, ότι δεν έχουν κανέναν να φοβηθούν από τα δεξιά τους.
Ιστορικά, άλλωστε, από τα δεκάδες ορφανά και τους ασώτους της Ν.Δ. μόνον δύο είναι που κατάφεραν κάτι εγκαταλείποντας το «μπλε μαντρί». Ο ένας είναι ο Καρατζαφέρης και ο άλλος ο Καμμένος. Και οι δύο κατέρρευσαν ή θα καταρρεύσουν από την αλαζονεία τους και από την άρνησή τους να οριοθετήσουν την πολιτική και την προσωπική τους ατζέντα. Αυτά είναι και τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να απεμπολήσει ένα εγχείρημα εκ δεξιών της Ν.Δ. για να έχει μέλλον. Οσο για τον ηγέτη, θα πρέπει να είναι νέος, άφθαρτος, αναγνωρίσιμος και ικανός να απευθυνθεί σε όλο το εύρος της παράταξης, ακόμη και σ’ αυτούς που παραμένουν εγκλωβισμένοι στο «μαντρί».
*Eπιχειρηματίας, αντιπρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
