Ο ήλιος ήταν φωτεινός και ο Βαρδάρης δεν έλεγε να σταματήσει, όταν ο Κώστας Ζουράρις εμφανίστηκε στην είσοδο του γηπέδου της Τούμπας. Τρίτη μεσημέρι και ο βουλευτής του κόμματος Πυρίκαυστος Ελλάδα (έτσι αυτοαποκαλείται ο εκκεντρικός πανεπιστημιακός), που συνεργάζεται με τους Ανεξάρτητους Ελληνες, ήταν συνεπής στο ραντεβού του με τη «δημοκρατία». Ηρθε ντυμένος στο μαύρα -τυχαίο;- για να μπει στον «ναό του ΠΑΟΚ», έδρα της αγαπημένης του ομάδας, να περπατήσει στο χορτάρι, εκεί που άφησαν τα ίχνη τους οι μεγάλοι αστέρες που κοσμούν την ιστορία του «ασπρόμαυρου» συλλόγου.
«Εχω μπει ουκ ολίγες φορές εδώ. Πρώτη φορά πήγα στο γήπεδο του ΠΑΟΚ το 1948. Τότε ήταν στο Συντριβάνι και δίπλα βρισκόταν το γήπεδο του Ηρακλή» θυμάται. Πρώτη μας στάση, η μπουτίκ του ΠΑΟΚ, όπου η επίσκεψη διήρκεσε περισσότερο απ’ ό,τι είχαμε αρχικά 
υπολογίσει. Ο Ζουράρις ήθελε να δει τα πάντα. Το κασκόλ, με τις ρίγες έτσι όπως τις ήθελε (κάθετες και όχι οριζόντιες), να μην είναι βαμβακερό για να μην τον ενοχλεί στον λαιμό και το αντιανεμικό άνορακ στο σωστό νούμερο. «Είναι ό,τι πρέπει για το ποδήλατο» σχολίασε. Οταν τελειώσαμε με τα ψώνια, ο λογαριασμός φάνηκε να τον αγχώνει. Πήρε δύο μεγάλα ποτήρια, μια κούπα του καφέ, έναν σκούφο με το σήμα των πειρατών επάνω, ένα κασκόλ και ένα αντιανεμικό άνορακ. Ολα μπήκαν στην σακούλα του. «Ελπίζω να έχω τόσα λεφτά» μονολόγησε βαδίζοντας προς το ταμείο. Οταν ο υπεύθυνος της μπουτίκ τού είπε ότι το ποσό είναι 78 ευρώ, έβγαλε από την τσέπη του ένα μάτσο χαρτονομίσματα και άρχισε να τα μετρά. «Με 70 είμαστε εντάξει;» είπε χαμογελαστά. Και όταν ο υπάλληλος του έδωσε το ok, ο Ζουράρις φόρεσε το αντιανεμικό με το σήμα του ΠΑΟΚ, έβαλε το κασκόλ και… βουρ για το γήπεδο.
Πιτσιρικάς προτιμούσε την ορειβασία και το μπάσκετ. «Σκαρφάλωνα πολύ και οι καλές αντοχές που είχα μου έδωσαν πόντους στο Πειραματικό, όπου πήγαινα σχολείο. Ετσι με έβαλαν στα χαφ» μας εξηγεί λίγο πριν πατήσουμε στο πράσινο χορτάρι τις Τούμπας. «Γιατί έγινες ΠΑΟΚ;» είναι η ερώτηση. Η απάντηση έρχεται αμέσως και έχει οσμή από την Κωνσταντινούπολη. «Η γιαγιά μου με έκανε. Πόλη, πόλη, πόλη. Εμείς είμαστε ΠΑΟΚ» μου έλεγε. Και έτσι έγινα παοκτζής. Ηταν η προσφυγιά, η Βασιλεύουσα πόλη. Εμείς δεν ήμασταν Ελληνες. Ημασταν Ρωμιοί από τη Βασιλεύουσα και ήμασταν πάντα πιο αριστοκράτες» τονίζει με νόημα.
Μετά έπιασε την μπάλα. Την έστησε στα 11 βήματα και σούταρε δύο φορές, με τη «δημοκρατία» σε ρόλο τερματοφύλακα. Το πρώτο σουτ αποκρούστηκε εύκολα, το δεύτερο ήταν άπιαστο. Καρφώθηκε στην αριστερή γωνία. Ενα στα δύο, που λένε.
Μετά την μπάλα η κουβέντα φτάνει στα τρόπαια. «Τέτοια ομάδα, τέτοιος λαός, αλλά λίγα πρωταθλήματα» είναι το πείραγμα. «Τα πρωταθλήματα είναι για τις μικρομεσαίες συνοικιακές γκόμενες. Εμείς είμαστε αριστοκράτες» δηλώνει. Οσο για τη διακοπή του πρωταθλήματος, είναι σαφώς υπέρ. «Καλά έγινε που σταμάτησε. Αν γίνεται να το διακόψουν και τελείως και να κάνουν ό,τι έκανε και η Θάτσερ, επίσης θα ήμουν υπέρ» σημειώνει χωρίς να μασά τα λόγια του.
«Για έξι μήνες θα λέω σε όλα ”ναι” στην κυβέρνηση»
Η σχέση του Κώστας Ζουράρις με τη Θύρα 4 είναι ιδιαίτερη. Εξάλλου έχει τιμηθεί και ως επίτιμος πρόεδρος της Θύρας 4 Ευόσμου. «Η θύρα 4 δεν κάθεται ποτέ. Σοφία ορθοί, που λένε. Και οι φίλαθλοι εκεί δεν κοιτούν στο γήπεδο, γιατί δεν τους ενδιαφέρει τι γίνεται εκεί. Δεν κάθονται ποτέ, γιατί οι καρέκλες είναι για να τις σπάνε. Εξάλλου είναι και αριστοκράτες» δηλώνει, προσθέτοντας ότι αποφεύγει τη θύρα των επισήμων. Γι’ αυτό δεν θέλησε να φωτογραφηθεί στη θύρα των VIP. «Θα μου χαλάσει το ίματζ» τονίζει.
Από τη συζήτηση φυσικά δεν λείπει και η πολιτική. «Εχω πει ότι για έξι μήνες θα λέω σε όλα ναι. Η κυβέρνηση πρέπει να βρει τους ρυθμούς της και χρειάζεται αυτό το διάστημα» σημειώνει. Οσο για τον υπουργό Οικονομικών, αισθάνεται ότι είναι πολύ κοντά στο στιλ του. «Είναι γιος μου ο Βαρουφάκης, από εμένα πήρε το στιλ, γιατί και εγώ δεν φοράω γραβάτα. Είναι πάντως ταλαντούχος. Λαμπρός. Ταλεντάρα. Και αυτός και η Ζωή» λέει για τον υπουργό Οικονομικών και την πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Το ρολόι δείχνει τρεις παρά τέταρτο και λίγο πριν αποχωριστούμε τον ρωτάμε για τους πιο καλούς ποδοσφαιριστές που είχε ποτέ ο ΠΑΟΚ. Απαντά άμεσα και χωρίς περιστροφές: «Ο Λάμπρος ο Κουιρουκίδης και φυσικά ο Κούδας».
Συνέντευξη στον
Νίκο Οικονόμου
