Την «τιμωρία» της Ελλάδας και όχι την οικονομική της εξυγίανση επιθυμούν οι δανειστές μας. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι μπορούν να διαγράφουν επιπλέον ελληνικό χρέος, χωρίς μάλιστα να τους στοιχίζει ούτε ένα ευρώ. Αντί γι’ αυτό επιλέγουν να εξοντώσουν οικονομικά τους Ελληνες αποκομίζοντας μάλιστα τεράστια κέρδη.
Ο λόγος γίνεται για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έχει στη διάθεσή της ελληνικά ομόλογα σημαντικής ονομαστικής αξίας, τα οποία όμως απέκτησε από την αγορά ομολόγων σε σημαντικά μειωμένες τιμές λόγω της ελληνικής κρίσης χρέους. Αν δέχονταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι δανειστές μας (δηλαδή κυρίως οι Γερμανοί) να πληρώσει η Ελλάδα αυτά τα ομόλογα στην αξία που τα απέκτησε και όχι στην ονομαστική τους αξία, τότε το ελληνικό χρέος θα μειωνόταν ακόμη περισσότερο και θα μπορούσε να καταστεί συντομότερα βιώσιμο και με λιγότερες θυσίες από τους Ελληνες.
Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Από τα μέσα του 2010, στο πλαίσιο στήριξης των ομολόγων των χωρών της ευρωζώνης, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχώρησε στην αγορά κρατικών ομολόγων της χωρών ευρωπαϊκής περιφέρειας από τη δευτερογενή αγορά. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο χαρτοφυλάκιο της ΕΚΤ ως αποτέλεσμα αυτών των αγορών βρίσκονται ελληνικά κρατικά ομόλογα ονομαστικής αξίας περίπου 62 δισ. ευρώ. Ωστόσο για την απόκτησή τους η ΕΚΤ δαπάνησε πολύ λιγότερα χρήματα από αυτά. Σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις αναλυτών το ποσό που δαπανήθηκε δεν ξεπερνά τα 40 δισ. ευρώ, αφού υπολογίζεται ότι η ΕΚΤ αγόρασε τα ομόλογα με σημαντική έκπτωση από την αγορά, που υπολογίζεται σε 40%. «Τη ζημιά από τη μείωση της αξίας των ομολόγων την έγραψαν οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, που πούλησαν τα ομόλογα σε τιμή πολύ χαμηλότερη από αυτήν που τα απέκτησαν» λέει τραπεζικό στέλεχος που παρακολουθεί από κοντά την ελληνική κρίση χρέους. «Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αρνείται να πληρωθεί τα ομόλογα στην αξία που τα απέκτησε, αλλά στην ονομαστική τους αξία. Δηλαδή επιθυμεί να τα πληρωθεί στη λήξη τους αποκομίζοντας κέρδος άνω των 20 δισ. Ευρώ».
Το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων, βάσει της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου, αφορά μόνο τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αν επεκτεινόταν και στην κεντρική τράπεζα και στα δάνεια της τρόικας, τότε το ελληνικό χρέος θα μειωνόταν δραστικά δίνοντας μια ανάσα στην Ελλάδα. Αντί γι’ αυτό οι Ελληνες βρίσκονται αντιμέτωποι με την τιμωρία της αποπληρωμής των ομολόγων στην ονομαστική τους αξία. Το τεράστιο οικονομικό κόστος αυτής της τιμωρίας θα είναι πακτωλός κερδών για την ΕΚΤ, η οποία υποτίθεται ότι συμβάλλει στην καταπολέμηση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη.
Σπύρος Δημητρέλης
