Οχι μία, αλλά δύο επιστολές χρειάστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου για να αποδείξει ότι παραμένει αμετανόητος στις πολιτικές που ακολούθησε και πειθήνιος στις επιθυμίες των δανειστών μας, έτοιμος να στηρίξει ό,τι του υποδείξουν. Αργά χθες το βράδυ η Ιπποκράτους δημοσιοποίησε τις επιστολές του προς τους δανειστές μας και προς τους ηγέτες των 26 κρατών-μελών της Ε.Ε. και προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν Βαν Ρομπάι, αντιστοίχως.
Στη μια επιστολή του ο κ. Παπανδρέου ασκεί δριμεία κριτική στην Ε.Ε., εμμένοντας στην επιστροφή του στο… ζιβάγκο για τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης, ενώ παίζει ακόμη τον ρόλο του πρωθυπουργού, παραθέτοντας σειρά πραγμάτων που γίνονται ή θα πρέπει να γίνουν στη χώρα μας. Παραδέχεται ότι οι Ελληνες έκαναν θυσίες, προσθέτοντας ότι «στην Ελλάδα φορολογούμε αυτούς που μπορούμε», και τάσσεται υπέρ της καθιέρωσης «δανειοδότησης έσχατης ανάγκης». Την ίδια ώρα, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής διάθεσης επιτίθεται σε όλους, σαν να φταίνε οι πάντες, αλλά όχι εκείνος. Στην πραγματικότητα, αποδίδει ευθύνες στην προηγούμενη κυβέρνηση για «αποτυχία» στην υπεύθυνη διαχείριση του Προϋπολογισμού και της οικονομίας, στους θεσμούς της Ε.Ε. για «αποτυχία» να διασφαλίσουν ότι ένα κράτος-μέλος τηρεί τους κανόνες του Μάαστριχτ, αλλά και σε ολόκληρη την ευρωζώνη και την Ευρώπη για «αποτυχία» να προλάβουν τα συστημικά προβλήματα του ευρώ και να ρυθμίσουν τις αγορές και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ευθύνες αποδίδει και στα ΜΜΕ για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν την κυβέρνησή του, για την οποία εν πολλοίς αφήνει να εννοηθεί ότι τα έκανε όλα καλά… Οσο για την επιτυχία του προγράμματος που στηρίζει, θέτει ως προϋποθέσεις την ενίσχυση του κράτους Δικαίου, την αναδιάρθρωση των κοινωνικών υπηρεσιών και τη συστηματική στρατηγική ανάπτυξης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, επιμένοντας ότι μόνη η δημοσιονομική πειθαρχία και η λιτότητα δεν αρκούν. Παραδέχεται πάντως ότι ο τρόπος με τον οποίο άνοιξε η συζήτηση για το PSI παρέσυρε σε ανάλογα προγράμματα με το ελληνικό Πορτογαλία και Ιρλανδία.
Στην άλλη επιστολή υπεραμύνεται της πρωτοβουλίας του για δημοψήφισμα που «θα κινητοποιούσε την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της», όπως γράφει, παραθέτοντας ως εναλλακτική πρόταση την κυβέρνηση που θα στηριζόταν από ευρύτερο συνασπισμό κομμάτων, παρουσιάζοντας σχεδόν ως επίτευγμά του τη συγκρότηση της σημερινής κυβέρνησης. Τέλος, δηλώνει δεσμευμένος «στην εφαρμογή των πολιτικών του οικονομικού προγράμματος, όπως αυτές έχουν επικαιροποιηθεί», προσβλέποντας στη συνεργασία με τους θεσμικούς μας εταίρους για την προετοιμασία και υλοποίηση του τριετούς προγράμματος 2012-2014, όπως αποφασίστηκε στις 26-27 Οκτωβρίου.
