Είναι τα παιδιά της προσφυγιάς. Η μόνη πατρίδα που έχουν γνωρίσει είναι δρόμοι χιλιομέτρων μακριά από τις πατρίδες τους. Δρόμοι φυγής από τον πόλεμο ή την ορφάνια. Παιδιά από εμπόλεμες ζώνες που έχασαν τους γονείς τους και ταξιδεύουν μόνα ακολουθώντας τα καραβάνια άγνωστων ομοεθνών τους ή παιδιά μεταναστών που γεννιούνται στον δρόμο για την ελευθερία και από τότε παραμένουν συνεχώς «καθ’ οδόν».
Δεν μιλούν ακόμα τη μητρική τους γλώσσα και μαθαίνουν τις πρώτες λέξεις τους όπου τους ξεβράσει η θάλασσα. Μερικά κάνουν τα πρώτα τους βήματα διασχίζοντας σύνορα με κίνδυνο τη ζωή τους.
Τα στοιχεία δείχνουν φέτος αύξηση 46% -στα περίπου 2.000- του αριθμού των ασυνόδευτων παιδιών που ζήτησαν άσυλο στη Βρετανία. Αλλα 3.358 ανήλικα έχουν φτάσει το 2015 διά θαλάσσης στην Ιταλία μεταξύ 97.000 προσφύγων και μεταναστών που δέχτηκε η χώρα σε σύνολο 188.000 ατόμων που εισέρρευσαν στην Ευρώπη το πρώτο οκτάμηνο.
Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, περισσότεροι από 2.000 πρόσφυγες, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά, έχασαν φέτος τη ζωή τους προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη – οι 1.930 στη διαδρομή προς τις ιταλικές ακτές.
Στην ξενοφοβία, στον κίνδυνο να πέσουν θύματα βίας, σεξουαλικής εκμετάλλευσης και σκλαβοπάζαρων, που είναι τα πρώτα μαθήματα ζωής που παίρνουν τα παιδιά της προσφυγιάς, ο Γερμανός Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής Μάρτιν Πάτζελ επεχείρησε να δώσει παράδειγμα αλληλεγγύης φιλοξενώντας σπίτι του δύο νεαρούς πρόσφυγες από την Ερυθραία και αναζητώντας να τους βρει εργασία.
