Όνειρο ζει
Κάποιες ιστορίες δεν γράφονται με σχέδιο αλλά με ανατροπές. Μέσα σε λιγότερο από ένα 24ωρο ο Δημήτρης Μοναστηρλής πέρασε από τη ρουτίνα της αναμονής στη μεγαλύτερη πρόκληση της μέχρι τώρα πορείας του.
- Aπό τον Νίκο Πετρουλάκη
Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς εγγυήσεις, αλλά με απόλυτη πίστη στον εαυτό του, ο 21χρονος τερματοφύλακας βρέθηκε κάτω από τα δοκάρια της Τούμπας και στο τέλος υπέγραψε μια πρόκριση που έμοιαζε περισσότερο με προσωπική δικαίωση – και λιγότερο με σύμπτωση.
Το είχε ζήσει πρώτα μέσα στο μυαλό του. Ξανά και ξανά. Ως σκέψη, ως εικόνα, ίσως και ως ένα από εκείνα τα σενάρια φαντασίας που γεννιούνται στα παιδικά όνειρα και σπάνια γίνονται πραγματικότητα. Ο Δημήτρης Μοναστηρλής το παραδέχθηκε χωρίς δισταγμό. Κάποιες νύχτες, όμως, το ποδόσφαιρο αποφασίζει να χαρίσει στους υπομονετικούς το πιο γενναιόδωρο δώρο του. Τίποτα δεν έμοιαζε προγραμματισμένο.
Αντίθετα, όλα έδειχναν πως το όνομά του βρισκόταν αρκετά χαμηλά στην ιεραρχία των τερματοφυλάκων του ΠΑΟΚ. Κι όμως, όπως συμβαίνει συχνά στο ποδόσφαιρο, αρκεί μια λεπτομέρεια για να αλλάξουν τα πάντα. Παραμονές του αγώνα η πληροφορία ότι ο Ανέστης Μύθου ταλαιπωρείται από ίωση άρχισε να μετατοπίζει τα δεδομένα. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου τον είχε στο αρχικό πλάνο για βασικό, καλύπτοντας ταυτόχρονα και την προϋπόθεση του Κυπέλλου για τη συμμετοχή παίκτη γεννημένου το 2004 ή αργότερα. Η πραγματικότητα, όμως, επέβαλε νέο σχεδιασμό.
Το πρωί της Τρίτης το παζλ άρχισε να συμπληρώνεται. Η ίωση του Αντώνη Τσιφτσή έσπρωξε την κατάσταση σε άλλη κατεύθυνση και στο μυαλό του Ρουμάνου τεχνικού η ενδεκάδα άρχισε να «δένει». Καθοριστικό ρόλο στην τελική απόφαση έπαιξε ο προπονητής τερματοφυλάκων του ΠΑΟΚ Βαγγέλης Λάππας, ο άνθρωπος που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τη δουλειά, τον χαρακτήρα και την ετοιμότητα των κίπερ. Εκείνος έδειξε τον Μοναστηρλή. Η πληροφορία πως ο νεαρός δοκιμάστηκε με τους βασικούς πρόδιδε ότι κάτι διαφορετικό ετοιμαζόταν, απλώς έμενε να επιβεβαιωθεί στο χορτάρι, καθώς ο ΠΑΟΚ -πιστός στη συνήθειά του- δεν ανακοίνωσε αποστολή.
Το βράδυ που ακολούθησε ήταν σχεδόν άυπνος. Το είπε και ο ίδιος, χωρίς υπερβολές. Ήταν το πρώτο παιχνίδι του 2026, σε μια χρονιά ορόσημο για τον σύλλογο. Ηταν το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα, στην Τούμπα. Οχι σε κάποιο φιλικό, όχι μακριά από τα φώτα. Στην έδρα του ΠΑΟΚ, μπροστά στον κόσμο του. Dream big. Μόνο που αυτή τη φορά δεν επρόκειτο για όνειρο. Ηταν μια αληθινή πρόκληση για τον Δημήτρη Μοναστηρλή αλλά και για τον ίδιο τον οργανισμό του ΠΑΟΚ, για τα φυτώριά του, που εδώ και χρόνια αναδεικνύουν ποδοσφαιριστές σε όλες τις θέσεις. Αμυντικούς, μέσους, επιθετικούς. Τερματοφύλακα, όμως, όχι. Μέχρι σήμερα που βγήκε ο «μικρός ήρωας» Μοναστηρλής και σήκωσε τον ΑΟΚ στις πλάτες του.
