Μετράμε αντίστροφα για το Μουντιάλ
Μισός αιώνας ημερών απομένει. Στις 11 Ιουνίου, το Estadio Azteca θα ανοίξει την αυλαία του 23ου Παγκοσμίου Κυπέλλου, του πρώτου με 48 εθνικές ομάδες, 104 αγώνες και τρεις χώρες-οικοδεσπότες.
Πολιτική αναταραχή και ανοιχτά ερωτήματα
Το τουρνουά ξεκινά με ένα βαρύ φορτίο αβεβαιότητας. Το Ιράν, χώρα που βρέθηκε σε πόλεμο με τις ίδιες τις ΗΠΑ, τον κύριο οικοδεσπότη, αγωνίζεται ακόμα να αποφασίσει αν θα ταξιδέψει στη Δυτική Ακτή, όπου έχει προγραμματιστεί να παίξει όλους τους αγώνες της. Μεταξύ των παικτών της και ο επιθετικός του Ολυμπιακού, Μεχντί Ταρέμι.
Η FIFA απέρριψε το αίτημα της ιρανικής ομοσπονδίας για μεταφορά των αγώνων στο Μεξικό. Η απόφαση για συμμετοχή ή αποχή παραμένει στα χέρια της ιρανικής κυβέρνησης και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.
Τσέπη άδεια, εισιτήριο ακριβό
Οι φίλαθλοι που σχεδιάζουν να ταξιδέψουν αντιμετωπίζουν έναν άλλο εχθρό: την τιμή. Ένα απλό εισιτήριο τρένου από το Penn Station της Νέας Υόρκης ως το MetLife Stadium, όπου θα γίνει ο τόπος διεξαγωγής του τελικού, κοστίζει 150 δολάρια αντί για τα συνηθισμένα 12,90. Αντίστοιχη εικόνα και στη Βοστώνη, με τετραπλάσιες τιμές προς το Gillette Stadium.
Τα εισιτήρια αγώνων κυμαίνονται από 140 δολάρια στη φάση των ομίλων έως 10.990 στον τελικό — αριθμοί που αποθαρρύνουν ακόμα και τους πιο αφοσιωμένους οπαδούς.
Ο Ινφαντίνο μετράει δισεκατομμύρια
Ο πρόεδρος της FIFA βλέπει ήδη τους αριθμούς. Έσοδα ρεκόρ που αγγίζουν τα 11 δισεκατομμύρια δολάρια, 508 εκατομμύρια αιτήματα για 7 εκατομμύρια εισιτήρια, τηλεοπτικό κοινό δισεκατομμυρίων. «104 Super Bowls», λέει ο ίδιος.
Τελευταίοι χοροί και νέοι πρωταγωνιστές
Για αρκετούς, αυτό θα είναι ένα αντίο. Ο Μέσι, ο Ρονάλντο, ο Μόντριτς, ο Ντε Μπρόινε, τέσσερις από τους μεγαλύτερους της γενιάς τους, θα κυνηγούν ένα τρόπαιο που τους έχει αποφύγει ή τους χαρίστηκε μόλις μία φορά.
Δίπλα τους, ένας 17χρονος Ισπανός με ευρωπαϊκό τίτλο ήδη στο χέρι. Ο Λαμίν Γιαμάλ δεν έχει ακόμα τελειώσει το λύκειο, κι όμως μπορεί να φύγει από τις ΗΠΑ ως ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο.
Πρώτη φορά στη μεγάλη σκηνή
Ανάμεσα στους 48 συμμετέχοντες κρύβονται και ιστορίες που αξίζουν τον ίδιο χώρο με τους μεγάλους. Το Κουρασάο, 171 τετραγωνικά μίλια, χώρα μόλις από το 2010, θα γίνει το μικρότερο έθνος που παίζει ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Το Πράσινο Ακρωτήριο και η Ιορδανία κάνουν κι αυτά το ντεμπούτο τους. Το Ουζμπεκιστάν, με αρχηγό τον Φάμπιο Καναβάρο, φέρνει στο τουρνουά παίκτες από Μάντσεστερ Σίτι και Ρόμα.
Ποιος θα σηκώσει το τρόπαιο;
Η Ισπανία είναι το φαβορί. Η Γαλλία, με βάθος και ποιότητα που δύσκολα αμφισβητείται. Η Αγγλία ονειρεύεται 1966. Η Αργεντινή διεκδικεί κάτι που δεν έχει καταφέρει κανείς από το 1970, που δεν άλλο από το είναι να κρατήσει το τρόπαιο για δεύτερη σερί φορά.
Η Βραζιλία φορά τον Αντσελότι σαν νέο κοστούμι. Και στο βάθος, μια Νότια Αμερική που ξέρει καλά πώς να παίζει σε ζέστη και σε πίεση.
Πενήντα μέρες απομένουν. Κανείς δεν ξέρει τίποτα. Αυτό είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο.
