Βρίσκεται κρυμμένη στις πανύψηλες πολυκατοικίες της Εγνατίας και της οδού Πτολεμαίων. Είναι η στοά Κολόμβου, που πριν από λίγες δεκαετίες αποτελούσε κέντρο αγοράς χρυσού για τους τουρίστες από την πρώην Γιουγκοσλαβία και γούνας για τους Ρώσους. Καθημερινά εκατοντάδες επισκέπτες ζούσαν, εργάζονταν και ανέπνεαν κάτω από την ψηλή τριγωνική στέγη της. Πλέον, το εμπόριο έχει… πεθάνει και η στοά ζει τη νύχτα, καθώς εκεί βρίσκονται δύο από τα πιο γνωστά στέκια της Θεσσαλονίκης, το Καντίνα Τροπικάνα και ο Καφενές του Σωτήρη.
Οπως και οι υπόλοιπες στοές της πόλης, η αγορά Κολόμβου, που χτίστηκε το 1935, αποτελεί ένα εμπορικό κέντρο άλλης εποχής, ένα νοσταλγικό ταξίδι στην παλιά Θεσσαλονίκη, με μυρωδιές, εικόνες και ήχους να συνεπαίρνουν το μυαλό.
Η στοά οφείλει το όνομά της στον Ιταλό μάγειρα Τζάκομο Κολόμπο, ο οποίος, αφού ακολούθησε με την καντίνα του τα συνεργεία που κατασκεύαζαν τη σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε την πόλη με την Ευρώπη, εγκαταστάθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα στην περιοχή κι έφτιαξε ένα ξενοδοχείο με το όνομά του στη γωνία Λέοντος Σοφού με Βαλαωρίτου. Ολόκληρη η περιοχή ονομάστηκε Κολόμβου κι έτσι «βαφτίστηκε» και η στοά. Το εστιατόριο στο ξενοδοχείο του Κολόμπο αποτελούσε για πολλές δεκαετίες ένα από τα πλέον… γκουρμέ της Θεσσαλονίκης, ώσπου ο εμπνευστής του απεβίωσε και πέρασε κι εκείνο στην ιστορία.
Η αγορά Κολόμβου έζησε για πολλές δεκαετίες χρυσές εποχές. Μέσα στεγάζονταν περίπου 40 εμπορικά καταστήματα, που θησαύριζαν, καθώς το σημείο αποτελούσε εμπορικό κέντρο ολόκληρης της Θεσσαλονίκης. Πλέον, έχουν απομείνει μόλις δύο…
«Τα τελευταία καλά χρόνια ήταν η δεκαετία του 1980 και οι αρχές του 1990. Το μαγαζί μου βρίσκεται στη στοά εδώ και 68 χρόνια, από τον αείμνηστο παππού μου. Μέχρι το 1994 στη στοά δουλεύαμε 12 χρυσοχοεία, καθώς πριν καταρρεύσει η Γιουγκοσλαβία έρχονταν εδώ τουρίστες και αγόραζαν χρυσαφικά. Μέχρι και χονδρική πουλούσαμε… Από το 1994 μέχρι το 2004 τα χρυσοχοεία έγιναν γουναράδικα, καθώς υπήρξε κύμα από Ρώσους τουρίστες. Μετά το 2004 τα πρακτορεία ξεκίνησαν να τους πηγαίνουν για ψώνια στην Κατερίνη, στην Καστοριά και στη Χαλκιδική, οπότε κι αυτή η εποχή έκανε τον κύκλο της…» λέει στη «δημοκρατία» ο Νίκος Γκιουκλής, ένας από τους δύο ιδιοκτήτες εμπορικών καταστημάτων που έχουν απομείνει στη στοά Κολόμβου.
Η στοά θα είχε γνωρίσει την πλήρη παρακμή, αν πριν από περίπου πέντε χρόνια δεν είχαν ανοίξει δύο στέκια, που εξελίχθηκαν σε «must» της Θεσσαλονίκης. Η Καντίνα Τροπικάνα αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα μπαράκια της πόλης. Πολύχρωμοι τοίχοι και πλακάκια, εμπνευσμένα κοκτέιλ και ο πιο όμορφος ακάλυπτος χώρος, που το βράδυ μοιάζει παραμυθένιος, αποτελούν πόλο έλξης για κάθε ηλικία.
Ο καφενές
Στην άλλη πλευρά της στοάς το ύφος είναι τελείως διαφορετικό. Μυρωδιά από λαχταριστά κεφτεδάκια και μελιτζάνες με σάλτσα ντομάτας, ρεμπέτικα και έντεχνα φτιάχνουν ατμόσφαιρα για μερακλήδες. Ο Καφενές του Σωτήρη έχει χαρακτήρα, χαμηλές τιμές και σπιτικό φαγητό. Ολα τα τραπέζια είναι διαφορετικά, τους τοίχους κοσμούν φωτογραφίες από παλιές ελληνικές ταινίες και γκραβούρες, ενώ τα παράθυρα «στολίζουν» ατάκες και ανέκδοτα, για να φτιάχνει η διάθεση. «Η στοά αναδίδει ένα άρωμα παλιάς Θεσσαλονίκης. Γεννά εικόνες από το παρελθόν κι εμπνέει παλιούς και νέους» λέει στη «δημοκρατία» ο Χρήστος Μπούρας, ένας εκ των ιδιοκτητών του καφενέ.
Αριστείδης Μάτιος
