Είχαμε και παλιότερα ασχοληθεί με τα πάρτι των δεκαετιών ’50 και ’60. Όμως αυτή τη φορά, με τσίγκλισε η φωτογραφία που βλέπετε και με έσπρωξε να ξαναθυμηθώ εκείνη την εποχή.
- Γράφει και αναλύει ο Χρήστος Μπολώσης
Το 1968 κυκλοφόρησε ένα τραγούδι από τους Idols, από τα καλύτερα συγκροτήματα της εποχής, με τίτλο «Το τελευταίο μας πάρτι» (μπορείτε να το ακούσετε εδώ https://www.youtube.com/watch?v=YYEIK5mLJ-A), σε στίχους Νίκου Μαστοράκη και μουσική Mason Barry. Το τραγούδι αυτό, περιγράφει την ρομαντική ατμόσφαιρα των πάρτι της εποχής εκείνης.
Τελειώνει η γιορτή κι η μουσική, ψιθύριζα τον ίδιο τον σκοπό
και τότε σε είδα εκεί πολύ αργά και τόλμησα δειλά να σου πω.
Δώσε μου λίγες στιγμές στο τελευταίο μας πάρτι
δώσ’ μου τα χείλη σου πριν φύγει για πάντα η νύχτα.
Σ’ αγάπησα πολύ μα ήταν αργά οι δρόμοι μας χωρίσαν ξαφνικά,
σε κοίταξα στα μάτια μια φορά και σ’ άφησα μαζί με την χαρά.
Δώσε μου λίγη ζωή στο τελευταίο μας πάρτι
δώσ’ μου την άνοιξη πριν πούμε για πάντα αντίο.
Ξέρουμε καλά πως τελειώνει εδώ η αγάπη σαν μια μελωδία.
Δώσε μου λίγες στιγμές στο τελευταίο μας πάρτι
δώσ’ μου τα χείλη σου μη φύγει για πάντα η νύχτα.
Είχαμε και παλιότερα ασχοληθεί με τα πάρτι των δεκαετιών ’50 και ’60. Όμως αυτή τη φορά με τσίγκλισε η φωτογραφία που βλέπετε και με έσπρωξε να ξαναθυμηθώ εκείνη την εποχή.
Μια και λοιπόν βρισκόμαστε στην εποχή των αναλύσεων και των αναλυτών ας ξεφύγουμε λίγο από τα Στενά του Ορμούζ και ας… αναλύσουμε τα πάρτι της εποχής.
Η ανάλυσή μας θα μπορούσε να κατηγοριοποιηθεί ως εξής:
Προ των πάρτι
Οι συζητήσεις για την διοργάνωση άρχιζαν πολύ νωρίς. Μπορεί και πάνω από ένα μήνα. Τα θέματα που έπρεπε να ρυθμισθούν ήταν:
α. Ποιος θα βάλει το σπίτι
Ήταν το δυσκολότερο πρόβλημα, το οποίο είχε τρεις παραμέτρους, εξ’ ων οι δύο πρώτες πιό δύσκολες:
(1). Ποιανού η μαμά ήταν η πιο καλόβολη για να δεχθεί αυτή την αναστάτωση.
(2). Ποιο σπίτι εκπληρούσε τους όρους, διότι μη ξεχνάμε ότι εκείνη την εποχή, οι περισσότερες οικογένειες ζούσαν σε σπίτια που δεν είχαν καμία σχέση με τα σημερινά. Επίσης το σπίτι θα έπρεπε να είναι σε μέρος σχετικά κεντρικό ώστε να διευκολύνει τη προσέλευση των… παρτιζάνων.
β. Ο καθορισμός του μενού. Αυτό δεν ήταν καθόλου δύσκολο, αφού σχεδόν πάντα ακολουθούσε την πεπατημένη, δηλαδή ξηρούς καρπούς και βερμούτ χύμα. Άλλωστε ποιος νοιαζόταν γι’ αυτά; Άλλα είχαν στο μυαλό τους οι… παρτάροντες.
Πέραν του μενού καθοριζόταν και το ποσό του ρεφενέ, δηλαδή του δικαιώματος συμμετοχής στο πάρτι. Συνήθως ήταν γύρω στις 10 δραχμές.
γ. Ποιος θα φέρει το πικ απ, δηλαδή (για τους νεότερους) την συσκευή που αναπαρήγαγε τους δίσκους βινυλίου των 45 στροφών. Αυτό το πρόβλημα ήταν σχετικά εύκολο διότι από την παρέα πάνω από τους μισούς διέθεταν τοιούτον μηχάνημα.
Κατά την διάρκεια
Γι’ αυτό το κομμάτι, καλύτερα ν’ αναλύσουμε την φωτογραφία, η οποία βέβαια είναι καραστημένη, αφού φαίνεται ότι όλοι ποζάρουν στον φωτογραφικό φακό.
α. Όσα φαίνονται στην φωτογραφία
(1). Δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε ότι το ντύσιμο αγοριών και κοριτσιών είναι ανάλογο της εποχής. Δεν θα πούμε ότι είναι σεμνό, που είναι, αλλά ανάλογο τα εποχής. Μέχρι και γραβάτα βλέπουμε που σήμερα κοντεύει να εκλείψει ακόμα και από την… Βουλή.
(2). Στον τοίχο η φωτογραφία μάλλον κάποιου αξιωματικού. Ίσως ο ιδιοκτήτης του σπιτιού να ήταν… βασιλοχουντικός…
(3). Τα φώτα του παλιομοδίτικου βέβαια πολυφώτου ή είναι μισοκαμμένα ή μισοσβησμένα. Μάλλον μισοσβη σμένα…
(4). Μόλις διακρίνεται, αριστερά, ο μπουφές με φωτογραφίες επάνω και βέβαια τον μεγάλο καθρέφτη.
(5). Ο νεαρός δεξιά με το σκούρο πουκάμισο και το ανοιχτόχρωμο παντελόνι, είναι λίγο… πιο επιθετικός από το επιτρεπόμενο.
(6). Και τώρα το καλύτερο. Στο άκρο δεξιά της φωτογραφίας διακρίνεται μία καθισμένη σκυθρωπή φιγούρα. Αυτή είναι η ΕΣΑ της εποχής (προς αποφυγή παρεξηγήσεων η ΕΣΑ ακόμη δεν ειχε γίνει Στρατονομία), η οποία εποπτεύει και σκανάρει ώστε όλα να κυλίσουν ομαλά χωρίς παρατράγουδα, όπου παρατράγουδα είναι το εντελώς σβήσιμο των φώτων, η τυχόν αυξανόμενη επιθετικότητα του νεαρού στο δεξιό της φωτογραφίας και λοιπά κατά την κρίση της γεγονότα. Μάλιστα, έχει σκύψει και λίγο για να έχει καλύτερη θεά του στόχου της. Ήταν δυνατόν ο κέρβερος αυτός να άλλαζε μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, και να τον σκατζάριζε κάποιος άλλος με την ίδια ακριβώς αποστολή.
Πάντως πρέπει να τονίσουμε ότι παρά τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας οι νεαροί της εποχής διασκέδαζαν με την ψυχή τους και μάλιστα πολλές φορές κατάφερναν να ξεφεύγουν της προσοχής του «κέρβερου» με ό,τι αυτό συνεπαγόταν…
β. Όσα δεν φαίνονται στην φωτογραφία
(1). Οι ντάμες, ο αριθμός των οποίων, τις περισσότερες φορές, υπολειπόταν αυτού των καβαλιέρων, ήταν συνήθως αδελφές ή ξαδέλφες των καβαλιέρων. Το γεγονός αυτό απαιτούσε πολύ προσεκτική την τυχόν σχεδιαζομένη «προσέγγιση». Πάντως πολλές τέτοιες «προσεγγίσεις» είχαν τελικώς αίσιο και ευτυχές τέλος.
(2). Πολλές φορές είχε ενδιαφέρον, ο τρόπος που κάθονταν τα αγόρια. Ήταν και τότε, όπως και τώρα, τα ινδάλματα της νεολαίας, σε μεγάλο βαθμό, οι ποδοσφαιριστές της εποχής. Μερικοί μάλιστα από τους… παρτάκηδες ήδη έπαιζαν σε ομάδες της περιοχής, έχοντας έτσι αυξημένο ίματζ έναντι των υπολοίπων. Αυτοί λοιπόν οι υπόλοιποι, κάθονταν έχοντας τις μύτες των παπουτσιών τους γυρισμένες ελαφρά προς τα μέσα για να δείχνουν ότι έχουν στραβά πόδια, (όπως π.χ. ο Κώστας Νεστορίδης, μεγάλος άσος της εποχής) και άρα και αυτοί ήταν υποψήφιοι αστέρες της μπάλας.
Μετά το πάρτι
Το μετά, θύμιζε λίγο το εμβατήριο «για να φτιάξουμε τα όσα γκρεμίσαν», στο πιο λάϊτ. Η καλόβολη μαμά αποκαθιστούσε τις «ζημιές». Ίσως κανένα ποτηράκι σπασμένο, μπορεί λίγο βερμουτάκι στον καναπέ ήταν μέσα στο πρόγραμμα και δεν κακοκάρδιζαν την καλόβολη μαμά.
Από την άλλη το… predator, δούλευε κανονικά και οι αναφορές υποβάλλοντας κανονικά προς τον… πρωθυπουργό στον οποίον και υπάγονταν, δηλαδή στον πάτερ φαμίλια.
Βέβαια το predator εκείνο δεν είχε σχέση με το σημερινό αλλά απλώς για τον φόβο των Ιουδαίων.
Όλα αυτά ζωντάνεψαν βλέποντας αυτήν την φωτογραφία.
Ήταν καλύτερα τότε; Δεν ξέρω μια φορά τότε είμασταν νέοι και άρα ήταν καλύτερα…
🙵🙵🙵
Το κείμενο που ακολουθεί το έστειλε ο καλός μου φίλος, ο γιατρός κ. Φώτιος Μιχαήλ. Βλέπετε κάποια ομοιότητα με σήμερα; Εγώ, δυστυχώς, καμία.
Η Σοφία Σειράχ είναι βιβλίο Δευτεροκανονικό της Παλαιάς Διαθήκης που όπως φαίνεται από το όνομά του είναι γραμμένο από κάποιον ονόματι Σειράχ. Το έτος που γράφτηκε σίγουρα είναι το 190 ή το 180 π.Χ. Υπάρχει και άλλη εκδοχή για το γνωστό «Ιησούς υιός Σειράχ Ιεροσολυμίτης», που αναφέρεται στο 50,27 δηλαδή ότι επρόκειτο για τον γιο του Σειράχ, ονόματι Ιησού καταγόμενο από την Ιερουσαλήμ. Κατά την ίδια χρονολογία πάντοτε, γράφτηκε σε μια εποχή όπου κυριαρχούσαν οι Πτολεμαίοι, οι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Αυτά και άλλα πολλά στην γνωστή μας Βικιπαίδεια
Σοφία Σειράχ
ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΟΜΕΝΟΙ
Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Παπαγιάννη
«Κριτής σοφός παιδεύσει τόν λαόν αὐτοῦ, καί ἡγεμονία συνετοῦ τεταγμένη ἔσται» (Σοφία Σειράχ, ι΄1).
Ὀ σοφός καί συνετός ἄρχοντας θά διαπαιδαγωγήση καλά τόν λαό του, καί ἡ ἐξουσία του θά εἶναι ὀρθά τακτοποιημένη.
Ὁ καλός καί συνετός ἄρχοντας φροντίζει γιά τήν καλή διακυβέρνησι τοῦ κράτους. Ὀργανώνει καλά τίς διάφορες ὑπηρεσίες καί θεσπίζει νόμους σοφούς, ὥστε ἡ κρατική μηχανή νά λειτουργῆ εὔρυθμα καί ἀποδοτικά.
Φροντίζει γιά τήν ἀπονομή τῆς δικαιοσύνης, ὥστε κανείς νά μήν ἀδικῆται, νά τιμωροῦνται οἱ κακοί, ἀλλά καί νά ἀμείβωνται οἱ ἀγαθοί.
Φροντίζει ἀκόμη καί γιά τήν διαπαιδαγώγησι τοῦ λαοῦ, ὅχι μόνο γιά τήν μετάδοσι γραμματικῶν καί ἄλλων γνώσεων, ἀλλά προπαντός γιά τήν πνευματική του μόρφωσι καί κατάρτισι σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ.
Διδάσκει καί ὁ ἴδιος τόν λαό του καί μέ τόν λόγο του, ἀλλά προπαντός μἐ τήν ὑποδειγματική ζωή του. Ὅ,τι διδάσκει, τό τηρεῖ καί τό ἐφαρμόζει πρῶτα ὁ ἴδιος. Ἔτσι γίνεται τό ὑποδειγματικό πρότυπο τῆς ἐνάρετης ζωῆς, τό ὁποῖο μιμεῖται καί ἀντιγράφει ὁ λαός.
————————————-
Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ, σελ. 150, τῶν ἐκδόσεων «Τό Περιβόλι τῆς Παναγίας».
Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Διαβάζω στην «δημοκρατία» ότι ο προσκείμενος στο κόμμα Κασσελάκη ανεξάρτητος βουλευτής κ. Μιχάλης Χουρδάκης, ενεπλάκη σε καυγά με αστυνομικούς, επειδή του απαγόρευσαν την διέλευση, λόγω των εκτάκτων ρυθμίσεων για την επίσκεψη του εμίρη του Κατάρ. Κατά πληροφορίες, ο βουλευτής εκνευρίστηκε διότι δεν μπορούσε να περιμένει, όπως οι κοινοί θνητοί και έδειξε την βουλευτική του ταυτότητά και κάποια στιγμή μαγνητοσκοπούσε τους αστυνομικούς. Προφανώς για να τους στείλει στον… Έβρο. Το επεισόδιο θύμισε αυτό με την φάπα του κ. Αυγενάκη σε υπάλληλο του αεροδρομίου, η οποία τελικώς, μετά από μερικές μέρες, μεταλλάχθηκε σε… πατρικό χάδι. Εγώ όμως εδώ θα κακίσω τους αστυνομικούς, οι οποίοι έπρεπε να κάνουν ό,τι θα έκαναν σε κάθε απλό μουζίκο, από την άλλη όμως κι επειδή εδώ είναι Ελλάδα, έκαναν αυτό που έπρεπε. Μήπως όμως, κάποιος αρμόδιος από το Κοινοβούλιο (και άντε να βρεις ποιος είναι αυτός…) θα πρέπει να αναλάβει να διδάξει ήθος στους κ.κ. πατέρες του Έθνους. Αυτό το, εκ του ασφαλούς, νταϊλίκι μόνο κακό κάνει στην εικόνα του πολιτικού κόσμου. Είναι που είναι αυτό που είναι, έρχονται και οι ταρζανιές και δένει το γλυκό ή μάλλον το ξινό.
Τα έχουμε ξαναπεί αλλά το κακό γίνεται όλο και χειρότερο. Προ ημερών, έγινε ο τελικός κυπέλλου Ελλάδος, τον οποίο μετέδιδε η COSMOTE. Μάθαμε λοιπόν ότι στον Betsson Greek cup winner 2026, αντίπαλοι ήταν ο PAOK και o OFI, τους οποίους προπονούσαν οι Rasvan Lucescu και Christos Kontis. Οι σκόρερς του αγώνα, ήταν μεταξύ των άλλων οι Michailidis και Fountas. Στο ημίχρονο και στο τέλος του αγώνα είδαμε και τα στατιστικά. Τι είδαμε; Αυτά: Total attempts – Total attempts on target – Saves – Woodworks – Offsides – Yellow/Red cards – Fouls – Ball position. Πλέον αυτών, στο κάτω μέρος της οθόνης υπήρχε, με μικρά γράμματα, η ένδειξη: History in black and white. Τώρα πέστε μου είναι κατάστασή αυτή; Εγώ τι να σας πω, αρχίζω να πιστεύω ότι όλα αυτά είναι σκόπιμα. Από την μια μεριά η αθρώα εισβολή των λαθρομεταναστών και από την άλλη τα φραγκολεβαντίνικα δεν θέλει και πολύ να ξεχειλώσει τελείως το πράγμα. Άσε που στα αγγλικά το Ηράκλειο είναι «Heraklion» με «Η» και όχι με «Ι», άρα OFH και όχι OFI. Psila grammata…
α. Προ ημερών είχαμε ένα διήμερο με αρκετό κρύο, το οποίο μάλιστα σε μερικές περιοχές της Χώρας, έφερε και… χιόνι. Τι ήταν να γίνει αυτό; Συναγερμός στα κανάλια. Χιόνια στο καμπαναριό! Φυσικά δεν έλειψαν και τα συνήθη ευτράπελα. Κάποιο κανάλι λοιπόν, σε σχετικό ρεπορτάζ για την χιονόπτωση κοντά σε χιονοδρομικό κέντρο, θεώρησε καλό να δημιουργήσει και το σχετικό σασπένς. Έτσι έστησε για κάμποση ώρα στο χιόνι τον δυστυχή ρεπόρτερ, αλλά και τον υπεύθυνο του χιονοδρομικού κέντρου, ώστε όταν μιλήσουν μπροστά στη κάμερα να είναι αρκούντως… χιονισμένοι. Δεν ξέρω γιατί σε ρεπορτάζ πλημμυρών, χιονοπτώσεων κ.λπ. θα πρέπει οι δυστυχείς ρεπόρτερ να είναι λούτσα ή χιονάνθρωποι. Σας πιστεύουμε ρε παιδιά και χωρίς να πάθουν πνευμονία οι άνθρωποί σας. β. Το ντέρμπι έχει φουντώσει. Κεφαλιές από δω, σουτ από ‘κει και γενικώς γίνεται ένας κακός χαμός. Σε μια στιγμή γίνεται ένας μικροτραυματισμός ενός ποδοσφαιριστού, διακόπτεται για λίγο ο αγώνας και ο ρεπόρτερ που είναι δίπλα σε ένα από τους δύο προπονητές, μας ενημερώνει ότι ο… κόουτς έδωσε εντολή στους παίκτες του να παίζουν με μυαλό!!! Δηλαδή μέχρι τώρα έπαιζαν κουτουρού; Και τώρα που τους έδωσε εντολή ο κόουτς θα βάλουν μυαλό; Λίγη σοβαρότητα ολούθε παιδιά.


Σωστός ο… ληστής

Υπερβολές…

Και πάλι υπερβολές…

Μόνο μ@λ@κ@ς;

Ορθόν!

Ούφ αυτοί οι Κινέζοι…
Σαλταρίσματα γενικώς…

Άξια!

