Σε τροχιά νέων κινητοποιήσεων προχωρά η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Δανειοληπτών Ελβετικού Φράγκου «Συσπείρωση & Δράση», μεταφέροντας τον αγώνα της στο κέντρο της νομοθετικής εξουσίας. Η Επιτροπή απευθύνει κάλεσμα για συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 27 Μαΐου στις 12:00 το μεσημέρι έξω από το Υπουργείο Οικονομικών, η οποία θα ακολουθηθεί από πορεία προς τη Βουλή, όπου και θα κατατεθεί το 15ο κατά σειρά ψήφισμα διαμαρτυρίας.
Στην ανακοίνωσή τους, οι δανειολήπτες ξεκαθαρίζουν ότι η δικαίωσή τους δεν αποτελεί μια απλή πολιτική επιλογή, αλλά συνιστά θεσμική και συνταγματική υποχρέωση του Κοινοβουλίου. Κάνουν λόγο για μια «οργανωμένη κοινωνική βλάβη» και «συνεχιζόμενη θεσμική εκτροπή» που πλήττει χιλιάδες οικογένειες, ενώ υπενθυμίζουν ότι μετά την προηγούμενη συγκέντρωση της 29ης Απριλίου στον Άρειο Πάγο, το ζήτημα της ορθής εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου παραμένει ανοιχτό.
Τα βασικά αιτήματα της κινητοποίησης:
Συζήτηση Προ Ημερησίας Διατάξεως: Άμεση διεξαγωγή συζήτησης στη Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών για το ζήτημα των συγκεκριμένων δανείων.
Λογοδοσία Φορέων: Κλήση του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στο Κοινοβούλιο, προκειμένου να καταθέσουν στοιχεία και επίσημες γνωμοδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και άλλους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Ακύρωση της Τροπολογίας 5264/2025: Οι δανειολήπτες ζητούν την αναθεώρηση της εν λόγω ρύθμισης, την οποία χαρακτηρίζουν «εκβιαστική», υποστηρίζοντας ότι εξαναγκάζει σε εθελοντικούς συμβιβασμούς και οδηγεί σε απώλεια νόμιμων δικαιωμάτων τους.
Η Επιτροπή ξεκαθαρίζει ότι το αίτημά της δεν αφορά τη διαγραφή των χρεών, αλλά τη δίκαιη αποπληρωμή των ποσών που πραγματικά εκταμιεύθηκαν, χωρίς να εκμηδενίζονται οι δόσεις που έχουν ήδη καταβληθεί, ακολουθώντας τα νομοθετικά πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών κρατών.
Τέλος, οι δανειολήπτες θέτουν ζήτημα Κράτους Δικαίου, επικαλούμενοι τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (Άρθρο 47) και τη Συνθήκη Λειτουργίας της Ε.Ε. (Άρθρο 267), τονίζοντας με νόημα ότι η εναρμόνιση με το ενωσιακό δίκαιο είναι υποχρεωτική και δεν επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια της ελληνικής πολιτείας.
