Αυστηρή προειδοποίηση μετά την ψήφιση νομοσχεδίου περί (δήθεν) προστασίας των μειονοτήτωνΣε υψηλούς τόνους απάντησαν τόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και το υπουργείο Εξωτερικών στην αλβανική κυβέρνηση για τον νόμο που ψηφίστηκε σχετικά με την (δήθεν) υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.
Ο Προκόπης Παυλόπουλος προειδοποίησε σε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα τη γειτονική χώρα να μην παίζει με τη φωτιά. Μετά το προσκύνημα στον τάφο του Ιωάννη Καποδίστρια στην Κέρκυρα, ο κ. Παυλόπουλος δήλωσε ότι «με συμπεριφορές διεθνούς τυχοδιωκτισμού, σαν κι αυτές που βλέπουμε τελευταία να αναπτύσσονται μεταξύ Τιράνων και Πρίστινας, ή με συμπεριφορές ωμής παραβίασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπως συμβαίνει με τις μειονότητες ή με το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, η Αλβανία, δυστυχώς, υπονομεύει την ενταξιακή της πορεία. Κι αυτό είναι δική της ευθύνη. Πάντως εμείς δεν πρόκειται να μείνουμε απαθείς απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές. Το οφείλουμε και απέναντι στην Ελλάδα αλλά και απέναντι στην Ευρώπη».
Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών Αλέξανδρος Γεννηματάς δήλωσε ότι «αντί να διασφαλίζει τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη χώρα, βάσει των ευρωπαϊκών προτύπων, το νομοσχέδιο που υπερψήφισε η αλβανική Βουλή για την προστασία των μειονοτήτων διαιωνίζει τις αυθαιρεσίες του καθεστώτος Χότζα». Οπως επισήμανε: «Είναι ένα βήμα μπροστά για υπαρκτές και ανύπαρκτες μειονότητες και ένα βήμα πίσω για την κυριότερη και υπαρκτή μειονότητα της Αλβανίας».
Υπενθυμίζεται ότι ο αλβανικός νόμος αναγνωρίζει επιγραμματικά εννέα εθνικές μειονότητες, από τρεις που η Αλβανία αναγνώριζε στη χώρα, αλλά χωρίς κάποια νομική ρύθμιση. Πρόκειται για την εθνική ελληνική μειονότητα, τη μειονότητα των Σκοπιανών, των Σέρβων και των Μαυροβουνίων. Ο νόμος αναγνωρίζει, επίσης, εθνικές μειονότητες και γλωσσικές ή πολιτιστικές μειονότητες, όπως είναι των Βλάχων, των Αιγυπτίων, των Ρομά, την εθνική μειονότητα των Βοσνίων και, τελευταία, τη βουλγαρική εθνική μειονότητα.
Οι διατάξεις περιορίζουν την αυτενέργεια των εθνικών μειονοτήτων, εφόσον όλες οι αρμοδιότητες συγκεντρώνονται στα χέρια του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνουν στους περιορισμούς όσον αφορά τον σεβασμό των εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και περιουσιακών δικαιωμάτων.
