Μετά τον σχεδιασμό να χρησιμοποιηθεί η Ελλάδα ως διάδρομος διακομιδής αμερικανικού φυσικού αερίου που θα αποκλείει τη ρωσική ενέργεια και την ανακοίνωση ότι η χώρα μας θα συνεργαστεί με την Ουκρανία στον τομέα των θαλάσσιων drones, η Ζαχάροβα προχώρησε στις πιο σκληρές ως τώρα δηλώσεις της ενάντια στη χώρα μας.
«Η Ελλάδα ακολουθεί μια προκλητική, συγκρουσιακή πολιτική έναντι της Ρωσίας και προβαίνει σε πραγματικά εχθρικές ενέργειες. Ηταν από τις πρώτες χώρες που έστειλαν στην Ουκρανία όπλα και πυρομαχικά, τα οποία χρησιμοποιεί η Ουκρανία και εναντίον αμάχων σε περιοχές όπου ζουν Ελληνες» είπε.
Η Ρωσία είναι, μαζί με ΗΠΑ και Κίνα, η μία από τις τρεις υπερδυνάμεις στον πλανήτη. Κατά συνέπεια, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό να σε βάζει απέναντί της, ως άμεσο εχθρό, εναντίον του οποίου «θα ακολουθήσει η δέουσα αντίδραση», όπως «υποσχέθηκε» η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ.
Τηρουμένων των αναλογιών, η Ρωσία «το τραβάει» με την απειλητική αντίδραση μετά την επίσκεψη Ζελένσκι στο Μαξίμου και τις ανακοινώσεις. Από την άλλη, ελάχιστοι θα διαφωνήσουν ότι το δικαίωμα το έδωσε πρώτη η ελληνική κυβέρνηση.
Στη μια πλευρά της εξίσωσης έχουμε τη Ρωσία, που θεωρεί -και σωστά- ότι ο ελληνικός λαός είναι στην πλειονότητά του θετικός προς τον ρωσικό. Ιστορικά και ανεξάρτητα από τις πράξεις του εκάστοτε Ελληνα πρωθυπουργού. Και γι’ αυτό η Μόσχα αντιδρά ίσως με έναν ιδιαίτερο τρόπο στη δική μας περίπτωση, σαν να υπάρχει και ένα στοιχείο -πολιτικής- προδοσίας σε βάρος της.
Αλλά οι ιδιαίτεροι δεσμοί ανάμεσα σε χώρες είναι μια δυναμική που αν δεν ασκείται στην πράξη, συρρικνώνεται σε βαθμό εξαφάνισης. Η Ρωσία, με το τεράστιο διπλωματικό της εκτόπισμα, θα μπορούσε να είχε βοηθήσει την Ελλάδα πιο αποφασιστικά στη διάρκεια της Ιστορίας της. Δεν το έκανε τις περισσότερες φορές. Ωστόσο, το να συσσωρεύει τόσο μένος κατά της χώρας μας το Κρεμλίνο δεν είναι καλός οιωνός.
Στην άλλη πλευρά της εξίσωσης έχουμε τους αδέξιους και εμμονικούς χειρισμούς Μητσοτάκη, οι οποίοι προκάλεσαν την αντίδραση της Ρωσίας. Ετρεξε πρώτος απ’ όλους, από το 2022, να… κηρύξει πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και να αρχίσει καμπάνια προπαγάνδας στο εσωτερικό. Οτι, ξαφνικά, η Μόσχα είναι ο εχθρός και η μεγάλη απειλή κατά της Ελλάδας.
Είναι ο Ελληνας πρωθυπουργός που στέλνει, συστηματικά, οπλικά συστήματα στην Ουκρανία, κρυφά από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, και ουσιαστικά τοποθετεί ανεξήγητα τη χώρα στην πρώτη γραμμή, δίπλα στα κράτη της Βαλτικής ή στην Πολωνία. Δίχως, όμως, να έχει λάβει τα απαραίτητα ανταλλάγματα από τις ΗΠΑ για τα τεράστια ανοιχτά προβλήματα ασφάλειας της Ελλάδας – δεν διαθέτουμε καν ανακηρυγμένη ΑΟΖ.
Η σχιζοφρενική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης, που τοποθετείται με απόλυτο τρόπο και ως έτοιμη για πόλεμο απέναντι στη Ρωσία, αλλά στην Κάσο αρνείται να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία της απέναντι στην Τουρκία, πιέζει την Ελλάδα σε μια γωνιά, χωρίς καμιά δυνατότητα διπλωματικών ελιγμών.
Λιοντάρι απέναντι στη Ρωσία, ποντίκι μπροστά στην Τουρκία και δωρεάν δεδομένη απέναντι στις ΗΠΑ, η ελληνική κυβέρνηση έχει θέσει σε κίνηση μια αλυσιδωτή αντίδραση γεωπολιτικών κινδύνων για τη χώρα, που άρχισαν ήδη να μας σερβίρονται. Και, δυστυχώς, όσα «χρέη» δημιουργεί ο Μητσοτάκης ασκώντας την Ι.Χ. πολιτική του θα τα βρουν μπροστά τους οι επόμενες κυβερνήσεις και οι ίδιοι οι Ελληνες πολίτες.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
