«Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος» λέει το αρχαιοελληνικό γνωμικό και φαίνεται πως δεν βρίσκει εφαρμογή μόνο μεταξύ των ανθρώπων. Αλλά και μεταξύ…. κρατών. Το πρωί του Σαββάτου τάνκερ υπό ελληνική σημαία χτυπήθηκε στη Μαύρη Θάλασσα και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις το έπληξε η Ουκρανία.
Το καράβι, που ήταν ναυλωμένο από τη Chevron, έπλεε μέσα σε ρωσικά χωρικά ύδατα, στο πλαίσιο της απόφασης που επιτρέπει τη μερική διακίνηση ρωσικού φυσικού αερίου για έναν μήνα.
Δηλαδή, το ελληνικό τάνκερ δεν ήταν ούτε κάποιο ύποπτο πλοίο-φάντασμα ούτε φυσικά ανήκε σε κανέναν σκιώδη στόλο. Οι 24 ναυτικοί που βρίσκονταν στο καράβι όταν επλήγη από τους Ουκρανούς, ανάμεσά τους 10 Ελληνες, είχαν άγιο κι ευτυχώς είναι όλοι ζωντανοί.
Η Ελλάδα καταδίκασε ξεκάθαρα -και ορθώς- τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Πέρα από την προφανή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου υπάρχει η παράνομη τουρκική κατοχή της μισής σχεδόν Κύπρου. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε ποτέ να υποστηρίζει την αλλαγή των συνόρων με τη βία και σύμφωνα με τις ορέξεις του εκάστοτε ισχυρού.
Αλλά η Αθήνα δεν έμεινε μόνο εκεί. Οταν οι υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. ισορροπούσαν επιτήδεια πάνω στο σχοινί της «ουδετερότητας» για την Ουκρανία, προσφέροντας χρήματα, ανθρωπιστική βοήθεια, άντε και αποστολές με σφαίρες, η ελληνική κυβέρνηση πρωτοστάστησε ως «Αμερικανός πιονέρος». Μέχρι και οπλικά συστήματα από τα απειλούμενα ελληνικά νησιά ξήλωσε για να τα στείλει στην Ουκρανία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έτρεξε να κηρύξει τον πόλεμο στη Ρωσία, διαρρηγνύοντας διπλωματικές και ιστορικές σχέσεις αιώνων με τη Μόσχα και στερώντας την ελληνική εξωτερική πολιτική από τις προσβάσεις που πάγια φρόντιζε να διατηρεί.
Κι ενώ η Ελλάδα έκανε παραπάνω απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς για να υποστηρίξει τον ουκρανικό λαό, η Ουκρανία δεν έδειξε να το αναγνωρίζει. Ούτε καν οι χιλιάδες Ελληνες ομογενείς που ζούσαν στα εμπόλεμα εδάφη δεν έτυχαν της απαραίτητης ανθρωπιστικής προστασίας από το Κίεβο.
Η επίθεση του Ζελένσκι στο ελληνικό πλοίο ήταν η επιτομή της αχαριστίας. Μάλιστα, όχι σε μορφή λέξεων αλλά με χτύπημα από drone ή μικρό πύραυλο (ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί).
Οταν η Αθήνα προσέφερε στον Ουκρανό πρόεδρο το ελληνικό Κοινοβούλιο για να μιλήσει, εκείνος έστειλε εκπροσώπους του ναζιστικού Τάγματος Αζόφ σε μια προκλητική κίνηση αμετροέπειας και ιστορικής ασέβειας.
Στη Βουλή της Κύπρου ο Ζελένσκι ήταν ακόμη πιο απαξιωτικός. Ενώ απευθυνόταν στην Κύπρο ζητώντας κι από εκεί βοήθεια, δεν είπε κουβέντα για την τουρκική εισβολή και Κατοχή στο νησί. Παρέλειψε «εσκεμμένα» να αναφερθεί στο Κυπριακό, δήλωνε έπειτα η Αννίτα Δημητρίου, η πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής.
Ο Ζελένσκι χρησιμοποίησε τότε την κυπριακή Βουλή για να πουλήσει εκδούλευση στην Τουρκία «εξαφανίζοντας» την κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους. Σαν να μην έφτανε αυτό, διέκοψε και τη σύνδεση ξαφνικά με σκανδαλώδη τρόπο. Προφανώς για τον Ουκρανό πρόεδρο η διεθνής νομιμότητα αντιμετωπίζεται α λα καρτ.
Απέναντι στον Ελληνισμό ο Ζελένσκι στάθηκε αρχικά αχόρταγος, Μετά έγινε ξεδιάντροπα αχάριστος. Τώρα στρέφεται κι ανοιχτά εναντίον της χώρας που τον ευεργέτησε, σε βάρος των δικών της ζωτικών συμφερόντων, χτυπώντας πλοίο της. Ελληνική κυβέρνηση και υπουργείο Ναυτιλίας οφείλουν να ονομάσουν ανοιχτά την Ουκρανία ως υπεύθυνη και να τερματίσουν κάθε άλλη στήριξη του Κιέβου. Εστω κι αν τώρα είναι αργά.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
