Άρθρο της τουρκικής εφημερίδας Milliyet επιχειρεί να παρουσιάσει τις ελληνικές αντιδράσεις για το υπό προώθηση νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» ως υπερβολικές, την ίδια στιγμή που στη γειτονική χώρα η συζήτηση επαναφέρει στο προσκήνιο τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και τις θαλάσσιες ζώνες.
Με τίτλο «Σε πόσα νησιά της Ελλάδας θα “πέσουμε”», ο αρθρογράφος Οζάι Σεντίρ ειρωνεύεται την εκτίμηση ότι η Τουρκία, μέσω του νέου νομοσχεδίου, σκοπεύει να διεκδικήσει ή να καταλάβει 152 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου.
Ο ίδιος χαρακτηρίζει την ανησυχία αυτή υπερβολική, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα δεν ετοιμάζει επεκτατικό νομοσχέδιο, αλλά ένα πλαίσιο που, σύμφωνα με την τουρκική ερμηνεία, κινείται μέσα στα όρια του διεθνούς δικαίου.
Κεντρικός στόχος του άρθρου είναι να πείσει ότι το νομοσχέδιο δεν συνιστά σχέδιο προσάρτησης νησιών, αλλά απλή οριοθέτηση και θεσμική καταγραφή των θαλάσσιων δικαιωμάτων της Τουρκίας.
Ο Σεντίρ διαβεβαιώνει ότι η Άγκυρα δεν πρόκειται να «πάρει» ούτε 152 ούτε καν 15 νησιά, αποστασιοποιούμενος από τις πιο ακραίες φωνές που έχουν ακουστεί στον τουρκικό δημόσιο διάλογο.
Παράλληλα, όμως, το κείμενο επαναλαμβάνει την πάγια τουρκική θέση ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια αγνοεί τα δικαιώματα της Τουρκίας ως παράκτιου κράτους στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Ο αρθρογράφος αναφέρεται στον ελληνικό νόμο του 2011 για τους υδρογονάνθρακες, τον οποίο χαρακτηρίζει ως κίνηση που «έριξε βενζίνη στη φωτιά». Σύμφωνα με τη Milliyet, η Αθήνα προχώρησε μονομερώς, παραβλέποντας, όπως υποστηρίζει η τουρκική πλευρά, τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή.
Έτσι, ενώ το άρθρο απορρίπτει τα σενάρια κατάληψης νησιών, χρησιμοποιεί την ευκαιρία για να εμφανίσει την Τουρκία ως ψύχραιμη και νομικά τεκμηριωμένη δύναμη, που απλώς αντιδρά σε ελληνικές μονομερείς ενέργειες.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο Καστελόριζο. Ο Σεντίρ επαναλαμβάνει την τουρκική επιχειρηματολογία ότι ένα μικρό νησί κοντά στις τουρκικές ακτές δεν μπορεί να δημιουργεί εκτεταμένη ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Ταυτόχρονα απορρίπτει τον χάρτη της Σεβίλλης ως μη δεσμευτικό.
Επιπλέον, το άρθρο επαναφέρει την τουρκική αμφισβήτηση του ελληνικού εναέριου χώρου των 10 ναυτικών μιλίων, υποστηρίζοντας ότι οι ελληνικές καταγγελίες για παραβιάσεις βασίζονται στη διαφορά μεταξύ των 6 μιλίων χωρικών υδάτων και των 10 μιλίων εναέριου χώρου.
Η παρέμβαση της Milliyet έρχεται μετά από πιο επιθετικές αναλύσεις σε άλλα τουρκικά μέσα (όπως το A Haber και η Sözcü), που συνέδεσαν άμεσα το νομοσχέδιο με τις 152 νησίδες και το «ακαθόριστο καθεστώς» τους.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η εφημερίδα προσπαθεί να δημιουργήσει διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα υπερβολικά σενάρια κατάληψης νησιών και στο ίδιο το νομοσχέδιο, παρουσιάζοντάς το ως «λογικό» και «νόμιμο» πλαίσιο υπεράσπισης των τουρκικών συμφερόντων.
Ωστόσο, πίσω από τον καθησυχαστικό τόνο, οι βασικές τουρκικές θέσεις παραμένουν αμετάβλητες. Αμφισβήτηση της πλήρους επήρειας των ελληνικών νησιών, απόρριψη του χάρτη της Σεβίλλης, ειδική μεταχείριση του Καστελόριζου και αμφισβήτηση του ελληνικού εναέριου χώρου.
Για την Αθήνα, το πραγματικό ζήτημα δεν είναι μόνο το αν η Τουρκία μιλάει ανοιχτά για 152 νησιά, αλλά το γεγονός ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» επιδιώκει να αποκτήσει νομική υπόσταση μέσα από το εσωτερικό δίκαιο της γειτονικής χώρας, ενσωματώνοντας μακροχρόνιες διεκδικήσεις.
