«Να ζητήσουμε να μας δώσουν τα αρχαία μας! Μπήκαν οι διαρρήκτες στο Λούβρο και δεν πήρανε χαμπάρι τα Γαλλάκια» ανεφώνησε ο Γεράσιμος, πρωί πρωί, στο υπερώον του Σκλαβενίτη, που έχει γίνει σημείο συνάντησης συνταξιούχων λόγω φθηνού καφέ και τυρόπιτας.
Αδικο έχει; «Ληστεία του αιώνα» στο Λούβρο, το μουσείο που μέχρι χθες θεωρούνταν πιο ασφαλές κι από το κινητό του Μακρόν!
Οι άγνωστοι μπήκαν στο μουσείο, άρπαξαν ανεκτίμητα έργα τέχνης και εξαφανίστηκαν σαν τουρίστες που είδαν τον λογαριασμό στη Μύκονο! Οι Γάλλοι είναι συγκλονισμένοι: όχι επειδή χάθηκαν πολύτιμες πέτρες -άλλωστε τα περισσότερα που έχουν στην κατοχή τους είναι… δανεικά από άλλες χώρες-, αλλά επειδή για πρώτη φορά έχασαν κάτι δικό τους!
Η ειρωνεία δεν άργησε να κατακλύσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ο Σαρκοζί είναι στη φυλακή, αλλιώς θα του φόρτωναν κι αυτό» έγραψε ένας. «Ο κλέψας του κλέψαντος» έγραψε άλλος.
Κατά τη γαλλική αστυνομία «δεν υπάρχει λόγος πανικού», κάτι που σημαίνει ότι όλοι έχουν ήδη πανικοβληθεί! Ο υπουργός Πολιτισμού δήλωσε ότι τα κλαπέντα έργα τέχνης «θα βρεθούν σύντομα, όπως πάντα». Δηλαδή ποτέ. Αλλωστε, αν βρουν τίποτα, θα το εκθέσουν σε νέα πτέρυγα, δίπλα στα αιγυπτιακά και τα ελληνικά ευρήματα που «αποκτήθηκαν» με τον ίδιο τρόπο, ήτοι με μια ελαφρά δόση πειρατείας.
«Μέχρι τώρα φυλάγαμε την πτέρυγα πέντε, αλλά είχαμε μείνει τέσσερις» είπε ένας από τους φύλακες. Το θέμα δεν είναι το «πόσοι» τη φυλάγατε, αλλά το πώς τη «φυλάγατε», μον σερί.
Βεβαίως, η ξεφτίλα είναι πρωτοφανής και καλά θα κάνουμε να θέσουμε πλέον θέμα ασφαλείας των δικών μας αρχαίων, που μας τα έχουν κάνει «σελεμουάρ» οι Γάλλοι…
Οι Παριζιάνοι, πάντως, προσπαθούν να επανέλθουν στους φυσιολογικούς ρυθμούς τους. Τα καφέ γέμισαν με φιλοσόφους που αναλύουν την υπαρξιακή διάσταση της απώλειας, ενώ κάποιοι πιο πρακτικοί πρότειναν να αντικαταστήσουν τη Μόνα Λίζα με μια αφίσα της Μπριζίτ Μπαρντό. «Εχει το ίδιο μυστήριο χαμόγελο και είναι σαφώς πιο Γαλλίδα» είπαν.
Το Λούβρο ανακοίνωσε ότι θα εντείνει τα μέτρα ασφαλείας. Από εδώ και στο εξής, κάθε επισκέπτης θα πρέπει να υπογράφει δήλωση ότι δεν κατάγεται από κάποια πρώην αποικία.
Ετσι, οι Γάλλοι έμαθαν με τον δύσκολο τρόπο ότι όπως δεν υπάρχει τέχνη χωρίς έμπνευση, δεν υπάρχει και Λούβρο χωρίς λίγη… ληστεία. Και αν τελικά τα έργα δεν επιστραφούν ποτέ, τουλάχιστον μπορούν να παρηγορηθούν με τη σκέψη πως, για πρώτη φορά, ήταν οι ίδιοι τα θύματα «πολιτισμένης λεηλασίας», για να μην ξεχνιόμαστε…
