Η πρωτοβουλία της Ελλάδας για τη διοργάνωση μαζί με χώρες από τρεις ηπείρους, με διαφορετικές θρησκείες και φυλετικές καταβολές, θα δώσει κύρος στη χώρα
Στις εκπομπές μου στο αθλητικό ραδιόφωνο Libero 107,4 της Θεσσαλονίκης εξηγώ συχνά ότι υστερεί η ΕΠΟ και ο κ. Γκαγκάτσης σε διεθνή παρέμβαση, εξ ου και η αναιμική παρουσία μας σε FIFA και UEFA.
- Του Κ. Αϊβαλιώτη*
Οσα είπε ο Ηλιόπουλος της ΑΕΚ είναι εύγλωττα: το γήπεδο της Ράγιο Βαγεκάνο, στο οποίο έπαιξε η ΑΕΚ τον 1ο προημιτελικό του Conference League, ήταν μάλλον για… γέλια, καθώς δεν είχε προδιαγραφές UEFA, κάτι που φαινόταν άλλωστε και διά γυμνού οφθαλμού.
Ο πρόεδρος της ΑΕΚ εξήγησε ότι εγκαταστάσεις, αγωνιστικός χώρος, αποδυτήρια κ.λπ. δεν ήταν της προκοπής, την ίδια ώρα που η UEFA σε άλλες περιπτώσεις δείχνει υπέρμετρη τυπολατρία. Οσο εμείς είμαστε υποτονικοί, ο «λογαριασμός» έρχεται στις ελληνικές ομάδες, οι οποίες τιμωρούνται και με υψηλά πρόστιμα για σχεδόν ψύλλου πήδημα, όπως π.χ. την καθυστέρηση κάποιων λεπτών στην έναρξη ενός διεθνούς αγώνα. Η δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων για την Ολυμπιάδα της Αθήνας έδωσε ώθηση στη γενικότερη ανάπτυξη, παρόλο που το κόστος δεν ήταν μικρό: σε ερώτηση που είχα κάνει ως βουλευτής το 2010, μου είχε απαντήσει το υπουργείο Πολιτισμού ότι οι Ολυμπιακοί μάς κόστισαν 8 δισ. ευρώ, όμως μάλλον μακριά από την πραγματικότητα είναι το ποσό αυτό. Οι Ολυμπιακοί άφησαν πίσω τους αθλητικές εγκαταστάσεις που πολλές ρήμαξαν και ορισμένες αξιοποιήθηκαν.
Αφησαν, όμως, και το μετρό, το αεροδρόμιο της Αθήνας, την Αττική Οδό κ.λπ., αλλά και επιτυχίες σε άλλους τομείς, όπως π.χ. η εξάρθρωση της (αρκετά ύποπτης) τρομοκρατίας. Η διοργάνωση των Αγώνων του 2004 ήταν -και πρέπει να το πούμε αυτό- οι ασφαλέστεροι που διοργανώθηκαν ποτέ, χωρίς κανένα παρατράγουδο και ως απόδημος στο Βέλγιο (εκείνη την εποχή εργαζόμουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) ήμουν περήφανος που οι ξένοι θαύμαζαν την όλη διοργάνωση και την αισθητική των Αγώνων της Αθήνας.
Η υποψηφιότητα της Ελλάδας για τη συνδιοργάνωση ενός Μουντιάλ μαζί με χώρες όπως π.χ. η Κύπρος, το Ισραήλ και η Αίγυπτος θα είχε πολλαπλά οφέλη για την εικόνα μας και για πρώτη φορά από το 2004 η Ελλάδα θα επανεμφανιζόταν με δυναμικό τρόπο σε ένα πεδίο αξιώσεων. Στη Βουλή την περίοδο 2007 ως 2012 αλλά και όλα αυτά τα χρόνια εξηγώ ότι ένας τρόπος για να ξεφύγει η χώρα από την ανυποληψία είναι να τεθεί ένας εθνικός στόχος και να παλέψουμε οι Ελληνες να τον ξαναπετύχουμε, όπως κάναμε το 2004.
Επί χρόνια η Ελλάδα ακουγόταν διεθνώς μόνο για τα Μνημόνια, την τρόικα κ.λπ. και εσχάτως για τις υποκλοπές ή τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Η συνδιοργάνωση του Μουντιάλ θα εμπέδωνε την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες της χώρας, ενώ ήδη αποκτούμε και αξιόλογα γήπεδα ποδοσφαίρου, άρα σε υποδομές θα είμαστε επαρκείς. Η πρωτοβουλία της Ελλάδας για τη διοργάνωση μαζί με χώρες από τρεις ηπείρους (Ευρώπη, Ασία και Αφρική) με διαφορετικές θρησκείες και φυλετικές καταβολές θα δώσει κύρος στη χώρα και θα θέσει έναν υψηλό στόχο στην υλοποίηση του οποίου θα (ξανα)συνεργαστούν μεθοδικά όλοι οι Ελληνες.
* π. βουλευτή Β’ Αθηνών
