Η αυτολατρεία του κ. Μητσοτάκη σπάει κάθε Κυριακή νέο ρεκόρ με αυτό το εβδομαδιαίο φυλλάδιο αυτοθαυμασμού, διευρύνοντας επικίνδυνα το χάσμα με την κοινωνία των πραγματικών ανθρώπων – όχι των αριθμών.
• Την «επιστροφή στην κανονικότητα» σαλπίζει με έπαρση στον επίλογο της χθεσινής κυριακάτικης ανάρτησής του ο πρωθυπουργός, ύστερα από μια μακροσκελή -«εμφανώς μεγαλύτερη», όπως τη χαρακτηρίζει με προσποιητή σεμνότητα- ανασκόπηση του κυβερνητικού έργου της περασμένης εβδομάδας. Και πραγματικά αναρωτιέται κανείς τι ακριβώς εννοεί ο κ. Μητσοτάκης με αυτή την «επιστροφή στην κανονικότητα», που μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό τέχνασμα παρά με ουσιαστική πολιτική πρόταση…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Επιστροφή στην κανονικότητα είναι το μεγαλοπρεπές κατεβατό που τα χωράει όλα, επιδερμικά και επιφανειακά, αρκεί να υπηρετούν το επίσημο κυβερνητικό αφήγημα: από τον Μακρόν, τη Μεσόγειο, την Κύπρο, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση, μέχρι το πλεόνασμα, τα ενοίκια, το diesel, τους αγρότες, τους συνταξιούχους, τα λαθραία καπνικά και τις επαναπατρισμένες αρχαιότητες – με φινάλε τη λογιστική μείωση του δημόσιου χρέους, που παρουσιάζεται ως μεγάλη επιτυχία.
• Αυτό το εβδομαδιαίο δελτίο ύλης μπορεί να αλλάζει «βιτρίνα» όσο θέλει, αλλά η φιλοσοφία του παραμένει πιστό copy-paste: η ίδια κουραστική κωμωδία της κυβερνητικής αυτάρκειας και αυτοϊκανοποίησης, που επιμένει να προσποιείται ότι δεν βλέπει την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που, δυστυχώς, συνθέτει μια βαθιά τραγωδία για μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας.
• Για τον κ. Μητσοτάκη, «επιστροφή στην κανονικότητα» σημαίνει πρωτίστως αλλαγή ατζέντας: να θάψει κάτω από το χαλί όχι μόνο τα ζητήματα κράτους δικαίου, την κακοποίηση των θεσμών, τη διαφθορά και τον πελατειασμό, αλλά και την ίδια την ουσία των προβλημάτων που ο ίδιος προσπαθεί να ωραιοποιήσει με τόση επιμέλεια και επικοινωνιακή μαεστρία.
• Στο κυριακάτικο αυτιστικό αφήγημά του ο πρωθυπουργός αντιμετωπίζει ακόμη και την υγεία, τη φτώχεια, την ακρίβεια, την παιδεία, τη δημόσια ασφάλεια και τον πολιτισμό μέσα από ένα πρίσμα αλαζονικής αυταρέσκειας που ξεπερνά ακόμη και τα όρια της κλασικής υπερβολής, αγνοώντας επιδεικτικά τις καθημερινές δυσκολίες των πολιτών…
• Για τον κ. Μητσοτάκη όλα βαίνουν καλώς. Η χώρα σφύζει από πρόοδο, σταθερότητα και διεθνές κύρος, χωρίς να επιτρέπεται η παραμικρή ένσταση, ο παραμικρός αντίλογος, ούτε καν μια στοιχειώδης συζήτηση. Με αυτό το μηχανιστικό λιβάνισμα νομίζει ότι μπορεί να καλύψει τις βαριές οσμές της πνιγηρής πραγματικότητας;
• Η αυτολατρεία του κ. Μητσοτάκη σπάει κάθε Κυριακή νέο ρεκόρ με αυτό το εβδομαδιαίο φυλλάδιο αυτοθαυμασμού, διευρύνοντας επικίνδυνα το χάσμα με την κοινωνία των πραγματικών ανθρώπων – όχι των αριθμών. Των ανθρώπων που, ακόμα κι όσοι δεν οργίζονται ανοιχτά, δυσκολεύονται καθημερινά ή απλώς αμφιβάλλουν. Κι αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με το αφήγημά του, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Αυτή η φράση τού ταιριάζει γάντι. Διότι όταν ο πρωθυπουργός μιλά για «επιστροφή στην κανονικότητα», προφανώς εννοεί την εικονική του πραγματικότητα…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
