Εχω νιώσει να χάνω συχνά την… μπάλα από τον εγωισμό μου, να υποφέρω τόσο, να χρειάζομαι βοήθεια και να Του ζητάω να παρέμβει και να μου ξεριζώσει τον εγωισμό!Eνας από τους πιο ταλαντούχους και αγαπητούς ηθοποιούς είναι αναμφίβολα ο Θοδωρής Αθερίδης. Το ευρύ κοινό τον έχει γνωρίσει μέσα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους του στην τηλεόραση και στο θέατρο ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, ενώ σημαντική παρουσία είχε και σε κινηματογραφικές ταινίες. Στη συνέντευξη που ακολουθεί ανοίγει την καρδιά του και μιλά για τον Θεό και την έννοια της θρησκευτικής πίστης, αλλά και για το πώς η αγάπη του προς τον Θεό συνέβαλε ώστε να ξεπεράσει πολλά και σοβαρά προβλήματα στη ζωή του.
Είστε από τους λίγους ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου που έχουν εκφράσει πολύ θαρρετά τη θρησκευτική πίστη τους και, φυσικά, αισθάνονται άνετα να τη δημοσιοποιούν σε περισσότερο κόσμο.
Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να το εκφράσω, αλλά έχω την αίσθηση ότι έχει μια γλύκα η πίστη στον Θεό! Εάν είναι έμφυτη ή όχι η πίστη προς τον Θεό, ειλικρινά δεν μπορώ να σας το απαντήσω. Εχω δει όμως κατ’ εξακολούθηση ανθρώπους οι οποίοι έχουν μεν αποκτήσει παιδεία ίδια με τους υπολοίπους, εντούτοις κάποιοι από αυτούς είναι πιστοί και άλλοι όχι. Δεν έχω καταλάβει τι κάνει κάποιον να πιστεύει και έναν άλλο να μην πιστεύει. Είναι και αυτό ένα μυστήριο!
Σε εσάς η έννοια της πίστης αποκαλύφθηκε με αφορμή ένα σημαντικό για τη ζωή σας γεγονός ή ήταν απόρροια της σχέσης της οικογένειάς σας με την Εκκλησία;
Το δικό μου περιβάλλον θα το χαρακτήριζα ελαφρώς συγκρουσιακό. Και δεν εννοώ με αυτό ότι ήταν νοσηρό. Αλλά ότι ο πατέρας μου ήταν αριστερός και δεν πίστευε ποτέ στον Θεό, ενώ η μητέρα μου πίστευε στον Θεό, πήγαινε συχνά στην εκκλησία και άναβε το καντηλάκι στο σπίτι – χωρίς, βέβαια, υπερβολές. Σε αυτό το περιβάλλον εγώ εμφάνιζα δύο εαυτούς: ο ένας ήταν ότι μου άρεσε να είμαι απόλυτα ρεαλιστής και, απ’ την άλλη πλευρά, όλες οι υπαρξιακές – μεταφυσικές ανησυχίες μου συνέκλιναν στο ότι δεν έχει νόημα αυτή η ζωή εάν δεν υπάρχει Θεός! Στην εφηβεία αυτή η σύγκρουση με είχε οδηγήσει ώστε να γίνω μέλος της ΚΝΕ (σ.σ.: η νεολαία του ΚΚΕ). Επειδή όμως πίστεψα ότι δεν μπορούσα να «παντρέψω» συγχρόνως δύο πράγματα, τον Θεό και τον ιστορικό υλισμό – μαρξισμό, έτσι όπως τον αντιλαμβανόμουν, είχα πάρει την απόφαση να σταματήσω να προσεύχομαι και να μην ασχολούμαι με τον Θεό. Δεν άντεξα όμως να ζω έτσι, χωρίς τον Θεό!
Υπήρξαν άνθρωποι που σας επηρέασαν στην ανάπτυξη της θρησκευτικής πίστης;
Η αγαπημένη μου φίλη Γεωργία Αποστόλου, εξαιρετική ηθοποιός, την οποία δυστυχώς έχουμε χάσει, όταν τη γνώρισα, ήταν άνθρωπος του Θεού. Και αυτή ήταν που με έφερε σε επαφή με τον πνευματικό μου. Είχε πάρα πολύ δυνατή πίστη και μακάρι να ήμουν και εγώ σε θέματα πίστης όπως αυτή!
Συνέβη κάποιο γεγονός που σας ταρακούνησε και σας ώθησε να πλησιάσετε ακόμα περισσότερο στον λόγο του Θεού;
Δεν σημειώθηκε κάτι συγκεκριμένο. Πρέπει να σας πω ότι στην εφηβεία μου υπέφερα από κρίσεις πανικού. Αλλά δεν γνωρίζω εάν αυτό το πρόβλημα συνέτεινε ώστε να μεγεθυνθεί η πίστη μου. Η αλήθεια είναι πως, όταν συνδέσεις τα πράγματα μέσω του Θεού, παύουν αυτά να εμπεριέχουν αναπάντητα βασανιστικά ερωτήματα! Εχοντας το μυαλό σου στη μέριμνα, στην πρόνοια του Θεού, τα πράγματα δένουν αρμονικά μεταξύ τους και πλησιάζουν πιο πολύ στην έννοια του όλου και την προσαρμογή σε μια γενικότερη κατάσταση που σε περιβάλλει. Οσοι πιστεύουν στον Θεό δεν έχουν λύσει όλα τα ζητήματα σε σχέση με τους υπολοίπους. Σ’ εμένα η έννοια της πίστης έχει μια ποιητική διάσταση. Και, χωρίς τον Θεό, δεν βρίσκω καμία ποίηση! Στεγνώνει ο κόσμος χωρίς τον Θεό!
Οι κρίσεις πανικού στην εφηβεία σας αντιμετωπίστηκαν χάρη στην πνευματική δύναμη που περικλείει η προσευχή;
Ναι, με τη βοήθεια της προσευχής έγινε! Απέφυγα να επισκεφθώ κάποιον ψυχίατρο και να πάρω φάρμακα. Ξέρετε, βασανίστηκα και δεν έχει τελειώσει αυτό! Κάθε άνθρωπος διαθέτει μια πνοή, είναι φτιαγμένος με κάποιον τρόπο και δεν αλλάζει αυτό το πράγμα. Τα ίδια προβλήματα τα βρίσκεις και στα γεράματά σου – δεν αλλάζει αυτό. Ο αγώνας είναι διαρκής και δίνεις εξετάσεις! Με εμένα συμβαίνει το εξής περίεργο: όταν είμαι πολύ χάλια, επειδή κλείνομαι στον εαυτό μου και ο φόβος δεν σε αφήνει να αγαπάς, εκείνη την ώρα δεν λειτουργεί τίποτα. Οταν όμως βρίσκομαι ανάμεσα σε μια μεσαία έως καλή κατάσταση, τότε πλημμυρίζει ο Θεός μέσα μου! Τότε βλέπω τα πράγματα μέσα από τη θεϊκή πνοή του! Η πίστη μου στον Θεό λειτουργεί καλύτερα όταν είμαι χαλαρός και όταν τα βλέπω σύμφωνα πάντα με τη σοφία που Αυτός τα εποίησε!
«Υπάρχει μια αθεΐα, ένας αγνωστικισμός, εντούτοις όλοι πριν από την παράσταση κάνουν τον σταυρό τους»
Υπήρξε κάποιο άλλο γεγονός όπου η θρησκευτική πίστη έπαιξε καθοριστικό ρόλο ώστε να απαλλαγείτε, να λυτρωθείτε οριστικώς από ένα σοβαρό πρόβλημα;
Δέχθηκα μεγάλη βοήθεια από τον Θεό στην αντιμετώπιση του προβλήματος που είχα με τον αλκοολισμό! Στο πρόγραμμα με τους Ανώνυμους Αλκοολικούς -όπου πήγαινα για έξι μήνες- υπάρχει η «προσευχή της γαλήνης». Με αυτή ζητάμε από τον Θεό να μας δώσει δύναμη και κουράγιο. Αυτή η προσευχή έχει σχέση με την πίστη γενικώς στον Θεό, όπως τον αντιλαμβάνεται κάθε άνθρωπος ξεχωριστά και σε όποια θρησκεία ανήκει αυτός. Εχουν, λοιπόν, αναγνωρίσει στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ότι, χωρίς την πίστη στον Θεό, δύσκολα βγαίνεις από αυτό το πρόβλημα! Με τη βοήθεια της «προσευχής της γαλήνης» αλλά και τη δική μου, προσωπική προσευχή στον Θεό, από τον Σεπτέμβριο του 1999 έως σήμερα έχω παραμείνει καθαρός και νηφάλιος! Η βοήθεια του Θεού ήταν εξίσου σημαντική και σε ένα άλλο θέμα: Την κόρη μου την έκανα πολύ μικρός, στην ηλικία των 25 χρονών, όταν η γυναίκα μου έμεινε έγκυος, αν και δεν ήμασταν ακόμη παντρεμένοι, ενώ το μόνο πράγμα που δεν ήθελα τότε ήταν ένα παιδί! Δεν μπορούσα να διανοηθώ τον εαυτό μου στον ρόλο του πατέρα. Δοκιμάστηκα πάρα πολύ ώσπου να πάρω την απόφαση να κάνω το παιδί, για το οποίο είμαι απόλυτα υπερήφανος. Είναι ό,τι καλύτερο έχω κάνει στη ζωή μου! Μέσω της προσευχής και της πίστης μου στον Θεό, πήρα τη σωστή απόφαση! Διαφορετικά, το παιδί θα το «ρίχναμε»!
Η έλευση μιας νέας ζωής είναι από μόνη της ένα θεϊκό δώρο…
…Και θα ήταν τεράστια αμαρτία να αρνηθώ το δώρο ενός μεγάλου έρωτα που ένιωθα για τη γυναίκα μου, το οποίο μας δόθηκε απλόχερα από τον Θεό. Να έχω την αχαριστία να «ρίξουμε» το παιδί, για να βολέψω έτσι τον εαυτό μου!
Ο ίδιος ο έρωτας είναι και αυτός ένα δώρο του Θεού, που λυτρώνει τον άνθρωπο από το βάρος της μετριότητάς του;
Πιστεύω ότι ο Θεός έδωσε τον έρωτα στον άνθρωπο για να πάρει έτσι ο άνθρωπος ένα μικρό δείγμα τού πώς είναι η σχέση του με τον Θεό! Οτι είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση.
Πώς αντιλαμβανόμαστε ότι εμπεριέχουμε τον λόγο και τη χάρη του Θεού στις καθημερινές μας δραστηριότητες;
Εμπειρικά μιλώντας, θα σας πω ότι στις διαπροσωπικές σχέσεις όλη η μαγεία είναι το αίσθημα της αγάπης. Μόνο έτσι καταλαβαίνω ότι είναι σε μια σχέση παρών ο Θεός. Η απουσία του Θεού είναι αυτή η διαρκής καχυποψία. Ειδικά σήμερα ζούμε στην πιο σκληρή εποχή, αφού, ό,τι και αν πει κάποιος, υπάρχει αντίλογος, ακόμη και εάν η πρόθεσή του είναι καλή.
Η αθεΐα σήμερα είναι διαδεδομένη όσο ποτέ άλλοτε, ειδικά στον δικό σας καλλιτεχνικό χώρο;
Υπάρχει μια αθεΐα και ένας αγνωστικισμός -αφού έτσι προτιμούν καλύτερα να το ονομάζουν-, εντούτοις όλοι πριν από την παράσταση κάνουν τον σταυρό τους! Οταν ταξιδεύουν στο αεροπλάνο, κάνουν τον σταυρό τους άθεοι άνθρωποι. Δεν μπορώ να βγάλω άκρη! Πιστεύω σε αυτό που έχει πει ο πνευματικός μου: «Ο άνθρωπος είναι τόσο μόνος του ακόμη και όταν είναι με άλλους ανθρώπους, που, εάν δεν είχε τον Θεό, θα τρελαινόταν!» Το πρόβλημα δεν είναι όταν αρνείσαι τον Θεό, επειδή ο Θεός έχει μέριμνα και για όποιον Tον αρνείται. Το πρόβλημα είναι μήπως σε αρνηθεί ο Θεός! Σε αυτό το σημείο νομίζω ότι πρέπει ν’ αρχίζει για κάποιον το… σκληρό ροκ!
Η γνωριμία του με τον Αγιο Παΐσιο, ο λόγος του Αγ. Πορφυρίου και ο πνευματικός του
Διατηρείτε τακτική επαφή με κάποιον ιερέα-πνευματικό;
Ναι, έχω έναν πνευματικό και προσπαθώ να διατηρώ όσο πιο τακτική επαφή γίνεται. Η εξομολόγηση δεν είναι τόσο συχνή. Εχω περισσότερη ανάγκη να τον βλέπω και να μου δίνει την ευχή του, να χαιρετιόμαστε και να παρακολουθώ τη θεία λειτουργία του. Εχω μεγάλη αγάπη και πίστη στον πνευματικό μου. Πιστεύω ότι έχει αφεθεί στο να προσφέρει.
Τι είναι αυτό που καθιστά κάποιον καλύτερο χριστιανό σε σχέση με κάποιον άλλο;
Νομίζω ότι μόνο οι πράξεις μας είναι αυτές που έχουν σημασία. Και όχι αυτά που έχει κάποιος μέσα στο μυαλό του. Η ζωή σου γίνεται καλύτερη όταν προσπαθείς να έχεις τον Θεό μέσα σου!
Ο πλέον αγαπημένος σας Αγιος ποιος είναι;
Είχα γνωρίσει στο Αγιον Ορος τον Αγιο Παΐσιο και έχω διαβάσει τον βίο και τους λόγους του Αγίου Πορφυρίου, που μου ξεκουράζουν την καρδιά όταν τους διαβάζω! Ο Πορφύριος συμβούλευε να μην παλεύουμε με το κακό. Ο καλύτερος τρόπος είναι απλώς να σκέφτεσαι το καλό! Οσο παλεύεις το κακό τόσο αυτό έρχεται πιο κοντά σου! Επίσης, αγαπημένος μου είναι και ο Αγιος Νεκτάριος στην Αίγινα.
Το μεγαλύτερο δίδαγμα από τη διδασκαλία του Χριστού;
Είναι η εσωτερική επανάσταση της αγάπης! Η έννοια της μετάνοιας και της συγχώρησης. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να μάθεις εσύ να συγχωρείς και όχι να σε συγχωρήσει ο Θεός!
Εχετε βρεθεί ποτέ στη θέση να ζητήσετε συγγνώμη με πολύ έντονο τρόπο, σχεδόν συντετριμμένος;
Δεν μου έχει τύχει. Δεν ξέρω εάν είναι αυτό καλό ή κακό. Μου έχει όμως τύχει στην προσευχή μου να παραδεχθώ σχεδόν ότι δεν ξέρω τι μου γίνεται και να παρακαλώ τον Θεό να με απαλλάξει από τον εγωισμό μου! Εχω νιώσει να χάνω συχνά την «μπάλα» από τον εγωισμό μου, να υποφέρω τόσο και να χρειάζομαι βοήθεια. Και να ζητάω από τον Θεό να παρέμβει και να μου ξεριζώσει τον εγωισμό!
Τι άλλο ζητάτε από τις προσευχές σας;
Δεν ζητάω τίποτε άλλο, παρά μόνο έλεος. Από την προσευχή του Αγίου Πορφυρίου έχω μάθει ότι ο Θεός γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμάς τι χρειαζόμαστε. Δεν χρειάζεται να κρατάμε εμείς λίστα! Είμαι βέβαιος ότι ο Θεός ξέρει πως, πάνω από όλα, ζητάω την υγεία των δικών μου ανθρώπων.
