Με την ευλογία του μητροπολίτη Νεαπόλεως επιτελείται από 40 γυναίκες ένα θαύμα • Άρθρο της «δημοκρατίας» Β. Ελλάδος Ρεπορτάζ
Θάνος Χερχελετζής
H μυρωδιά του σπιτικού φαγητού που αναδύεται πίσω από τον Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων «σπάει» τη μύτη. Πέντε γυναίκες μαγειρεύουν με πολλή αγάπη και μεράκι, για να ταΐσουν περισσότερους από 500 απόρους, ανέργους και αστέγους. Τα τελευταία 46 χρόνια, με τις πρώτες αχτίδες του ήλιου, με ζέστη, κρύο, χιόνια ή βροχή στήνουν αδιάλειπτα μια γιορτή αλληλεγγύης και προσφοράς, για να ανακουφίσουν όσους έχουν ανάγκη. Στο συσσίτιο του Ιερού Ναού των Αγίων Πάντων της Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως επιτελείται καθημερινά με την ευλογία του μητροπολίτη Βαρνάβα ένα θαύμα προς τον συνάνθρωπο, χάρη στην εθελοντική προσφορά περισσότερων από 40 γυναικών.
«Το συσσίτιο των Αγίων Πάντων είναι από τα παλαιότερα της Θεσσαλονίκης, καθώς λειτουργεί ασταμάτητα από το 1971. Σήμερα περισσότερες από 40 εθελόντριες αφήνουν για λίγο σπίτια, παιδιά και εγγόνια, κι έρχονται εδώ για να διακονήσουν τον συνάνθρωπο που πάσχει, έχει προβλήματα και ζει στην ανέχεια» τονίζει στη «δημοκρατία» ο πατήρ Αλέξανδρος, υπεύθυνος του ενοριακού συσσιτίου.
«Αυτές οι κυρίες είναι το διαμάντι του συσσιτίου, γιατί ακόμη κι αν είχαμε όλα τα αγαθά, αν δεν υπήρχαν αυτές να μαγειρεύουν με τόση αγάπη και προθυμία δεν θα κάναμε τίποτα» προσθέτει συγκινημένος ο ιερέας.
Η 70χρονη Σοφία Καζαντζή πέρασε σχεδόν τη μισή ζωή της μαγειρεύοντας, ώστε να μην πεινούν συνάνθρωποι που έχουν ανάγκη. Για πρώτη φορά βρέθηκε στα μαγειρεία του συσσιτίου πριν από περίπου 30 χρόνια. «Μια φίλη μου προσέφερε τις υπηρεσίες της και από περιέργεια θέλησα να δω τι κάνει, έτσι την ακολούθησα. Εντυπωσιάστηκα, κάτι μέσα μου με παρακίνησε να πιάσω τις κουτάλες και να μαγειρέψω. Από τότε έρχομαι συνέχεια. Η χαρά που νιώθω κάθε φορά που το φαγητό ετοιμάζεται για να φάνε όσοι έχουν ανάγκη δεν περιγράφεται» τονίζει χαμογελώντας. «Η κυρία Σοφία ήταν η αφορμή για να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στο συσσίτιο. Εμαθα τι έκανε μαζί με άλλες γυναίκες, για να ανακουφίζουν τους απόρους και τους αστέγους, και θέλησα να βοηθήσω. Τα τελευταία 10 χρόνια προσφέρω με όλη την καρδιά μου. Η αίσθηση της χαράς που προέρχεται από την προσφορά προς τον συνάνθρωπο δεν περιγράφεται με λόγια» λέει συγκινημένη η Ιωάννα Μυλοπούλου.
Η Γεωργία Ιωαννίδου στέκεται λίγο πιο πίσω της, μπροστά από τις τεράστιες κατσαρόλες, και προσθέτει λάδι στο φαγητό. «Στην αρχή δεν έλεγα σε κανέναν ότι βοηθάω στο συσσίτιο των Αγίων Πάντων. Αισθανόμουν ότι δεν έπρεπε. Σήμερα, όμως, νιώθω ότι πρέπει να το λέμε για να παρακινούμε κι άλλους ανθρώπους να κινητοποιηθούν και να βοηθούν όσους έχουν ανάγκη» σημειώνει στη «δημοκρατία».
«Ακόμη και αυτή τη δύσκολη εποχή υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται τον συνάνθρωπό τους και βοηθούν» υπογραμμίζει ο πατήρ Αλέξανδρος και προσθέτει: «Το μήνυμα είναι αυτό: Για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες, πρέπει ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες εποχές που βιώνουμε να βγούμε από τον εαυτό μας, να κοιτάξουμε τον διπλανό μας και να μοιραστούμε αυτό που έχουμε με τον συνάνθρωπό μας».
