Η κυβερνητική πολιτική έχει αποτύχει στην πλήρη και ισότιμη εφαρμογή του Συντάγματος και των νόμων σε κάθε σπιθαμή της ελληνικής επικράτειας
Τα τελευταία γεγονότα στο ΑΠΘ, με την άγρια επίθεση «αντιεξουσιαστών» σε αριστεριστές των ΕΑΑΚ, που οδήγησε μερικούς στο νοσοκομείο, είναι μια απλή απόδειξη πως η κυβερνητική πολιτική έχει αποτύχει στο αυτονόητο, ήτοι στην πλήρη και ισότιμη εφαρμογή του Συντάγματος και των νόμων σε κάθε σπιθαμή της ελληνικής επικράτειας. Η ανάκτηση των πανεπιστημιακών χώρων, που έχουν καταληφθεί από εγκληματικές οργανώσεις, με την κυριολεκτική σημασία του Ποινικού Κώδικα, δεν επιτεύχθηκε.
Ο λόγος, τον οποίο η ταπεινότης μου είχε προβλέψει, οφείλεται στη φοβική και γκροτέσκα προσέγγιση του θέματος, μην τυχόν και κάνουν βαβά οι καταληψίες τραμπούκοι της αριστερίλας και το επικοινωνιακό τους σύστημα μετά μας λέει φασίστες. Εν ολίγοις στην κυβέρνηση φοβήθηκαν μην τους πουν φασίστες οι αληθινοί φασίστες. Οταν είσαι μια μικρή μειοψηφία που εφαρμόζεις τις ολοκληρωτικές απόψεις σου με ρόπαλα, πέτρες, μολότοφ, ομαδικούς ξυλοδαρμούς, απειλές κατά φοιτητών και διδασκόντων, διαλύεις συνεδριάσεις οργάνων, επιβάλλεις τεχνητή πλειοψηφία αποκλείοντας με βία και απειλές τους διαφωνούντες, βανδαλίζεις δημόσια και ιδιωτική περιουσία, πώς λέγεσαι;
Κόκκινος ή κοκκινόμαυρος φασίστας, αλλά πάντως φασίστας, σε διάκριση από τους ορίτζιναλ μαύρους φασίστες του Μπενίτο του ποζαδόρου, που τον ρεζιλέψαμε στην Αλβανία, που κι αυτοί ήταν αίρεση της αριστεράς, απλά μια από τις διαφορές τους από τα αριστερά ξαδερφάκια τους και τους αντιεξουσιαστές τραμπούκους ήταν πως ήταν πλυμένοι, περιποιημένοι και κουρεμένοι στην πένα. Το δε μίσος μεταξύ των διάφορων εκφάνσεων της αριστερίλας και όλων αυτών εναντίον των αυθεντικών νεοφασιστών, ασχέτως της ανυπαρξίας των τελευταίων στα πανεπιστήμια, είναι και ένα είδος ενδοοικογενειακής βίας.
Το κράτος δεν μπορεί να πει «ας αφήσουμε τα ιδεολογικά ξαδερφάκια να δέρνονται μεταξύ τους, Κνίτες με αριστεριστές και αντιεξουσιαστές εναντίον όλων. Εγινε εκείνη η κωμικοτραγική προσπάθεια με τη συχωρεμένη την Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Αοπλα Στρουμφάκια, τα οποία γυρίζανε για λίγο καιρό σαν ηλεκτρόνια γύρω από τους πανεπιστημιακούς χώρους και τα φυλούσε η κανονική, ένοπλη, Αστυνομία. Τι έγινε; Μια τρύπα στο νερό, όπως επίσης είχε προβλέψει η ταπεινότης μας, η Πανεπιστημιακή Αστυνομία διαλύθηκε και το προσωπικό απορροφήθηκε από άλλες υπηρεσίες.
Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει προ πολλού να γίνει επιτέλους το αυτονόητο. Πρώτα να εξοπλιστεί θεσμικά ο Ποινικός μας Κώδικας με μερικές ρυθμίσεις για τα εγκλήματα εντός πανεπιστημίων, ώστε να πηγαίνουν φυλακή χωρίς αναστολή ή μετατροπή οι δράστες, να αποζημιώνουν τις ζημίες, να αναστέλλεται με την ποινική δίωξη η φοιτητική ιδιότητα και να χάνεται ισοβίως με την αμετάκλητη καταδίκη. Α, ξέρετε πόσοι τραμπούκοι φοιτητές έχουν χάσει τη φοιτητική ιδιότητα επειδή βανδάλισαν το πανεπιστήμιό τους, έχτισαν πρυτάνεις, έδειραν συμφοιτητές και διδάσκοντες ή προσπάθησαν να κάψουν ζωντανούς αστυνομικούς;
Ούτε ένας. Γι’ αυτό μην ξανααποκαλέσετε «μπορντέλο της Καλλέργαινας» το κράτος. Το ευαγές ίδρυμα της Καλλέργαινας είχε κανόνες, τάξη και ευπρέπεια. Αφού λοιπόν ψηφιστεί ο νόμος και δημοσιευτεί στο ΦΕΚ, και ιδρυθούν κανονικά Αστυνομικά Τμήματα Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, ένοπλα και με όλα τα κομφόρ, όπως Τμήμα Ασφαλείας ή όπως τα μετονομάσαμε για να μην παθαίνει ψυχολογικά η Αριστερά, το επόμενο πρωί θα πρέπει αυτή, η κανονική Αστυνομία, να μπει σε όλα τα πανεπιστήμια, να μπουν τουρνικέ και να γίνεται μόνο ελεγχόμενη είσοδος και έξοδος, ενώ οι χώροι θα περιπολούνται από τα αστυνομικά όργανα, όπως όλοι οι δημόσιοι χώροι, όπως κάνει η Campus Police, εκεί όπου σπούδασε ο πρωθυπουργός.
Είναι δεδομένο πως οι τραμπούκοι, που νομίζουν πως είναι τσιφλίκι τους τα πανεπιστήμια, θα αντιδράσουν δυναμικά. Και τότε πρέπει επίσης να γίνει κάτι για πρώτη φορά. Οταν οι Μάου Μάου των «προοδευτικών δυνάμεων» θα έρθουν να κάνουν τα γνωστά καφριλίκια, να μη φύγει κανείς, ούτε ένας, ούτε μία. Να συλληφθούν όλοι, να πάνε στο Αυτόφωρο και από κει στη φυλακή και όσοι θα είναι φοιτητές να αποχαιρετήσουν για πάντα το πανεπιστήμιο. Μόλις θα κάτσουν οι πρώτες δεκάδες στον πάγκο και θα φύγουν μετά την κλούβα των Μεταγωγών, θα ισιώσει το «επαναστατικό» τους φρόνημα, το οποίο τροφοδοτούσε τόσα χρόνια η ενοχική αβελτηρία της Κεντροδεξιάς. Και προς έκπληξή της η κυβέρνηση θα ανακαλύψει πως η αποδοχή μιας τέτοιας σκληρής πολιτικής θα έχει ποσοστά αποδοχής στην κοινωνία σοβιετικού τύπου αλλά αληθινά. Είναι καιρός να σοβαρευτούμε και να τελειώσουμε με την μπίχλα των κοκκινόμαυρων τραμπούκων.
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
