Μήπως ήρθε η ώρα η Ελλάδα να κάνει διαβήματα στις χώρες που στέλνουν τμήματα και παρατηρητές, διαμαρτυρόμενη γιατί συμμετέχουν σε μια διαδικασία που είναι προφανές ότι αποτελεί μέρος των επιθετικών σχεδίων της Τουρκίας εναντίον μας;
Η Τουρκία ετοιμάζεται να ψηφίσει τις αρχές Ιουνίου έναν νόμο ο οποίος ενσωματώνει όλες τις παράνομες και παράλογες διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για τον νόμο που μετατρέπει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε μέρος του εσωτερικού δικαίου της Τουρκίας, που σημαίνει ότι από τούδε και στο εξής όλες οι κυβερνήσεις υποχρεούνται να προσαρμόζουν τις κινήσεις τους με βάση τα προβλεπόμενα στα άρθρα του νόμου.
Με άλλα λόγια, εάν η τουρκική κυβέρνηση καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας με την Ελλάδα, είναι δεσμευμένη να κινηθεί στα όρια που καθορίζει ο υπό ψήφιση νόμος. Το ίδιο θα ισχύει και για την περίπτωση που η Τουρκία κινηθεί προς την κατεύθυνση σύνταξης και υπογραφής συνυποσχετικού με την Ελλάδα για παραπομπή του θέματος σε διεθνές δικαστήριο.
Δηλαδή, στο κρίσιμο ζήτημα από πού θα μετρήσει το διεθνές δικαστήριο για να καθορίσει τα όρια της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, η τουρκική κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένη να υποστηρίξει ότι πρώτα θα πρέπει να καθοριστεί σε ποιον ανήκουν τα 152 νησιά που συμπεριλαμβάνονται στον υπό ψήφιση νόμο και των οποίων την κυριαρχία της Ελλάδος αμφισβητεί η Τουρκία και μετά να υπογραφεί στο συνυποσχετικό ή θα απαιτήσει το ζήτημα της κυριαρχίας των νησιών αυτών να λυθεί «πακέτο» στο δικαστήριο.
Και ενώ διαγράφεται αυτή η σοβαρή απειλή για τη χώρα μας, πέραν των άλλων απειλών που θα προκαλέσει η ψήφιση του εν λόγω νόμου, ο κ. Γεραπετρίτης αλλά και… πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών είναι καθησυχαστικοί, ενώ τα φερέφωνα της κυβέρνησης διαδίδουν ότι ο νόμος γίνεται για εσωτερική κατανάλωση και δεν αφορά την Ελλάδα!!! Το πράγμα γίνεται χειρότερο αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι τις ίδιες ημέρες που είναι σε εξέλιξη αυτή η νέα παγίδα της Αγκυρας, το τουρκικό γενικό επιτελείο διεξάγει την επιθετική διακλαδική άσκηση μεγάλης κλίμακας EFES-2026, η οποία εξετάζει, χωρίς καν να νιώθει την ανάγκη να το κρύψει η Αγκυρα, την κατάληψη βασικής νήσου του Αιγαίου.
Σημειώνεται ότι η εν λόγω άσκηση, κατά τη διάρκεια της οποίας εξετάζονται και επικαιροποιούνται τα επιχειρησιακά σχέδια των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, που εγκρίνονται προσωπικά από τον ίδιο τον Ταγίπ Ερντογάν, αποτελείται από δύο κύριες φάσεις και διεξάγεται μεταξύ 11 Απριλίου και 21 Μαΐου 2026. Η πρώτη φάση διοίκησης με υποστήριξη προσομοίωσης διεξήχθη από την 1η μέχρι τη 17η Απριλίου 2026 στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη. Αυτή η φάση δοκιμάζει τις διαδικασίες διοίκησης και ελέγχου με βάση τα προβλεπόμενα επιχειρησιακά σχέδια και γίνεται επί χάρτου με τη χρήση και την υποστήριξη υπολογιστών. Διεξάγεται υπό τη διοίκηση και τον έλεγχο της διοίκησης Στρατιάς Αιγαίου, με τη συμμετοχή δημόσιων φορέων και ξένου προσωπικού.
Η δεύτερη φάση διεξάγεται επί του πεδίου, με πραγματικά πυρά επί έναν ολόκληρο μήνα, από τις 20 Απριλίου και ολοκληρώνεται την 21η Μαΐου 2026. Η φάση αυτή διεξάγεται σε περιοχές ασκήσεων του νομού Σμύρνης. Από τον όρμο Ντεμιρτζιλί, των Βουρλών, ξεκινούν τα αποβατικά με τις αποβατικές δυνάμεις και διεξάγουν την αποβατική επιχείρηση την περιοχή ασκήσεων Ντιογάνμπεη, με τη συμμετοχή και αεροκίνητων και αεραποβατικών δυνάμεων, με πυρά επιθετικών ελικοπτέρων, αεροσκαφών και πυρών πυροβολικού του πολεμικού ναυτικού.
Αυτή είναι η πιο κρίσιμη φάση της άσκησης. Είναι η περίοδος κατά την οποία στοιχεία των δυνάμεων του στρατού ξηράς, του πολεμικού ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας διεξάγουν κοινές επιχειρήσεις με πραγματικά πυρά επί του πεδίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης διεξάγονται αποβάσεις δυνάμεων πεζοναυτών, επιχειρήσεις εφόδου και δραστηριότητες εκπαίδευσης των Ειδικών Δυνάμεων.
Το τραγικό για την Ελλάδα είναι ότι στην άσκηση κατά την οποία εξετάζεται κατάληψη ελληνικής νήσου συμμετέχουν και στρατιωτικά τμήματα από 50 χώρες, μεταξύ των οποίων και συμμαχικές, ενώ στην τελική φάση, που διεξάγεται τις 20-21 Μαΐου, συμμετέχουν και διεθνείς παρατηρητές, με στόχο όχι μόνο την αποενοχοποίηση των επιθετικών σχεδίων της Τουρκίας κατά της Ελλάδας, αλλά και τη συνενοχή των συμμετεχουσών χωρών σε αυτή τη διαδικασία.
Μήπως ήρθε η ώρα η Ελλάδα, αντί να στέλνει παρατηρητή, υποτίθεται για να παρακολουθήσει και να συλλέξει πληροφορίες για την άσκηση, να αφήσει άλλους να το κάνουν για μας και να κάνει διαβήματα στις χώρες που στέλνουν τμήματα και παρατηρητές, διαμαρτυρόμενη γιατί συμμετέχουν σε μια διαδικασία που είναι προφανές ότι αποτελεί μέρος των επιθετικών σχεδίων της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδος; Και να σκεφθεί κανείς ότι ενώ γίνονται όλα αυτά η κυβέρνηση επικαλείται ακόμα και τώρα τις θετικές επιπτώσεις της Διακήρυξης Φιλίας των Αθηνών!!!
