Να μην υπογράψει τη Διακήρυξη της Ρώμης (στην επετειακή σύνοδο κορυφής για τα 60 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ) απειλεί η ελληνική κυβέρνηση, αν σε αυτή δεν συμπεριληφθούν άρθρα-ασπίδα στα εργασιακά δικαιώματα, τα οποία στον ευρωπαϊκό χώρο κινδυνεύουν με οριστική διάλυση.
Ζητά επίσης -όπως όλες οι χώρες του Νότου- και άλλες ρήτρες που προωθεί η Αθήνα, με στόχο να διασφαλιστεί ο κοινωνικός χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο άμεσο μέλλον.
Η Αθήνα επιλέγει να υψώσει τους τόνους την ώρα που η χώρα μας κινδυνεύει να βρεθεί στη… νεκρά ταχύτητα της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων.
«Πάγια διαδικασία»
«Οι προπαρασκευαστικές συζητήσεις για τη σύνταξη των διακηρύξεων πριν από ευρωπαϊκές συνόδους αποτελούν πάγια διαδικασία που δεν σχετίζεται με τα ειδικά συμφέροντα κάθε κράτους-μέλους» τονίζει το Μέγαρο Μαξίμου και ενώ η κυβέρνηση έχει επισήμως ζητήσει, εν όψει της Συνόδου της Ρώμης, να αναδειχθεί η σημασία του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.
Οπως ανέφεραν κυβερνητικές πηγές, «πάντοτε εν όψει των ευρωπαϊκών συνόδων λαμβάνουν χώρα προπαρασκευαστικές συζητήσεις για τη σύνταξη των διακηρύξεων/ανακοινωθέντων» και ότι κατά τη διαδικασία αυτή γίνεται πολιτικός διάλογος, ώστε να διαμορφωθεί το κοινό έδαφος μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε.
«Αυτή είναι μια πάγια διαδικασία που δεν σχετίζεται άμεσα με τα ειδικά συμφέροντα και τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος-μέλος» προσθέτουν οι ίδιες πηγές, για να συμπληρώσουν ότι η ελληνική πρόταση με αφορμή τα 60 χρόνια από την ίδρυση της Ενωμένης Ευρώπης σηματοδοτεί την ανάγκη για διαρκή μέριμνα της Ε.Ε. στην προστασία των εργαζομένων, που θα έχει πολλαπλά οφέλη στην πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
