Η διπλωματική διαμάχη τού έδωσε 31 έδρες στις ολλανδικές εκλογές. Δεύτερος ο Βίλντερς με 19 έδρες. «Χαστούκι» για Ντάισελμπλουμ!
Από τον
Γιώργο Τραπεζιώτη
E κμεταλλευόμενος στο έπακρο τη συνεχιζόμενη διπλωματική σύγκρουση της χώρας του με την Τουρκία, ο Μαρκ Ρούτε χθες βράδυ δεν κατάφερε απλά να αναδειχθεί νικητής των ολλανδικών εκλογών, αλλά να το πετύχει υιοθετώντας (ή… κλέβοντας) σε μεγάλο βαθμό τη ρητορική του βασικού αντιπάλου του: του εθνικιστή… εφιάλτη των Βρυξελλών Γκερτ Βίλντερς, ο οποίος κατελάμβανε τη δεύτερη θέση, δίνοντας όμως σκληρή μάχη με το κεντρώο Χριστιανοδημοκρατικό Κάλεσμα (CDA) του Σίμπραντ Μπίμα (19 έδρες), αλλά και με τους φιλελεύθερους ευρωπαϊστές Δημοκράτες 66 (D66), του Αλεξάντερ Πέτχολντ.
Την ίδια στιγμή, χθες οι Ολλανδοί με την ψήφο τους επεφύλασσαν κι ένα ηχηρότατο «χαστούκι» στο πολιτικό πρόσωπο του Εργατικού Κόμματος (PvdA) του Λόντβικ Ασερ, στο οποίο ανήκει και ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, που έλαβε μόνο 9 έδρες, χάνοντας 29 έδρες σε σχέση με τις εκλογές του 2012.
Στη νέα ολλανδική Ανω Βουλή των 150 εδρών που «γεννήθηκε» χθες, το Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία (VVD) του Ρούτε μέχρι τη 01.00 ώρα Ελλάδος εξασφάλιζε 31 έδρες, 10 λιγότερες σε σύγκριση με τις εκλογές του 2012, ενώ τo Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) του Βίλντερς αύξανε την παρουσία του στο Κοινοβούλιο κατά τέσσερις έδρες (19) σε σχέση με την τελευταία εκλογική μάχη. Μεγάλη κερδισμένη των ολλανδικών εκλογών ήταν και η Πράσινη Αριστερά του επονομαζόμενου και… «Τριντό της Ολλανδίας» Γέσε Κλάβερ, που φαίνεται ότι κατάφερε να εξαργυρώσει πολιτικά και την ομοιότητά του με τον Καναδό πρωθυπουργό, με αποτέλεσμα το κόμμα του να τετραπλασιάσει την κοινοβουλευτική δύναμή του κερδίζοντας 16 έδρες.
Εκτοι οι Σοσιαλιστές
Τέλος, χθες, στη ροή αποτελεσμάτων, στην έκτη θέση εμφανιζόταν το Κόμμα Σοσιαλιστών (SP) του Εμίλ Ρέμερ, που -τουλάχιστον προεκλογικά- δήλωνε ότι δεν αποκλείει τη συνεργασία με τον Βίλντερς αν χρειαστεί.
Αυτή τη φορά, πάντως, οι Ολλανδοί πολίτες μόνο αδιάφοροι δεν στάθηκαν απέναντι στις εκλογές, καθώς η συμμετοχή (η υψηλότερη των τελευταίων 31 ετών) ξεπέρασε το 80%, φέρνοντας στα εκλογικά κέντρα, που είχαν στηθεί ακόμη και στα πιο απίθανα σημεία (όπως σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, ανεμόμυλους, καταστήματα ή, σε μερικές περιπτώσεις, ακόμη και μέσα σε σπίτια!) τη συντριπτική πλειονότητα των 12.900.000 ψηφοφόρων. Εκ του αποτελέσματος θα μπορούσε να πει κανείς ότι προκύπτουν δύο ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως επεσήμαιναν χθες αναλυτές: το ένα είναι ότι «πολλοί φάνηκε πως
επέλεξαν τη “στρατηγική ψήφο”, προκειμένου να φράξουν τον δρόμο του Βίλντερς προς την πρωτιά και ίσως προς την εξουσία». Ταυτόχρονα, όμως, οι Ολλανδοί έστειλαν σαφές μήνυμα και προς την Ευρώπη.
Η μικρή ενίσχυση των δυνάμεων του Βίλντερς -που, πάντως, παραμένει στο πολιτικό παιχνίδι ισχυρός- όσο και η μεγαλύτερη ενίσχυση της Πράσινης Αριστεράς, σε συνδυασμό και με την κατακρήμνιση του κόμματος στο οποίο ανήκει ο Ντάισελμπλουμ, ερμηνεύτηκαν δικαίως από αναλυτές και ως η «τελευταία ευκαιρία» που δίνει ο λαός της Ολλανδίας στην Ε.Ε.
Στ. Θεοχάρης: Το ντιμπέιτ έκρινε οριστικά την πρωτιά στην κάλπη
«Τεράστιος νικητής των ολλανδικών εκλογών είναι ο Μαρκ Ρούτε και μεγάλος ηττημένος ο Γκερτ Βίλντερς» δήλωνε αργά χθες το βράδυ στη «δημοκρατία» ο Σταύρος Θεοχάρης (φωτό) – ο μοναδικός Ελληνας υποψήφιος στη μάχη της κάλπης για μία θέση στην Ανω Βουλή της Ολλανδίας με το κόμμα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων (Ondernemers Partij).
Σύμφωνα με τον ίδιο, «η μεγάλη ανατροπή έγινε αρχικά μετά τα τελευταία γεγονότα με τους Τούρκους, ενώ ο Βίλντερς θα έλεγα ότι έχασε οριστικά τη μάχη μετά την τηλεμαχία με τον Ρούτε». Οσο για την επόμενη μέρα; Ο Σταύρος Θεοχάρης εκτιμά πως θα προκύψει πεντακομματική κυβέρνηση συνεργασίας 78 εδρών (76 έδρες το όριο), αποτελούμενη από το κόμμα του Ρούτε, το CDA, τους Δημοκράτες 66, το CU και το SGP.
Στην κυβερνητική συνεργασία που θα έχει σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ο κ. Θεοχάρης ευελπιστεί βέβαια να συμμετέχει με μία έδρα και το κόμμα του. Τέλος, ανήσυχος δήλωνε για την παρουσία του τουρκικού κόμματος Denk στην ολλανδική Βουλή, καθώς έτσι η Αγκυρα αποκτά στη χώρα και πολιτικό πάτημα με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον.
