Μηδενικές προσδοκίες για την Ελλάδα λόγω των πολλών καυτών θεμάτων που παραμένουν άλυτα
Συνεδρίαση χαμηλών προσδοκιών για την Ελλάδα θα είναι το Eurogroup της 20ής Μαρτίου, καθώς η διαδικασία της διαπραγμάτευσης μεταξύ της κυβέρνησης και των δανειστών (που αυτή την περίοδο συνεχίζεται σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων) δεν φαίνεται να έχει προχωρήσει σημαντικά στα κρίσιμα ζητήματα, που αφορούν τα νέα μέτρα στο φορολογικό και το συνταξιοδοτικό.
Ενδεικτική των μηδενικών προσδοκιών για ουσιαστική συμφωνία στο Eurogroup είναι η ατζέντα της συνεδρίασης. Το ελληνικό ζήτημα είναι τέταρτο και τελευταίο θέμα συζήτησης, ενώ απλώς αναφέρεται στην ατζέντα ότι οι θεσμοί και ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών θα ενημερώσουν για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί προς την κατεύθυνση ολοκλήρωσης του Staff Level Agreement (SLA).
Τα μεγάλα «αγκάθια» των διαπραγματεύσεων παραμένουν, εξαιτίας της αδιαλλαξίας του ΔΝΤ. Το Ταμείο εμμένει σε:
• Πρόσθετα μέτρα ύψους 2% του ΑΕΠ (3,6 δισ. ευρώ), που θα περιλαμβάνουν μείωση του αφορολόγητου ορίου, ώστε να προκύψουν πρόσθετα έσοδα ύψους 1% του ΑΕΠ (1,8 δισ. ευρώ) από το 2019, και μονομιάς κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις κύριες συντάξεις από το 2019 ή έστω από το 2020, ώστε να εξοικονομηθεί άλλο 1% του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση έχει «καταπιεί» τη μείωση του αφορολόγητου ορίου ακόμα και στην περιοχή των 5.000 – 5.900 ευρώ, με αναπροσαρμογή των συντελεστών. Ομως, ζητεί σταδιακή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς σε βάθος τριών – πέντε ετών, με εξαίρεση των χαμηλών συντάξεων (600-800 ευρώ τον μήνα). Σύμφωνα με πληροφορίες, η υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου πρότεινε να εξοικονομηθεί μόνο 0,5% του ΑΕΠ (900.000.000 ευρώ) από την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και το υπόλοιπο 0,5% του ΑΕΠ να βρεθεί από την αναστολή της αναπροσαρμογής των συντάξεων, που έχει προβλεφθεί, εάν αυξηθεί το ΑΕΠ. Ωστόσο η ιδέα απορρίφθηκε από τους πιστωτές.
• Αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων από το 5% στο 10%.
• Επαναφορά της ανταπεργίας (lock out).
• Αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, με αιχμή τον τρόπο λήψης αποφάσεων για απεργίες.
• Μη επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για τον καθορισμό των μισθών.
Σημαντικό σημείο τριβής μεταξύ κυβέρνησης και ΔΝΤ αποτελούν επίσης τα «αντίμετρα», που η ελληνική πλευρά θέλει να περιλαμβάνουν φοροελαφρύνσεις για τα χαμηλά εισοδήματα, μειώσεις του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) και παρεμβάσεις ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.
Π
άντως, ερωτήματα προκαλεί η χθεσινοβραδινή διαρροή στο πρακτορείο Bloomberg ότι «η Ελλάδα προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 4,3% του ΑΕΠ για το 2019, ακόμα και χωρίς τα επιπλέον μέτρα λιτότητας που ζητούν οι δανειστές».
