Κάθε Χριστούγεννα o κόσμος χαλαρώνει, περνάει χρόνο με την οικογένεια του και φυσικά διασκεδάζει. Κάποιοι επισκέπτονται νυχτερινά κέντρα, άλλοι καζίνο και άλλοι προτιμούν να δουν μια ωραία ταινία. Μαζέψαμε για εσάς τις πιο αναμενόμενες ταινίες του Δεκεμβρίου σύμφωνα με το BBC.
Don’t look up
Οι άνθρωποι συχνά αργούν να αντιδράσουν σε έναν κατακλυσμό, είτε πρόκειται για κλιματική έκτακτη ανάγκη είτε για παγκόσμια πανδημία – και αυτή η τάση ήταν που ώθησε τον Άνταμ Μακ Κέι (The Big Short, Vice) να κάνει τη νέα του σάτιρα “Don’t Look Up”. Η Τζένιφερ Λόρενς και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο υποδύονται δύο αστρονόμους που έχουν υπολογίσει ότι ένας κομήτης «δολοφόνος πλανήτη» πρόκειται να συντριβεί στη Γη, σκοτώνοντας τους πάντες. Αλλά η πρόεδρος των ΗΠΑ (Μέριλ Στριπ) είναι μόνο ένας από τους πολλούς ανθρώπους που αρνούνται να αντιμετωπίσουν τα γεγονότα. Το υπόλοιπο all-star καστ περιλαμβάνει τους Ρόμπ Μόργκαν, Τζόνα Χιλλ, Τιμοτέ Σαλαμέ και Αριάνα Γκράντε.
The Matrix Resurrections
Σχεδόν δύο δεκαετίες αφότου το “The Matrix Revolutions” ολοκλήρωσε το έπος του Matrix – ή έτσι φαινόταν – ήρθε η ώρα να πάρετε ξανά το κόκκινο χάπι. Η ιστορία είναι ότι ο Νίο (Κιάνου Ριβς) ζει ως απλός γέρος Τόμας Άντερσον, χωρίς να θυμάται τους ηρωισμούς του ως μεσσίας που χτυπάει ρομπότ, κλωτσάει με στυλ kung-fu και δεν γνωρίζει τη σχέση του με την Τρίνιτι (Κάρι Αν Μος). Τότε, φυσικά, όλα αλλάζουν. Αυτή είναι η πρώτη ταινία Matrix που σκηνοθετεί η Λάνα Γουατσόφσκι χωρίς την αδερφή της Λίλι καθώς επίσης και χωρίς τους δύο από τους καλύτερους ηθοποιούς της σειράς – τον Λόρενς Φίσμπερν και τον Χιούγκο Γουίβινγκ. Παρόλα αυτά, το γεμάτο δράση τρέιλερ φαίνεται αρκετά εντυπωσιακό και αξίζει να το δείτε.
West Side Story
Η πρωτότυπη ταινία του 1961 του West Side Story, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουάιζ και Τζερόμ Ρόμπινς, είναι γνωστή ως ένα από τα καλύτερα μιούζικαλ του Χόλιγουντ που έγιναν ποτέ. Μια νεότερη εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας στη Νέα Υόρκη, έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της χρονιάς και κέρδισε 10 Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένων της καλύτερης ταινίας. Γιατί, λοιπόν, κάποιος να παρακολουθήσει μια νέα εκδοχή της παλιάς ταινίας; Λοιπόν, μια απάντηση είναι ότι αυτή η West Side Story σκηνοθετείται από τον Στίβεν Σπίλμπεργκ. Μια άλλη απάντηση είναι ότι ο Στίβεν Σόντχαϊμ, ο οποίος έγραψε τους στίχους στη μουσική του Λέοναρντ Μπερνστάιν , έχει δώσει τη σφραγίδα της έγκρισής του. «Είναι πραγματικά φοβερό» , είπε στο «The Late Show with Stephen Colbert». «Και για όσους από εσάς γνωρίζετε την υπόθεση, θα υπάρξουν μερικές πραγματικές εκπλήξεις, επειδή ο Τόνι Κουσνερ που έγραψε το σενάριο έχει κάνει μερικά ευφάνταστα και εκπληκτικά πράγματα με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται τα τραγούδια στην ιστορία και το όλο πράγμα έχει πραγματική λάμψη και πραγματική ενέργεια… Ο Σπίλμπεργκ και ο Κούσνερ πραγματικά, πραγματικά το κάρφωσαν».
Being The Ricardos
Το «I Love Lucy» ήταν ένα φαινόμενο, το οποίο παρακολουθούσαν δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανοί κάθε εβδομάδα τη δεκαετία του 1950. Αν και αυτό δεν ήταν αρκετά ασυνήθιστο, οι σταρ της κωμικής σειράς, Λουσίλ Μπολ και Ντέζι Αρνάζ, παντρεύτηκαν – και ήταν ιδιοκτήτες του στούντιο όπου γυρίστηκε η σειρά. Είχαν όμως τα προβλήματά τους. Σε σενάριο και σκηνοθεσία του Άαρον Σόρκιν ( The West Wing , The Social Network), το Being The Ricardos δείχνει τι συνέβη όταν ένα ταμπλόιντ κατηγόρησε τη Λουσίλ (Νικόλ Κίντμαν) ότι ήταν κομμουνίστρια και ένα άλλο κατηγόρησε τον Ντέζι (Χαβιέρ Μπαρδέμ) ότι είχε σχέσεις, όταν το ζευγάρι επρόκειτο να ξεκινήσει τις πρόβες ενός επεισοδίου. Η κόρη της Λουσίλ και του Ντέζι, Λούσι Αρνάζ, μπορεί να είναι προκατειλημμένη, αλλά είπε στο YouTube ότι η ταινία ήταν «καταπληκτική» προσθέτοντας ότι ο Σόρκιν «αιχμαλώτισε την ουσία εκείνης της εποχής στη ζωή τους τόσο καλά, αιχμαλώτισε την καρδιά της μητέρας μου και του πατέρα μου, τη σχέση τους… την ένταση που προκλήθηκε τη συγκεκριμένη εβδομάδα όταν όλα πήγαν χάλια».
The Lost Daughter
Η Ολίβια Κόλμαν έχει ήδη κερδίσει ένα Όσκαρ (για το The Favorite ) και ήταν υποψήφια για ένα άλλο (για το The Father ). Μην εκπλαγείτε αν λάβει τρίτη υποψηφιότητα για το The Lost Daughter, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Μάγκι Γκίλενχαλ. Όπως λέει η Σαρλότ Ο Σάλιβαν στο Evening Standard : «Φαίνεται σχεδόν αδύνατο να μπορέσει να βελτιώσει τις προηγούμενες εμφανίσεις της και όμως, κάθε φορά, το κάνει». Στη διασκευή της Γκίλενχαλ η Έλενα Φεράντε υποδύεται μία ακαδημαϊκό που κάνει διακοπές σε ένα ελληνικό νησί. Διασταυρώνεται με μια οικογένεια γκάνγκστερ, αλλά την απασχολούν περισσότερο οι αναμνήσεις του δικού της ταραχώδους παρελθόντος: η Τζέσι Μπάκλεϊ υποδύεται τον νεότερο εαυτό της σε αναδρομές. «Η ταινία, όπως και το βιβλίο, προσφέρει ήλιο, θάλασσα και σαρκασμό», λέει η Ο Σάλιβαν, «καθώς και μια ανατομή του μισογυνισμού, του σνομπισμού, της ηλικίας, της ακρωτηριαστικής γυναικείας ενοχής, της καθημερινής τρέλας και της περίπλοκης σχέσης μεταξύ γονέων και παιδιών».
The Tragedy of Macbeth
Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, ο Τζόελ Κοέν έκανε μια ταινία χωρίς τον αδερφό του Ήθαν, αλλά έχει έναν άξιο νέο συνεργάτη: τον Σαίξπηρ. Ο Κοέν δεν είναι ο πρώτος σκηνοθέτης που καταπιάνεται με τον Μάκμπεθ, φυσικά, αλλά η διασκευή του στο The Scottish Play είναι τρομερά πρωτότυπη, απορρίπτοντας τον νατουραλισμό υπέρ της ασπρόμαυρης εξπρεσιονιστικής κινηματογραφίας, των έντονων θεατρικών σκηνικών και των ηθοποιών όλων των ηλικιών και προφορών, συμπεριλαμβανομένων του Ντένζελ Ουάσινγκτον και της Φράνσις Μακ Ντόρμαντ (σύζυγος του Κοέν) ως Μάκβεθ και Λαίδη Μάκβεθ. Ο Ντέηβ Καλιούν στο Time Out λέει: “Αυτή η συναρπαστική, σκιώδης, απόκοσμη και συχνά ένδοξη μονόχρωμη λήψη του Μάκβεθ… είναι σύντομη, απότομη και άγρια”, συνεχίζοντας λέγοντας ότι “είναι μια εικαστική γιορτή που σερβίρεται με τεράστιο σεβασμό για την ουσία των λόγων του Σαίξπηρ, παρόλο που ο Κοέν έχει ξυρίσει το κείμενο έτσι ώστε να κινείται με έξαλλο ρυθμό… Είναι ένας ανατριχιαστικός θρίαμβος που τρέμει τα κόκαλα».
Nightmare Alley
Η πρώτη ταινία του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο ως σκηνοθέτη μετά το βραβευμένο με Όσκαρ The Shape of Water είναι επίσης η πρώτη του που δεν περιλαμβάνει φαντάσματα, εξωγήινους, υπερήρωες βαμπίρ ή άλλα υπερφυσικά πλάσματα. Παρά τον τρομακτικό τίτλο, το Nightmare Alley είναι ένα σκιερό αστυνομικό θρίλερ που βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του 1946 του Γουίλιαμ Λίντσεϊ Γκρέσαμ. Ο Μπράντλεϊ Κούπερ πρωταγωνιστεί ως The Great Stanton, με την πιστή του κοπέλα την Ρούνι Μάρα. Μαζί τους πρωταγωνιστέι και η Κέιτ Μπλάνσετ που αναπαριστά μια σαγηνευτική ψυχολόγο. Το Nightmare Alley είναι ένας φόρος τιμής στα φιλμ νουάρ της δεκαετίας του 1940, αλλά, είπε ο Ντελ Τόρο στον Άντονι Μπρέζνικαν στο Vanity Fair, “Με ενδιαφέρει πολύ να εξερευνήσω το είδος από μια διαφορετική οπτική γωνία. Αντί για μια femme fatale, έχω τρεις πολύ δυνατές γυναικείες φιγούρες και έναν homme fatale.”
Spider-Man: No Way Home
Τώρα που οι υπερήρωες της Marvel έχουν σώσει το Σύμπαν, η επόμενη δουλειά τους είναι προφανής: πρέπει να σώσουν το multiverse. Στην τρίτη από τις υπερπαραγωγές του Spider-Man με πρωταγωνιστή τον Τομ Χόλλαντ, ο έφηβος web-spinner ανοίγει κατά λάθος μια πύλη σε πολλές παράλληλες πραγματικότητες. Το μεταμοντέρνο τέχνασμα είναι ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με το Doctor Octopus του Άλφρεντ Μολίνα, ο οποίος πολέμησε τον Spider-Man στο πρόσωπο του Τόμπι Μαγκουάιρ και τον Electro του Τζέιμι Φοξ, ο οποίος τον πολέμησε στο πρόσωπο του Άντριου Γκάρφιλντ. «Αυτό για το οποίο οι άνθρωποι θα εκπλαγούν πραγματικά είναι ότι δεν είναι διασκεδαστική, αυτή η ταινία», είπε ο Χόλλαντ στην Total Film. “Είναι σκοτεινό και είναι λυπηρό, και θα είναι πραγματικά συγκινητικό. Θα δεις χαρακτήρες που αγαπάς να περνούν πράγματα που δεν θα ήθελες ποτέ να περάσουν.”
(Πηγή: BBC)
